دویچه وله فارسی | همه گزارش‌ها

به گفته پلیس نپال، در جریان اعتراضات علیه مسدود شدن چندین پلتفرم شبکه‌های اجتماعی از جمله فیس‌بوک و اینستاگرام، دست‌کم ۱۹ نفر کشته شدند. در این اعتراضات، بیش از ۱۰۰ نفر، از جمله تعدادی پلیس، زخمی شدند.دویچه وله فارسی مجموعه‌ای خبری از موضوعات و تحولات روز ایران، منطقه، آلمان و جهان در زمینه‌های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، ورزشی و غیره است.

در "خبرگاه" می‌توانید رویدادهای متنوع را به شکلی کوتاه و فشرده دنبال کنید.

اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه‌ وله

دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید

بازداشت یک شهروند ترکمن با اتهامات امنیتی پس از جنگ ایران و اسرائیل

به گزارش صفحه رسمی سازمان فعالان حقوق بشر ترکمن‌صحرا (توهرا )، حکیم دردیانی، فرزند قیاس و از شهروندان ترکمن ساکن گنبدکاووس، پس از پایان جنگ دوازده‌ روزه میان جمهوری اسلامی و اسرائیل، بازداشت و پس از طی مراحل بازجویی به بازداشتگاه موقت زندان گنبد منتقل شده است.

منابع نزدیک به خانواده او به "توهرا" گفته‌اند که تنها اطلاع داده شده وی به دلیل "ارتباط با عوامل خارجی" تحت نظر قرار دارد. با این حال، جزئیات روشنی درباره اتهامات مطرح‌شده علیه او در دسترس نیست.

بررسی‌های منبع خبری مذکور نیز تأیید می‌کند که بازداشت این شهروند ترکمن در چارچوب پرونده‌ای با اتهامات امنیتی صورت گرفته است. به گفته منابع مطلع، اطلاعات سپاه در تلاش است با طرح اتهام‌های امنیتی علیه او پرونده‌سازی کند، اما تاکنون مدرکی مشخص درباره فعالیت‌های حکیم دردیانی ارائه نشده است.

خانواده و نزدیکان او نسبت به وضعیت بلاتکلیف وی ابراز نگرانی کرده‌اند و هشدار داده‌اند که بازداشت‌های مبهم می‌تواند منجر به قربانی شدن او در چارچوب پرونده‌سازی‌های امنیتی شود.

همچنین گزارش‌ها حاکی است که دردیانی تاکنون از حق دسترسی به وکیل و ملاقات با خانواده‌اش محروم مانده است.

وزارت خارجه ناپدید شدن یک رایزن سابق فرهنگی در مصر را تایید کرد

بر اساس گزارش رسانه‌های داخلی در ایران، اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت خارجه جمهوری اسلامی، ناپدید شدن امیر موسوی، رایزن پیشین فرهنگی در مصر را تایید کرده است. به گفته بقایی، موسوی با گذرنامه عراقی وارد قاهره شده بود.

او در عین حال از پیگیری این موضوع‌ از طریق دفتر حفاظت منافع ایران در قاهره خبر داد.

امیر موسوی از چهره‌های شناخته‌شده در حوزه سیاست خارجی و امنیتی جمهوری اسلامی به شمار می‌رود. او سمت مدیریت "مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی" و همچنین مشاور در وزارت دفاع را در سابقه کاری خود دارد.

ژاکلین ددریان، خواننده، ترانه‌سرا و آهنگساز ایرانی در لس‌آنجلس درگذشت

ژاکلین دردریان، خواننده، آهنگساز و ترانه‌ساز پاپ ایرانی در سن ۷۳ سالگی در لس‌آنجلس درگذشت. او دختر ویگن، خوانند مشهور ایران بود.

فعالیت هنری ژاکلین از زمستان ۱۳۵۳ شروع شد. نخستین آثار او با صدای پدرش ویگن اجرا و منتشر شدند. او در ادامه برای هنرمندان دیگری چون مرتضی و گوگوش، آهنگسازی کرد.‌ از معروف‌ترین کارهای او ترانه "پرنده" است که برای گوگوش ساخت.

از میان خوانندگانی که او با آنها همکاری کرد مهستی، شکیلا، معین، ستار، شهره، ابی، اندی، لیلا فروهر، سیاوش قمیشی، مارتیک، و نوش‌آفرین بودند.

او یکی از معدود زنان آهنگساز و ترانه‌سرای مطرح موسیقی پاپ ایران بود. ژاکلین پس از انقلاب، ایران را ترک کرد و ساکن لس‌‌آنجلس شد. او در آن‌جا فعالیت‌های هنری خود را از سر گرفت و برای خوانندگان بسیاری ترانه‌‌سرایی کرد.

ژاکلین به سرطان مبتلا بود. همسر او در در اینستاگرام به همه کسانی که ژاکلین را دوست داشتند نوشت ژاکلین بعدازظهر هفتم سپتامبر، پس از سه سال مبارزه با مشکلات متعدد سلامتی، درگذشت. ژاکلین هم‌چنین در فعالیت‌های انسان دوستانه نیز مشارکت داشت.

۱۹ کشته در اعتراضات نپال علیه مسدودسازی شبکه‌های اجتماعی

به گفته پلیس نپال، در جریان اعتراضات علیه مسدود شدن چندین پلتفرم شبکه‌های اجتماعی از جمله فیس‌بوک و اینستاگرام، دست‌کم ۱۹ نفر کشته شدند. در این اعتراضات، بیش از ۱۰۰ نفر، از جمله تعدادی پلیس، زخمی شدند. به گزارش روزنامه "کاتماندو پست" و دیگر رسانه‌های داخلی نپال، پلیس برای متفرق کردن معترضان از آب‌پاش، گاز اشک‌آور و حتی مهمات جنگی استفاده کرده است.

معترضان در جریان تجمع علیه مسدود شدن دسترسی به فیس‌بوک و دیگر شبکه‌های اجتماعی و همچنین علیه فساد دولتی تلاش کردند وارد ساختمان پارلمان شوند. مقامات در اطراف پارلمان، مقررات منع آمد و شد برقرار کردند. در دیگر بخش‌های این کشور نیز اعتراضاتی رخ داده است.

در کاتماندو، پلیس هزاران معترض جوان از جمله دانش‌آموزان و دانشجویان را از حرکت به سوی پارلمان، جایی که تظاهرات ممنوع است، بازداشته است. معترضان پرچم ملی و پلاکاردهایی با شعارهایی مانند "فساد را متوقف کنید، نه شبکه‌های اجتماعی" و "جوانان علیه فساد" حمل می‌کردند. آنان تلاش کردند از موانع پلیس عبور کرده و وارد پارلمان شوند. یک سخنگوی دولتی گفت مقررات منع آمد و شد زمانی وضع شد که معترضان خشونت به خرج دادند. پلیس دستور داشت از آب‌پاش، باتوم و گلوله‌های پلاستیکی استفاده کند.

به گفته شاهدان عینی، گروهی از معترضان یک خودرو نیروهای امنیتی را متوقف کردند و یک آمبولانس به آتش کشیده شد. تصاویر تلویزیونی نشان داد که معترضان به سمت پلیس سنگ پرتاب کرده و موانع امنیتی را پایین کشیدند، در حالی که خیابان‌ها در دود ناشی از گاز اشک‌آور غرق شده بود.

