De Minsch is un blifft ’n dösiged Tier, ne. Op de een Sied wüllt wi all anners un ünnerscheedlich un besünners ween, op de anner Sied wüllt wi overs ook irgendwo toheuern,

Dat fallt ni toletzt jümmers weller bi de Sprook op.

Je wichtiger een sick nehmt, je figelienscher drückt he oder se sick ut. Ick weet ook ni, worüm dat so is. Veellicht wüllt de Dorsten wiesen, dat se in de School besünners good oppasst hebbt oder so. Dat gifft Lüüd, de schient sick al meist sülms ni mehr verstohn to köön‘. Un dat gifft Lüüd, de künnt twee Stünn lang wat vertelln, ohn‘ dorbi wat to seggen. De vertellt denn to’n Bispeel dorvun, wat dat „Fundament de Grundloog vun de Basis“ is, un dat allnns, wat beginnt, „an’t Enn vun Dag“ je ook mol ’n Anfang hatt hett. Un dat schull jeder för sick doch mol „dördeklineern“ un so wieder.

Tscha. Man weet ni wat dat schall, overs dat is as dat is. Mennigmol fallt een overs ook mol ’n Woord in, dat annere jüst so wunnerbor finnd. Dat sünd so Mode-Utdrücke, de man mol ’n Tiedlang vun jedeneen heuert, de sick wichti nehmt.

Vöriged Johr weer dat „Demoot“. In Oogenblick gifft dat overs ook weller so’n Woord: „Momentum“. Man schull doch „dat Momentum nutzen“, man schull dat „Momentum ni verstrieken loten“ un so. Besünners wenn dat üm de Ukraine un de russischen Truppen geiht, heuert man dat oft.

Un nu seggt jedeneen Momentum, de sick besünners kloog anheuern will. Se kunnen ook seggen, wat man den Oogenblick oder de Gelegenheit oder even den Moment nutzen schull. Overs dat heuert sick je so no Volksschool-Afsluss an. Dat kunn je jedeneen verstohn, un dat mutt je nu wükli ni ween.

Wenn Edmund Stoiber ni blots Ministerpräsident in Bayern sünnern ook Bunneskanzler worrn weer, as he dat wull, denn weer dat hüüt anners. De harr sien ganz eegene Grammatik. He hett mol seggt: „Wir müssen den Kindern mehr Deutsch lernen.“ Een Fest för Düütschlehrers.

Wenn Eddie Stoiber mehr to seggen hatt harr, denn, ääh, wurrn wi hüüt, ääh, ’n ganz un gor, äääh, annered Düütsch snacken. Äääh, jo…

In, ääh, düssen Sinn