Veele Dörper, Städte un Steeden meern in de Landschop hebbt je ehr Geschichen un Legennen, ne.

Borg to’n Bispeel hett de Sage üm de Bökelnborg, wo Graf Rudolf, de to veel Stüüern verlangt hett, vun de Buuern meuchelt wurr.

Oder de Sage vun den Bettelstudent de in‘ Riesewohld unschüllig ophungen wurr, weil he ’n junge schmucke Deern ümbröcht hebben schall. As Noricht ut‘ Jenseits schall de Fieffinger-Linn noch ümmer vun düt Drama tüügen.

För mennige ole Geschichen gifft dat sogor Bewiesen, so as för de Schlacht bi Hemmingstedt. Wo dat dormols in’t Johr 1500 ganz genau afloopen is, dat weet man ni. Overs de Geschicht mokt ganz scheun wat her.

Jo, dat gifft al dulle Geschichen över Land un Lüüd.

Annerletzt bün ick op’n Weg vun Rendsborg no Dithmarschen mol weller dör Fockbek fohrt.

Un Fockbek hett je ook ’n Legenn‘: De Lüüd ut dat Dörp wulln mol Heern (Heringe) in ehrn See vermehrn, üm se loter to verkööpen.

Overs as se no ’n Tied Woter afloten hebbt, üm de Heern aftofischen, weern dor gor keen bin. Blots ’n grooten, dicken Ool. Dor wurr de Ool verdächtigt, dat he all de Heern opfreeten harr. Dorüm schull he lieden. De Lüüd hebbt besloten, den Ool to versuupen. Se hebbt em in den See smeeten, de no’t Afloten vun’t Woter je blots noch ’n Tümpel weer. De Ool hett sick wunnen as in Doodeskampf un op’t Letzt‘ gung he ünner. De Lüüd weern sick seeker, dat se den Ool versoopen harrn. Dat weer natüürli Bleudsinn. De Ool hett sick freut, weller in’t Woter to kom‘.

Un dat weet natüürli ook all de, de sick düsse Legenn‘ utdacht hebbt.

Na jo, wat de Dramatik angeiht, kann de versoopene Ool, de gor ni versoopen is mit so’n Slacht bi Hemmingstedt, veellicht ni mitholn.

Wat ick doran overs besünners sümpatisch finn, is, dat de Fockbekers Humor hebbt. Se hebbt ’n Dörpslegenn‘, bi de se sülms as so’n beten dööspaddelig wechkümmt.

Un wenn man över sick sülms lachen kann un sick sülms ni to ernst un to wichti nehmt, denn mokt dat Leven glieks veel mehr Spoß…

In düssen Sinn