زمینه این اعتراضات به تصمیم دولت در هفته گذشته بازمی‌گردد که چندین پلتفرم آنلاین را مسدود کرد. دولت دلیل این اقدام را ثبت‌ نکردن پلتفرم‌ها نزد مقامات اعلام کرده بود. به گفته دولت، برخی کاربران با هویت‌های جعلی از این شبکه‌ها برای انتشار "سخنان نفرت‌انگیز، اخبار جعلی، کلاهبرداری و دیگر جرائم" استفاده می‌کردند. با این حال، بسیاری از مردم نپال از این موضوع انتقاد می‌کنند که فساد گسترده است و دولت در مقابله با آن اقدامی انجام نمی‌دهد.

کنفرانس سومین سالگرد "ژن، ژیان، ئازادی" در فرانکفورت برگزار شد

کنفرانسی به مناسبت سومین سالگرد جنبش ژن، ژیان، ئازادی (زن، زندگی، آزادی) روز شنبه، ۷ سپتامبر (۱۵ شهریور)، در شهر فرانکفورت آلمان برگزار شد. این رویداد به ابتکار کمپین "نه به اعدام، آری به حیات آزاد" و با همکاری "پلتفرم دموکراتیک ایران" با حضور فعالان سیاسی، پژوهشگران، هنرمندان و دانشگاهیان از ایران، آلمان، سوریه، افغانستان و دیگر کشورها صورت گرفت.

این کنفرانس با تمرکز بر بازاندیشی مسیر مبارزه، تقویت همبستگی فراملی و مقابله با سرکوب، شامل دو پنل تخصصی بود. پنل نخست با عنوان "نقش زنان در خیزش انقلابی و آینده جنبش" برگزار شد و سخنرانانی از جمله ژانین ویسلر، عضو پارلمان آلمان از حزب چپ در آن حضور داشتند. پنل دوم با عنوان "افق‌های مبارزه: اتحاد، تبعید و انقلاب آینده" به بررسی چالش‌های همبستگی در شرایط تبعید پرداخت.

بیانیه پایانی کنفرانس بر پنج محور تأکید داشت: به‌رسمیت شناختن نقش محوری زنان، تقویت همبستگی فراملی، دادخواهی برای جان‌باختگان و زندانیان سیاسی، مبارزه با اعدام و سرکوب، و حمایت از هنر انقلابی.

به مناسبت سومین سالگرد جنبشزن، زندگی، آزادی ایرانیان خارج از کشور و گروه‌های مخالف جمهوری اسلامی برنامه‌های متعددی تدارک دیده‌اند. قرار است به همین مناسبت تجمعاتی در کشورهای مختلف برگزار شود.

۱۹ سد بزرگ ایران در آستانه خشک شدن قرار دارند

خبرگزاری ایرنا در گزارشی تازه ترین آمار شرکت مدیریت منابع آب ایران از ابتدای مهر ۱۴۰۳ تا ۱۵ شهریور سال جاری را منتشر کرد که طبق آن، در هفته پایانی "سال آبی جاری" وضعیت منابع آبی ایران "اصلا مطلوب" نیست.

بر أساس این گزارش تنها ۱۵ درصد آب ۱۹ سد بزرگ ایران پر شده و پنج سد خشک شده‌اند. وضعیت سد لار در استان تهران با ۳ درصد پرشدگی، سدهای لتیان و ماملو با ۱۴ درصد پرشدگی و سدهای دوستی و طرق در استان خراسان رضوی هرکدام با ۵ درصد پرشدگی "دچار خشکی شده‌اند".

وضعیت سدهای "پانزده خرداد" در حوضه آبریز قمرود با ۸ درصد پرشدگی، سد بوکان در آذربایجان غربی با ۱۴ درصد پرشدگی و "استقلال" و "سرنی" با ۳ درصد و ۱۲ درصد پرشدگی نیز بهتر نیست.

سد نهرین در خراسان جنوبی ۱۲ درصد پرشده است و سدهای ساوه با ۷ درصد پرشدگی و سد کمال صالح هم با ۱۵ درصد پرشدگی آخرین روزهای سال آبی جاری را سپری می‌کنند.

بیشتر بخوانید:بحران آب

حتی سدهای نقاط پربارندگی ایران نیز از خشک شدن در امان نمانده‌اند. سد سفیدرود گیلان ۳ درصد، سد تهم زنجان ۹ درصد سد تنگوئیه سیرجان ۷ درصد و سد نسا کرمان با ۷ درصد پرشدگی "در شرایط آبی بغرنجی به سر می‌برند".

در این میان ذخیره ‌آب سدهای وشمگیر در استان گلستان، سد رودبال داراب فارس و سد شمیل و نیان در استان هرمزگان به صفر درصد رسیده است.

این گزارش به کاهش ۴۲ درصدی ورودی آب به سدهای کشور اشاره می‌کند و می‌گوید از ابتدا تا ۱۵ شهریور سال آبی جاری ۲۴ میلیارد و ۳۳۰ میلیون متر مکعب آب وارد سدهای کشور شده که در مقایسه با ۴۱ میلیارد و ۸۳۰ میلیون متر مکعب ورودی سال گذشته ۴۲ درصد کاهش یافته است.

خشکی به تهدیدآمیزترین معضل در همه نقاط ایران تبدیل شده است. تالاب‌ها، دریاچه‌ها و رودخانه‌های پرآب فلات ایران خشک شده‌اند. از جمله این رودخانه‌ها، زاینده‌رود است که بستر آن کاملا خشک شده است. طرح اجرای یک کنسرت در آن انتقادات بسیاری را در شبکه‌های اجتماعی برانگیخت.

شمار درخواست‌های جدید پناهندگی در اروپا به طور چشمگیری کاهش یافته است

شمار متقاضیان جدید پناهندگی در اتحادیه اروپا و همچنین در نروژ و سوئیس در نیمه نخست سال جاری به شکل محسوسی کاهش یافته است. تا پایان ماه ژوئن امسال، آژانس پناهندگی اتحادیه اروپا نزدیک به ۴۰۰ هزار درخواست جدید ثبت کرد. این رقم در مقایسه با نیمه نخست سال ۲۰۲۴، کاهشی معادل ۱۱۴ هزار مورد یا ۲۳ درصد را نشان می‌دهد. برای نخستین بار در سال‌های اخیر، آلمان دیگر کشوری با بیشترین شمار متقاضیان پناهندگی نبوده است.

بیشتر بخوانید:پناهندگی

این آمار شامل تمام کشورهای عضو اتحادیه اروپا است و همچنین نروژ و سوئیس است که عضو اتحادیه نیستند. در مجموع در این ۲۹ کشور، ۳۹۹ هزار درخواست ثبت شد. در این میان فرانسه (۷۸ هزار)، اسپانیا (۷۷ هزار)، آلمان (۷۰ هزار) و ایتالیا (۶۴ هزار) در رتبه‌های اول تا چهارم قرار گرفتند.

کاهش آمار به‌ویژه ناشی از سقوط رژیم بشار اسد در دسامبر گذشته است. برای نخستین بار در یک دهه گذشته، بیشترین شمار متقاضیان جدید پناهندگی (۲۵ هزار) دیگر از سوریه نبوده، بلکه از ونزوئلا بوده است. از افغانستان نیز ۴۲ هزار نفر شهروند درخواست پناهندگی دادند.

بیشتر بخوانید:سیاست مهاجرتی

بیشترین کاهش پناهندگی در آلمان (منفی ۴۳ درصد)، و همچنین در ایتالیا (منفی ۲۵ درصد) و اسپانیا (منفی ۱۳ درصد) است. تقریباً همه پناهجویان ونزوئلایی درخواست خود را در اسپانیا ثبت کردند، جایی که زبان مشترک دارند. بریتانیا پس از خروج از اتحادیه اروپا سال‌هاست در این آمار لحاظ نمی‌شود.

