Durup beklemenin,

Durup beklemekle devam ettiği günler

Her şeyin olup da,

Hiçbir şeyin olmadığı günler

Kalbim bir dağı küçültüyordu

Kalbim bir dağı kırıp kırıp içime atıyordu

Kendi masalından düşene ''biz'' denir bir vakitte,

İnsan durup kuyusunu beğenmeye gelir bir dünyada

Birkaç kişiydik güya

Birkaç iş vardı

Birkaç ev

Doğ ey güneş!

Erit taştan adamı

Dilemiştim ki en çok, kar yağmasın bu kış

Bu kış, kalp suyumla ıslanmasın yastık

Dilemiştim ki, yoktur aşk

Dedim

Ağrıma gidiyor dünyadan oluşmuş harfler

Dedim

Bu yüzden yavaştır aklım

Sakardır kalbim

Diyebilirim ki, her duası feciyle biten bir ibadetti yaşamak

Her duası feciyle biten bir ibadet çeşidi buldum

Kırk yıl günde, beş öğün yutkunmak

Sonra sonra anladım

İnsan ancak, güzel bir acıyla kalabilirmiş dünyada

Bazen gidilirmiş

Gitmekle ilgili şiirler okunurmuş ya da...

Uyudum

Uyandım

Uyudum

Uyandım

Madem dünyanın bu kadar sabahını ben uyandım,

Madem günde beş vakit kalkıp sana baktım

Ben uyudum bu kadar uykusunu,

Diledim

Dünyaya fena inanmış bir yüzüm olsun

Ben ve taş

Birbirimizi sever sandım

Kurduğum her ev,

Döndüğüm her yüz

İçtiğim her su, bana ağlamayı unutur

İnsan ağlayınca,

Önce peygamber yakasında bir gül ile gelecek sanıyor

İnsan ağlayınca,

Peygamber yakasında bir gül ile hiç gelmiyor

Ben şimdi ağıt mı yakmalıyım,

Şiir mi okumalıyım,

Ah mı etmeliyim?

Yoksa her gece bir masal mı anlatmalıyım kendime?

Her şeyin yolunda olduğu o yol nerede?

Her şey elimizdeyse,

Benim elim nerede?

Ya yalnızların bi yerleri hiç yoktu

Ya bazı yerlerinin bir teki daha büyüktü diğerinden

Bir gözü diğer gözünden

Bir eli diğer elinden

Zamanın bizi nasıl terlettiğini, tane tane

Dünyaya inanmış bir yüzü, üzgün üzgün anlattım sana

Ve gördük ki;

Mekan değildir

Zamandır önemli olan.

Ve lakin o da değildir,

Eylemdir önemli olan

Ve o dahi değildir kalp olmadıkça

Sana en uzun yarımlardan bahsediyorum

Okurunu sakatlamış kitaplar gibiydin çünkü

Öldürmez ama

Okurunu sakat bırakır bazı kitaplar

Dedim ki, neresinde kaldığını unuttuğun kitabı okuma..

Dedim senin de saçların cumhuriyetin ilk günleri

Dünya, sen dönerken, evine dönüyormuşsun aslında

Başını ve sonunu unuttum

Bu yüzden artık her şeyin tam ortasını konuşmalıyız galiba