علاوه بر این تنها یک چهارم درخواست‌های اولیه (۲۵ درصد) تأیید شد. با این حال، در مجموع ۲۹ کشور هنوز انبوهی از درخواست‌ها باقی مانده که باید هنوز رسیدگی شوند. در مجموع برای حدود ۱.۳ میلیون مورد تقاضای پناهندگی هنوز باید تصمیم‌گیری شود.

نحوه برخورد با مهاجران از دهه‌ها پیش از موضوعات مناقشه‌برانگیز سیاست اروپاست. اتحادیه اروپا اکنون با کشورهای شمال آفریقا همکاری می‌کند تا مانع حرکت مهاجران به سوی اروپا شود. تلاش برای عبور از مدیترانه با قایق‌های اغلب نامطمئن بارها به فجایع مرگبار منجر شده است.

شکست سنگین حزب خاویر میلِی در انتخابات بوئنوس آیرس

حزب "لا لیبرتاد آوانزا" به رهبری خاویر میلِی، رئیس‌جمهور آرژانتین در انتخابات استانی بوئنوس با اختلاف چشمگیری از حزب میانه‌رو-چپ "فوئرسا پاتریا" شکست خورد. این انتخابات به‌عنوان شاخصی مهم برای سنجش فضای سیاسی آرژانتین پیش از انتخابات پارلمانی در اکتبر ۲۰۲۵ تلقی می‌شود.

بر اساس نتایج اولیه انتخابات که شامگاه یکشنبه (به وقت محلی) اعلام شد، حزب "لا لیبرتاد آوانزا" به رهبری خاویر میلِی تنها توانست حدود ۳۴ درصد آرا را کسب کند، در حالی که حزب "فوئرسا پاتریا"، متشکل از گروه‌های مختلف پرونیست مخالف دولت میلِی، با کسب ۴۶ درصد آرا پیروزی قاطعی به دست آورد. این اختلاف بسیار بیشتر از پیش‌بینی‌های نظرسنجی‌ها بود و نشان‌دهنده نارضایتی گسترده از سیاست‌های میلِی در این استان کلیدی است.

خاویر میلِی، رئیس‌جمهور راستگرای پوپولیست آرژانتین پس از اعلام نتایج اولیه، این ناکامی را پذیرفت و آن را "شکستی آشکار" توصیف کرد. با این حال، او متعهد شد که اصلاحات اقتصادی خود را "شتاب بخشد" و از تغییر مسیر سیاست‌هایش خودداری کند.

میلِی در سخنرانی خود در مقر حزب در شهر لاپلاتا، ضمن اذعان به شکست بر ادامه سیاست‌های تعدیل اقتصادی، حفظ تعادل بودجه و پیشبرد برنامه‌هایخودتأکید کرد.

استان بوئنوس آیرس، که حدود ۴۰ درصد از رأی‌دهندگان آرژانتین را در خود جای داده و بیش از ۳۰ درصد از تولید ناخالص داخلی این کشور را تأمین می‌کند، از اهمیت سیاسی و اقتصادی ویژه‌ای برخوردار است.

تلفات سنگین روسیه در اوکراین و اعلام گفت‌وگوی قریب‌الوقوع ترامپ با پوتین

ستاد کل ارتش اوکراین گفته است، "تلفات نیروهای روسیه در جنگ این کشور به حدود ۱.۱ میلیون نفر نزدیک شده است". همزمان دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده از برنامه‌ریزی برای گفت‌وگوی تازه با ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه در روزهای آینده خبر داده تا "راه‌حلی برای بحران اوکراین-روسیه پیدا کند".

بر اساس گزارش ستاد کل ارتش اوکراین، در ۲۴ ساعت گذشته ۹۱۰ سرباز روس در جریان درگیری‌ها در اوکراین کشته یا زخمی شده‌اند. این آمار مجموع تلفات نیروهای روسیه از زمان آغاز تهاجم این کشور در فوریه ۲۰۲۲ را به حدود ۱.۱ میلیون نفر (شامل کشته‌ها و زخمی‌ها) رسانده است.

اوکراین همچنین اعلام کرده که در این مدت تجهیزات نظامی متعددی از جمله ۵ تانک، ۴ خودروی زرهی، ۲۹ سیستم توپخانه‌ای و بیش از ۴۶۰ پهپاد روسی را منهدم کرده است. با این حال کارشناسان بین‌المللی این ارقام را محتاطانه ارزیابی کرده و معتقدند که آمار ارائه‌شده توسط اوکراین ممکن است بیش از واقعیت باشد. وب‌سایت اوریکس (Oryx)، که خسارات تجهیزات نظامی را بر اساس شواهد بصری مانند تصاویر و ویدئوها مستند می‌کند، اعداد کمتری را تأیید کرده است.

در همین حال دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا در گفت‌وگو با شبکه سی‌ان‌ان اعلام کرد که قصد دارد "به‌زودی" و "طی چند روز آینده" با ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه گفت‌وگو کند.

او با اشاره به ادامە جنگ در اوکراین اظهار داشت: «ما این مشکل را حل خواهیم کرد. وضعیت روسیه و اوکراین را مدیریت می‌کنیم.»

پلیس ترکیه مقر مرکزی حزب جمهوری‌خواه خلق در استانبول را محاصره کرد

نیروهای پلیس ترکیه ساختمان مرکزی حزب جمهوری‌خواه خلق (CHP)، بزرگ‌ترین حزب مخالف دولت اردوغان در استانبول را محاصره کرده‌اند. این اقدام پس از صدور حکم دادگاه برای برکناری هیئت رهبری استانی حزب و تعیین یک هیئت موقت صورت گرفته و از سوی رهبرانحزب جمهوری‌خواه خلقبه عنوان تلاش دولت رجب طیب اردوغان برای مداخله قضایی در امور داخلی حزب توصیف شده است.

اوزگور اوزل، رهبر این حزب عصر روز یک‌شنبه هفتم سپتامبر هواداران را به تجمع مسالمت‌آمیز در برابر مقر حزب فراخواند، در حالی که استانداری استانبول ممنوعیت سه‌روزه تظاهرات را در چندین منطقه اعمال کرده است.

او در واکنش به این رویدادها، تمامی "دموکرات‌ها" و اعضای حزب خود را فراخواند تا برای "حفاظت از خانه" به سمت مقر حزب حرکت کنند و در برابر آنچه او آن را "کودتای قضایی" می‌داند، مقاومت کنند.

همزمان با این رویدادها و بر أساس دادەهای نت‌بلاکس محدودیت‌هایی بر پهنای باند شبکه‌های اجتماعی در ترکیه اعمال شده که دسترسی به پلتفرم‌هایی مانند اکس، اینستاگرام و یوتیوب را کند و با اختلال مواجه کرد.

حکم دادگاه که روز سه‌شنبه ۳ سپتامبر صادر شد. کل هیئت رهبری استانیحزب جمهوری‌خواه خلقدر استانبول را به اتهام "تخلفات رویه‌ای" در کنگره حزب در سال ۲۰۲۳ برکنار کرده و یک مدیر موقت را منصوب کرد. همچنین، جلسه دادگاه بعدی در ۱۵ سپتامبر ممکن است به برکناری خود اوزل منجر شود. حزبجمهوری‌خواه خلقاین احکام را "سیاسی‌" و فاقد استقلال قضایی می‌داند و آن را ادامه فشارهای دولت علیه مخالفان توصیف کرده است.

اکرم امام‌اغلو، شهردار منتخب استانبول نیز کە از اعضای بلندپایه حزب جمهوری‌خواه خلق است، پیشتر بازداشت شده بود و اکنون در زندان بە سر می‌برد. این الگو ادامە روندی است کە در سال‌های گذشتە اردوغان علیه ا‌حزاب مخالف، از جملە دم‌پارتی و حزب جمهوری‌خواه خلق پیش گرفتە است.

علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی در سخنرانی خود در دیدار با پزشکیان، رئیس دولت جمهوری اسلامی و هیئت وزیران، با بیان این که "دشمن در صدد تحمیل حالت نه جنگ نه صلح است"، گفت که "در حل مشکلات نباید منتظر تحولات بیرونی بود."رهبر جمهوری اسلامی ایران روز یکشنبه ۱۶ شهریور در سخنرانی خود در دیدار با پزشکیان، رئیس دولت و هیئت وزیران، با بیان این که "دشمن در صدد تحمیل حالت نه جنگ نه صلح است"، گفت که "در حل مشکلات نباید منتظر تحولات بیرونی بود."

علی خامنه‌ای در ادامه سخنان خود با تاکید بر لزوم به کارگیری "انگیزه و همت و امید و روحیه‌ کار و تلاش" خواستار غلبه بر حالت "نه جنگ نه صلح" شد و گفت "این حالت برای کشور ضرر و خطر دارد."

او در حالی وضعیت "نه جنگ نه صلح" را برای کشور خطرناک دانست که به عقیده بسیاری از کارشناسان مقصر اصلی این وضعیت خود اوست. خامنه‌ای با پافشاری بر ادامه غنی‌سازی عملا جلوی هرگونه توافق ایران با آمریکا را گرفته است.

اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه‌ وله

خامنه‌ای همچنین بدون اشاره به نقش حکومت در ایجاد وضعیت بحران اقتصادی کنونی در کشور، "معیشت مردم" را از مهمترین مسائل کشور خواند و خواستار "اقدامات جدی‌تر برای انضباط بازار و رفع دغدغه مردم درباره افزایش بی‌ضابطه قیمت کالاها" شد.

او همچنین مسئولان حکومت و اصحاب رسانه‌های دولتی را به "روایت قدرت، قوت و تشریح امکانات فراوان کشور" و "پرهیز از روایت ضعف و ناتوانی" فراخواند و گفت "مطبوعات و صداوسیما هم در این زمینه وظیفه دارند."

خامنه‌ای در حالی از "امکانات فراوان کشور" سخن می‌گوید که ایران علاوه بر مشکلات عدیده اقتصادی و اجتماعی و سیاسی با بحران گسترده بی آبی و بی برقی نیز روبروست و اخیرا وزیر نیرو اذعان کرد که "نمی داند" قطع گسترده برق کی به پایان می‌رسد.

بیشتر بخوانید: شکاف عمیق در جناح‌‌های حاکم در شرایط بحرانی ایران

رهبر جمهوری اسلامی در بخش دیگری از سخنان خود، به انتقاد از اسرائیل پرداخت و راه مقابله با اقدامات اسرائیل در غزه را "قطع روابط تجاری و سیاسی کشورهای معترض به‌خصوص کشورهای اسلامی" با اسرائیل دانست.

خامنه‌ای در ادامه از پزشکیان و سایر مسئولان دولتی به دلیل اقدامات آن‌ها در دوران جنگ با اسرائیل تشکر کرد و گفت که "رئیس جمهور، مسئولان، مدیران و کارکنان فعال مجموعه دولت، در آزمون ۱۲ روزه جنگ به معنای حقیقی کلمه فداکاری کردند."

رهبر جمهوری اسلامی همچنین در بخش دیگری از اظهارات خود به تمجید از پزشکیان در سفر به چین پرداخت و گفت: «سفر بسیار خوب آقای پزشکیان به چین، زمینه‌های بالقوه اقتصادی-سیاسی به همراه آورد که این نتایج مفید باید پیگیری شود.»

سیاست "نگاه به شرق" از دکترین‌های خامنه‌ای است و او با پافشاری بر این سیاست عملا جلوی هرگونه ارتباط با کشورهای غربی را گرفته است.

بیشتر بخوانید: از "امت اسلامی" تا "ملیت ایرانی"؛ خامنه‌ای به دنبال چیست؟

رهبر جمهوری اسلامی در ادامه، "همدلی و همراهی و همکاری" بین رؤسای سه قوه حکومت را "تحسین‌برانگیز" توصیف کرد و بدون اشاره به جزییات اجرایی توصیه خود، خواستار آن شد که "بخش‌های تصمیم‌ساز و تصمیم‌گیر هم در این روند فعال شوند."

خامنه‌ای در ادامه سخنان خود بدون اشاره به وضع وخیم اقتصادی و نقش مخرب حکومت در ایجاد مشکلات معیشتی برای مردم، به بیان مسائل کلی از جمله "انتقاد از انحصار واردات برخی کالاهای اساسی" پرداخت و با ساده‌سازی مشکلات اقتصادی کشور، به اعضای دولت توصیه کرد: «واردات کالاهای اساسی و مباشران این کار را رقابتی و کالاها را از مبادی متفاوت تهیه کنید؛ چرا که این مسئله به‌گفته برخی کارشناسان باعث کاهش قیمت ارزی خریدها و قیمت ریالی آنها در کشور می‌شود.»

بیشتر بخوانید: خامنه‌ای: مسائل ایران و آمریکا حل‌نشدنی است

رهبر جمهوری اسلامی در ادامه به اعضای هیات دولت گفت:‌ «در باب معیشت مردم به‌گونه‌ای عمل کنید که مردم بتوانند حدود ده قلم کالای اساسی را بدون دغدغه افزایش قیمت تهیه کنند؛ نه اینکه قیمت‌ها امروز و فردا دو برابر شود.»

خامنه‌ای همچنین بدون اشاره به اقدامات حکومت که منجر به وضع تحریم‌های گسترده بین‌المللی علیه اقتصاد ایران شده، عوامل کاهش تولید نفت را "روش‌ها و تجهیزات قدیمی" دانست و به هیات دولت گفت: «از دانش تحصیل‌کردگان جوان برای حل مشکلات و تحول در تولید و استخراج نفت استفاده کنید. همچنین در زمینه صادرات نفت تحرک بیشتری لازم است و باید مشتریان نفت را متنوع و متعدد کرد.»

این در حالی است که فروش نفت ایران تحت تحریم‌های گسترده آمریکا قرار دارد و عملا به جز چین و اندکی هم هند کشورهای دیگر خریدار نفت ایران نیستند.

رهبر جمهوری اسلامی همچنین بدون اشاره به سوءمدیریت هیات حاکمه در اداره کشور، خواستار "کنترل مصرف و پرهیز از اسراف" شد و گفت: «در زمینه آب، برق، گاز و ساختمان‌های دولتی اسراف وجود دارد.»

دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید

پزشکیان، رئیس دولت چهاردهم نیز در ابتدای دیدار با خامنه‌ای، گزارشی از برنامه‌ها و فعالیت‌های دولت خود در یک سال گذشته را به رهبر جمهوری اسلامی ارائه داد و مشکلاتی همچون "ناترازی انرژی، خشکسالی" و برخی مسائل خارجی را از چالش‌های سال اول این دولت خواند.

پاپ لئو چهاردهم کارلو آکوتیس، نوجوان درگذشته از سرطان و فعال اجتماعی پیِر جورجو فراساتی را قدیس اعلام کرد. کلیسای کاتولیک امیدوار است با این اقدام برای جوانان جذاب‌تر شود.پاپ لئو چهاردهم صبح یکشنبه ۷ سپتامبر (۱۶ شهریور) در آغاز یک آیین مذهبی که در میدان سن‌پیتر واتیکان برگزار شد، کارلو آکوتیس را که در ۱۵ سالگی بر اثر سرطان درگذشت به عنوان قدیس معرفی کرد.

در این مراسم همچنین فعال اجتماعی پیِر جورجو فراساتی یک ایتالیایی که در آغاز قرن بیستم در جوانی درگذشت نیز به عنوان قدیس اعلام شد.

اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه‌ وله

بر اساس گزارش رسانه‌ها، در این مراسم بیش از ۱۰۰ هزار نفر در قلب واتیکان در رم گرد آمده بودند. در میان آن‌ها بسیاری از کاتولیک‌های جوان نیز حضور داشتند که هنگام اعلام قدیسی فراساتی و آکوتیس از سوی پاپ لئو چهاردهم، این اقدام را تشویق کردند.

بیش از ۳۰۰ اسقف و کاردینال و همچنین ۱۷۰۰ کشیش نیز در این آیین شرکت کردند. سرجیو ماتارلا، رئیس‌جمهور ایتالیا نیز در میان حاضران بود. در این مراسم نکته‌ای نادر در کلیسای کاتولیک رقم خورد و والدین، دو خواهر و برادر آکوتیس نیز در مراسم قدیسی حضور داشتند.

"رسول سایبری" و "اینفلوئنسر خدا"

کارلو آکوتیس در سال ۲۰۰۶ در ۱۵ سالگی بر اثر سرطان خون درگذشت. او پس از آغاز بیماری در عرض چند روز جان سپرد. از نگاه کلیسای کاتولیک، او تا آن زمان زندگی‌ای نمونه برای یک نوجوان مسیحی داشت. افزون بر این، پس از مرگش به او دو "معجزه" در برزیل و ایتالیا نسبت داده شد.

بیشتر بخوانید: حضور صدها هزار نفر در آیین نیایش با پاپ

واتیکان آکوتیس را "رسول سایبری" و "اینفلوئنسر خدا" نامیده است، زیرا او ایمان خود را در اینترنت نیز تبلیغ می‌کرد. آکوتیس نخستین قدیس نسل هزاره محسوب می‌شود.

به همراه آکوتیس، همچنین پیِر جورجو فراساتی ایتالیایی که در جوانی درگذشت نیز قدیس اعلام شد. او بین سال‌های ۱۹۰۱ تا ۱۹۲۴ زندگی کرد و به‌ویژه برای دفاع از فقرا و طردشدگان شناخته می‌شد.

تمرکز بر جوانان

بر اساس ارزیابی کارشناسان، کلیسا قصد دارد با این اقدامات دوباره برای جوانان جذابیت ایجاد کند. با این حال، انتقادهایی نیز مطرح شده و در رابطه با این مسئله است که پیرامون آکوتیس نوعی "شخصیت‌پرستی" شکل گرفته است. پیکر او با هودی و کفش ورزشی در کلیسایی در شهر کوچک آسیزی ایتالیا به نمایش گذاشته شده است.

بیشتر بخوانید: مراسم تحلیف پاپ لئو؛ وعده اتحاد و حفظ میراث فرانسیس

طبق گزارش‌ها، سال گذشته بیش از یک میلیون نفر به آنجا رفتند. در فروشگاه‌های سوغات زادگاه قدیس فرانسیس آسیزی یادگاری‌های فراوانی از این نوجوان فروخته می‌شود. یادگارهایی از او در آلمان نیز به نمایش گذاشته شده بود.

روندی پیچیده

اعلان قدیسی فراساتی و آکوتیس نخستین مراسم از این دست در دوران پاپ لئو چهاردهم است. این تصمیم‌ها پیش‌تر در زمان پاپ فرانسیس گرفته و برنامه‌ریزی شده بود، اما به دلیل بیماری و مرگ او چند ماه به تعویق افتاد.

مراسم‌های تبرک و قدیسی طبق روندی پیچیده و چندمرحله‌ای برگزار می‌شوند که در آن زندگی نامزدها به‌دقت بررسی می‌شود.

دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید

در گذشته این روند دست‌کم ۵۰ سال پس از مرگ آغاز می‌شد. اما در مورد آکوتیس، روند کمتر از ۲۰ سال طول کشید. در حالت معمول لازم است که دست‌کم یک "معجزه" به فرد نسبت داده شود تا قدیس اعلام گردد.

انتشار یک تصویر ساخته‌شده با هوش مصنوعی از سوی ترامپ که در آن بالگردهایی بر فراز شیکاگو دیده می‌شوند، انتقادهای بسیاری را برانگیخته است. منتقدان می‌گویند او با این تهدید قصد دارد نیروهای گارد ملی را به این شهر اعزام کند.پست اخیر دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا در شبکه اجتماعی تروث‌سوشال بحث‌برانگیز شده است. ترامپ روز گذشته یک تصویر ساخته‌شده با هوش مصنوعی را منتشر کرد که در آن بالگردهایی بر فراز خط افق شهر شیکاگو دیده می‌شوند. در این تصویر که ترامپ را در قالب پوستری طنزآمیز از فیلم "اینک آخرالزمان" نشان می‌‌دهد، انفجاری عظیم نمایش داده شده و بالگردهایی دیده می‌شوند که بر فراز آسمان شیکاگو، سومین شهر بزرگ ایالات متحده آمریکا پرواز می‌کنند.

ترامپ در پست خود نوشت: «من عاشق بوی دیپورت کردن‌های سر صبح‌ام. شیکاگو به زودی متوجه خواهد شد که چرا نام وزارت [دفاع]، وزارت جنگ گذاشته شده است.»

در پست ترامپ، از عبارت "اینک شی‌پاکالیپس" استفاده شده که معنی ضمنی آن این است که "اینک آخرالزمان شیکاگو است."

این عبارت به نوعی بازی با کلمات در نام فیلم پادآرمان‌شهری به نام "اینک آخرالزمان" با موضوع جنگ ویتنام از ساخته‌های فرانسیس فورد کاپولا در سال ۱۹۷۹ میلادی است که در آن، شخصیت اصلی فیلم جمله مشهور "من عاشق بوی ناپالم در صبح‌ام" را بیان می‌کند.

ترامپ اخیرا با صدور یک فرمان اجرایی، نام وزارت دفاع را به وزارت جنگ تغییر داده است. اظهارات اخیر ترامپ مبنی بر این که قصد دارد اخراج مهاجران غیرقانونی در شیکاگو را تشدید کند، پیش از این اعتراضات بسیاری را به دنبال داشت.

بیشتر بخوانید: قدرت‌نمایی تازه ترامپ؛ اعزام گارد ملی از سه ایالت به واشنگتن

از جمله در رژه‌ سالانه به مناسبت روز استقلال مکزیک در شهر شیکاگو، وضعیت به گونه محسوسی با سال‌های پیش تفاوت داشت.

رقصندگان سنتی بروشورهایی را تحت عنوان "حقوق قانونی‌تان را بشناسید" در میان جمعیتی که به وضوح کمتر از پیش بود توزیع می‌کردند و همچنین عده‌ای از سوارکاران سوت‌هایی به گردن داشتند تا در صورت ورود ماموران اداره مهاجرت و گمرک، جمعیت را با خبر کنند. همچنین عده‌ای از افراد داوطلب نیز در حاشیه مسیر ایستاده بودند تا مراقب ورود احتمالی ماموران باشند.

تهدید به اخراج مهاجران غیرقانونی در شهرهای دموکرات

ترامپ اخیرا تهدید کرده که قصد دارد، به وزارت جنگ، یعنی همان وزارت دفاع که او به تازگی نام آن را تغییر داده، فرمان دهد تا علیه شهر شیکاگو، واقع در ایالت ایلینوی وارد عمل شود.

تهدید ترامپ در حالی مطرح شده است که هزاران تن در شیکاگو و واشنگتن‌دی‌سی در اقدامی اعتراضی در خیابان‌ها جمع شدند تا تهدید رئیس‌جمهور آمریکا به اعزام گارد ملی و ماموران اداره مهاجرت به شهرهای تحت کنترل دموکرات‌ها را محکوم کنند.

پیام ترامپ در ادامه تهدیدهای پی‌درپی او برای اضافه کردن شیکاگو به لیست سایر شهرهای تحت کنترل دموکرات‌ها منتشر شده است.

ترامپ، شهرهای مذکور را هدف گسترش اجرای قوانین فدرال قرار داده و گفته است که قصد دارد همان‌طور که در مورد لس‌آنجلس انجام گرفت، اجرای قوانین مهاجرتی در شیکاگو نیز تشدید شده و گارد ملی به این شهر اعزام شود.

بیشتر بخوانید: پنتاگون به‌ گارد ملی واشنگتن اجازه حمل سلاح می‌دهد

در همین حال، جی.بی. پریتزکر، فرماندار دموکرات ایالت ایلینوی که شیکاگو نیز در آن واقع شده است، ضمن ابراز ناخرسندی از اظهارات ترامپ گفت که این ایالت "مرعوب کسی که دوست دارد پا جای پای دیکتاتورها بگذارد، نخواهد شد."

براندون جانسون، شهردار شیکاگو هم پست تهدیدآمیز ترامپ را "دور از شان کشور" توصیف و این گونه اظهارات را محکوم کرد. جانسون در حساب کاربری خود در شبکه اجتماعی اکس (توییتر سابق) نوشت: «ترامپ می‌خواهد شهرمان را اشغال کند و قانون اساسی را درهم بشکند. برای همین ما باید با حمایت از هم و دفاع از شیکاگو در برابر ترامپ، از دموکراسی‌ خود در برابر این نوع استبداد محافظت کنیم.»

ترامپ افزون بر اعزام نیروهای گارد ملی به لس‌آنجلس در ماه ژوئن امسال، از ماه اوت این نیروها را در واشنگتن دی‌سی نیز مستقر کرده است.

به گفته ناظران سیاسی این اقدام، طرحی برای کنترل بی‌سابقه نظامی در پایتخت آمریکا محسوب می‌شود. رئیس‌جمهور آمریکا حتی پیش از این پیشنهاد داده بود که بالتیمور و نیواورلئان نیز ممکن است سرنوشت مشابهی داشته باشند.

بیشتر بخوانید: احتمال اعزام گارد ملی به شیکاگو؛ شهر آماده مقابله با ترامپ

ترامپ در روزهای اخیر همچنین اشاره کرد که چه بسا نیروهای فدرال را به پورتلند، اورِگن اعزام کند.

اعزام نیروهای فدرال به شهرها و ایالت‌های مختلف علاوه بر این که سبب شده اعتراضاتی شکل بگیرد، به بازشدن پرونده‌های حقوقی علیه دولت نیز منجر شده است.

بیش از هزار نفر در مرکز شهر شیکاگو در روز شنبه ۶ سپتامبر (۱۵ شهریور) راهپیمایی کردند. معترضان با حمل پلاکاردهایی خواستار بیرون رفتن اداره مهاجرت و گمرک آمریکا از ایلینوی شدند.

در این تجمع اعتراضی، سخنرانان برای جمعیت حاضر توضیح دادند که در صورت مواجهه با ماموران اداره مهاجرت، باید دست به چه اقداماتی بزنند. برخی از آن‌ها حتی حضور نیروهای دولتی در شیکاگو را با حضور اسرائیل در نوار غزه مقایسه کردند.

مرگ ربین گورانی، کنشگر محیط‌زیست مریوانی یک‌بار دیگر بە بحث‌ها در رابطه با جنبش محیط‌زیستی در کردستان ایران دامن زده است. دویچه ولە فارسی دلایل شکل‌گیری، ماهیت و چالش‌های این جنبش مدنی را با کارشناسان به بحث گذاشتە است.«اگر ما به دل آتش نزنیم، چه کسی زاگرس را نجات خواهد داد؟» این کلمات، آخرین جملاتی بودند که مختار خندانی در خرداد ۱۳۹۹ به من گفت. او عکسی از پاهایش برایم فرستاده بود، پر از تاول و سوختگی؛ نتیجه تلاش بی‌وقفه‌اش برای خاموش کردن آتش‌سوزی‌های جنگل‌های زاگرس. به او گفتم: «مختار جان، خطر نکن، جانت از همه چیز مهم‌تر است.» با خنده پاسخ داد: «از مرگ من نترس، بعدا بە مرگ من افتخار می‌کنی.» جملەای کە همیشە می‌گفت. تنها ده روز بعد، در ۸ تیر، خبر رسید که مختار در حریق منطقه مره‌خیل پاوه، دچار حریق شدە و جان خود را از دست داد. پیکر او بر شانه‌های هزاران نفر از مردم، با شعار "شهید نامرن" (شهید نمی‌میرد)، در پاوە به خاک سپرده شد. مختار خندانی، عضو انجمن محیط‌زیستی ژیوای بود. او در کنار بسیاری دیگر اکنون به نمادی از فداکاری و مقاومت برای حفظ طبیعت زاگرس تبدیل شدە است.

از سال ۱۳۹۷ تاکنون، دست‌کم ۱۲ فعال محیط‌زیستی در شهرهای کردنشین ایران، از جمله مریوان، پاوه، کامیاران و سنندج در جریان تلاش برای مهار آتش‌سوزی‌ها جان باخته‌اند. با در نظر گرفتن گستره جغرافیایی زاگرس، می‌توان مرگ دو نفر از حافظان محیط‌زیست در لرستان و دو نفر دیگر در حلبچه اقلیم کردستان عراق را نیز به این فهرست افزود. جدیدترین مورد ربین گورانی، کنشگر محیط‌زیستی مریوانی بود که در تلاش برای مهار آتش‌سوزی جنگل‌های هنجیران دچار مصدومیت شد و در ۱۴ شهریور ۱۴۰۴ جان خود را از دست داد.

اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه‌ وله

این مرگ‌های تراژیک، تنها بخشی از هزینه‌های سنگین انسانی جنبش محیط‌زیستی کردستان ایران را نشان می‌دهند؛ جنبشی که در برابر تخریب سیستماتیک اکوسیستم زاگرس و سرکوب امنیتی ایستادگی می‌کند.

جنبش محیط‌زیستی زاگرس نه‌تنها تلاشی برای حفظ طبیعت است، بلکه به‌عنوان بخشی از مقاومت فرهنگی و اجتماعی مردمان این منطقه، ریشه‌های عمیقی در تاریخ و هویت آنها دارد.

برای بررسی عمیق‌تر این جنبش، دویچه‌وله فارسی با سامان غزالی و آمانج قربانی، دو کنشگر محیط‌زیستی و بهنام زارعی، روزنامه‌نگار و آشنا به مسائل کردها گفت‌وگو کرده است. این کارشناسان ریشه‌های تاریخی، چالش‌های کنونی و ابعاد امنیتی این جنبش را تحلیل کرده و پیوند عمیق آن با مقاومت فرهنگی و اجتماعی مردم کردستان را بررسی کرده‌اند.

"ریشه‌های استعماری غارت سیستماتیک زاگرس"

جنبش محیط زیستی در مناطق کردنشین ایران که بخشی از جنبش‌های اجتماعی نوین است، به عقیده بسیاری ریشه در نابرابری‌های ساختاری مرکز-پیرامون دارد. دولت مرکزی با سیاست‌هایی مانند سدسازی بی‌رویه، انتقال نامتوازن آب به استان‌های مرکزی، جنگل‌زدایی برای اهداف امنیتی و اقتصادی و بهره‌برداری گسترده از منابع معدنی، اکوسیستم زاگرس را به طور سیستماتیک تخریب کرده است. این سیاست‌ها نه تنها به بحران‌های زیست‌محیطی دامن زده‌اند، بلکه نابرابری‌های اقتصادی را در این مناطق تشدید کرده‌اند، جایی که فقر و بیکاری به مراتب بالاتر از میانگین کشوری است.

بیشتر بخوانید: آتش‌ در جنگل‌های مریوان؛ کنترل از دست نیروهای امدادی خارج شد

سامان غزالی، کنشگر محیط زیستی، این تخریب را به سیاست‌های استعماری پیوند می‌دهد: «جنبش محیط زیستی کردستان نه تنها واکنشی به تخریب طبیعت است، بلکه پاسخی به سرکوب تاریخی جامعه در دوره‌های پهلوی و جمهوری اسلامی است. سیاست‌های مرکز-پیرامون فقر و بیکاری مضاعفی را به مناطق حاشیه‌ای تحمیل کرده و ساختار قدرت، توسعه را در مرکز متمرکز و مناطق پیرامونی مانند کردستان را به توسعه‌نیافتگی محکوم کرده است. منابع طبیعی این مناطق برای تغذیه مرکز صنعتی غارت می‌شود. سرکوب‌های دهه‌های ۶۰ و ۷۰، سیاست‌ورزی در کردستان را بازآرایی کرد و جنبش محیط زیستی بخشی از این بازآرایی است.»

آمانج قربانی، کنشگر دیگر، بر ریشه‌های تاریخی تأکید دارد: «زاگرس با اکوسیستم پویای خود، بستری برای شکل‌گیری تمدن‌های بشری و خودکفایی اقتصادی کردستان بوده است؛ از تولید غذا در دشت‌ها تا میوه و خشکبار در جنگل‌ها. اما در سده‌های اخیر، مدل مرکز-پیرامونی منابع آن را برای جبران سوءمدیریت‌های سرزمینی غارت کرده است. این بهره‌برداری، بدون توجه به تجدیدپذیری منابع، بحران‌های زیست‌محیطی را به شکاف‌های عمیق اجتماعی گره زده و جنبش‌های محیط زیستی کردستان را به پیشروترین جنبش‌های اکولوژیکی جهان تبدیل کرده است.»

آمارهای رسمی و گزارش‌های کنشگران کرد این ادعاها را تأیید می‌کنند. برای نمونه، حدود ٨٠ درصد طلای ایران از معادن آذربایجان غربی و کردستان استخراج می‌شود، اما این دو استان کمتر از پنج درصد از عواید آن بهره می‌برند، در حالی که آلودگی‌های زیست‌محیطی ناشی از این معادن گریبان مردم و محیط‌زیست منطقه را گرفته است.

هزاران معدن در مناطق کردنشین فعال‌اند که مواد خام آنها عمدتاً در استان‌های مرکزی به محصولات نهایی تبدیل می‌شود. همچنین ده‌ها سد در گستره زاگرس ساخته شده که بخش عمده آب شرب و کشاورزی استان‌های مرکزی و همجوار را تأمین می‌کند. سد داریان روی رودخانه سیروان به تنهایی بیش از هزار هکتار جنگل را زیر آب برد. در کنار همه این‌ها آتش‌سوزی‌های عمدی را نیز باید در نظر گرفت. انجمن‌های محیط‌زیستی می‌گویند بخشی از این آتش‌سوزی‌های عمدی، بە دلیل مسائل امنیتی و توسط نیروهای نظامی جمهوری اسلامی بر پا می‌شوند.

حفاظت عملی و آموزش؛ ستون‌های مقاومت مردمی

جنبش محیط زیستی کردستان فراتر از حفاظت عملی، به سازماندهی اجتماعی و آموزش فرهنگی می‌پردازد و محیط زیست را بخشی از هویت فرهنگی می‌داند. انجمن‌های غیردولتی با ساختار افقی و داوطلبانه، کمیته‌هایی برای آموزش فرهنگی، زنان، روستاها و مقابله با بحران تشکیل می‌دهند. این انجمن‌ها کمپین‌های گسترده با مشارکت مردم، دانش‌آموزان، معلمان، روحانیون و کشاورزان برگزار می‌کنند و با جوامع محلی همکاری می‌کنند تا آگاهی عمومی را افزایش دهند.

غزالی کارکرد آموزشی جنبش را یک کارکرد محوری توصیف می‌کند: «محیط زیست‌گرایی فرودستان در مقابل جریان غالب فرادستان قرار می‌گیرد که طبیعت را ابزار می‌بینند. اما جنبش ما از طریق آموزش، رابطه انسان با طبیعت را بازاندیشی می‌کند و آگاهی را برای مشارکت داوطلبانه و سازماندهی اجتماعی در برابر تخریب‌ها ارتقا می‌دهد. کمیته‌های تخصصی با شناسایی نقاط بحران در لایه‌های زیرین جامعه، اقشار آسیب‌پذیر مانند زنان، کودکان و روستاییان را درگیر می‌کنند و از طریق کارگاه‌ها، نمایشگاه‌ها، پرفورمنس‌های اعتراضی مانند شکستن تفنگ یا جمع‌آوری زباله، فرهنگ حفاظت را ترویج می‌دهند.»

بیشتر بخوانید: مرگ چهار فعال محیط زیست مریوان: پرونده‌ای با پرسش‌های بسیار

قربانی نیز بر برنامه‌های آموزشی متمرکز بر زنان و روستاییان تأکید دارد و می‌گوید: «فقدان آموزش محیط زیستی، ریشه تمام بحران‌هاست. ما کارگاه‌هایی در روستاهای حاشیه مناطق حفاظت‌شده زاگرس برگزار کرده‌ایم تا اهمیت محیط زیست و ارتباط آن با حیات جامعه را نشان دهیم و محتوای آموزشی به‌روز برای مناطق مختلف تدوین کرده‌ایم. زنان و طبیعت اشتراکات فلسفی دارند؛ هر جا طبیعت تخریب شده، زنان و اقشار ضعیف نیز مورد هجوم قرار گرفته‌اند. در گذار تاریخی، روستاییان با پیشاهنگی زنان نقش کلیدی در تداوم حیات داشته‌اند. اما صنعت‌گرایی مدرن منابع را تصرف کرده است.»

قربانی در ادامە می‌گوید: «انجمن‌ها در یک ارتباط نانوشته، مانند مجموعه‌ای در هم تنیده، هنگام بحران آتش‌سوزی در هر نقطه زاگرس، بر اساس نوع، مکان و شدت آن موضع می‌گیرند و با تیم‌های مختلف به مقابله می‌روند».

چالش‌های مرگبار؛ کمبود تجهیزات و فداکاری‌های انسانی

فعالان محیط زیستی کردستان با چالش‌های شدیدی مانند کمبود تجهیزات، نبود حمایت دولتی و خطرات جانی مستقیم روبرو هستند که اغلب به مرگ‌های تراژیک منجر می‌شود.

قربانی درباره چالش‌های عملی می‌گوید: «علاوه بر فعالان، نهادهای متولی نیز با کمبود بودجه و نیروی انسانی روبرو هستند؛ برای هر ۱۰ هزار هکتار تنها یک محیط‌بان وجود دارد که یک‌دهم استاندارد جهانی است. آتش‌سوزی تنها یکی از بحران‌هاست؛ تغییر کاربری جنگل‌ها، آفات، وابستگی معیشتی بیش از یک میلیون نفر به زاگرس، چرای بیش از نیمی از دام‌های ایران در این منطقه و مافیای قاچاق چوب برای زغال و باغداری، زوال جنگل‌ها را تسریع کرده‌اند. فعالان با تجهیز محدود خود، مانند دمنده‌های اطفای حریق، واکنش نشان می‌دهند. اما گرفتار دور باطل واکنش‌گری بر کنش‌گری صحیح هستند که آسیب‌شناسی بحران‌ها را مانع می‌شود».

بیشتر بخوانید: سال ۲۰۱۷، مرگبارترین سال برای فعالان محیط زیست

غزالی بر همکاری با جوامع محلی تأکید دارد: «جنبش از خاستگاه روستاها و جوامع بومی برآمده و با آنها کمیته‌های بحران تشکیل می‌دهد تا آتش‌سوزی‌هایی که در دو دهه اخیر بخش بزرگی از زاگرس را نابود کرده‌اند، مهار کند. کارزارهایی مانند جلوگیری از سدسازی در داریان یا اعتراض به انتقال زباله‌های شهری به مناطق بومی، بخشی از تلاش برای بقای جوامع محلی است. این همکاری‌ها، توازنی بین فشار صنعتی شدن و زیست بومی ایجاد می‌کند.»

با این حال، نبود بیمه و تجهیزات دولتی، فعالان را بی‌دفاع می‌گذارد و آنها را به فداکاری‌های شخصی وامی‌دارد.

سرکوب امنیتی؛ تهدیدی علیه همبستگی اجتماعی

نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی جنبش محیط زیستی کردستان را به دلیل پیوند عمیق با مسائل هویتی کردی و مطالبه عدالت اجتماعی، تهدیدی علیه امنیت ملی تلقی می‌کنند. فعالیت‌های ساده مانند خاموش کردن آتش یا کمپین‌های آموزشی در مواردی با اتهاماتی مانند "جاسوسی"، "تبلیغ علیه نظام" یا "اقدام علیه امنیت ملی" مواجه شدەاند که منجر به بازداشت و تهدید علیه کنشگران شدە است.

گزارش‌های حقوق بشری نشان می‌دهد از سال ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۰، حداقل ۲۰ فعال محیط‌زیستی کرد بازداشت شده‌اند.

بهنام زارعی، روزنامه‌نگار و کارشناس مسائل کردها در مورد چرایی این موضوع توضیح می‌دهد: «از نگاه نهادهای امنیتی، هر فعالیتی که به سازمان‌دهی اجتماعی بینجامد، بالقوه به مطالبه‌گری سیاسی تبدیل می‌شود، به ویژه در جغرافیای مرزی نظامی‌شده کردستان.»

بیشتر بخوانید: زاگرس در نبود امکانات و ناهماهنگی‌ها می‌سوزد

او الگوی سرکوب را کلیشه‌ای می‌داند و می‌گوید: «به جای حل اداری بحران‌ها، فعالان با پرونده‌های امنیتی روبرو می‌شوند. اتهام "اقدام علیه امنیت ملی" ابزاری برای ساکت کردن صداهاست و تراژدی‌هایی مانند مرگ شریف باجور در ۱۳۹۷ یا فعالان اخیر در آبیدر نشان می‌دهد که حاکمیت نه تنها حمایت نمی‌کند، بلکه فعالان را بی‌دفاع می‌گذارد».

زارعی به نقش سپاه پاسداران اشارە کرده و ادامە می‌دهد: «سپاه در بعد نظامی با بمباران مناطقی مانند ارتفاعات شاهو، اورامان و مرزهای اقلیم کردستان عراق، آتش‌سوزی‌های گسترده ایجاد می‌کند و حتی اجازه اطفای حریق به نیروهای مردمی نمی‌دهد. در بعد اقتصادی، قرارگاه خاتم‌الانبیا پروژه‌های سدسازی و انتقال آب را مدیریت می‌کند که اکوسیستم را تخریب و کنترل بر منابع حیاتی را تقویت می‌کند. این اقدامات آتش و آب را به عنوان ابزار کنترل امنیتی به کار می‌گیرد.»

دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید

با این حال امیدهایی هم هست. قربانی می‌گوید: «در فرهنگ کردی، محیط زیست بخشی از هویت است؛ مردم نام فرزندانشان را "ژینگه" (محیط زیست) می‌گذارند و نام‌های کردی اغلب از طبیعت برگرفته شده‌اند. این پیوند، پایداری جنبش را تضمین می‌کند. حتی اگر جنگل‌ها به دلیل قاچاق چوب و فقر روستاییان به خطر افتاده باشند.»

غزالی نیز آینده را روشن می‌بیند: «جنبش همواره پاسخی به سیاست‌های تخریبگر دولتی بوده و با بازاندیشی مستمر در عملکرد خود و تغییرات در شیوه‌های مبارزاتی، در حال به‌روزرسانی است. ما شاهد اشکال متفاوتی از کنش‌ورزی خواهیم بود، زیرا جنبش خود را در مواجهه با تخریباتی مانند خشکاندن دریاچه ارومیه و سدسازی‌های جدید می‌بیند.»

علی‌رغم چالش‌های مرگبار و سرکوب امنیتی، جنبش محیط زیستی کردستان با خودسازماندهی مردمی و پیوند عمیق با جنبش‌های اجتماعی گسترده‌تر ایران، مانند اعتراضات "زن، زندگی، آزادی" ادامه یافته و نمادی از مقاومت پایدار علیه سیاست‌های مخرب شده است.

عباس عراقچی در یادداشتی در روزنامه گاردین نوشت ایران آمادگی دارد در برابر لغو تحریم‌ها محدویت‌های غنی‌سازی را بپذیرد. این یادداشت در واکنش به اقدام سه کشور اروپایی برای فعال‌سازی قریب‌الوقوع "مکانیسم ماشه" منتشر شده است.عباس عراقچی، وزیر خارجه ایران روز یکشنبه ۱۶ شهریور (۷ سپتامبر) در یادداشتی در روزنامه بریتانیایی "گاردین" نوشت ایران آماده است در چارچوب یک توافق واقع‌بینانه و پایدار، نظارت‌ها و محدودیت‌های جدی بر غنی‌سازی اورانیوم را در برابر لغو تحریم‌ها بپذیرد.او همچنین هشدار می‌دهد که "نادیده گرفتن این فرصت کوتاه، می‌تواند پیامدهایی بی‌سابقه و ویرانگر برای منطقه و فراتر از آن داشته باشد".

اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه‌ وله

وزیر خارجه ایران با اشاره به اقدام اخیر سه کشور اروپایی آلمان، فرانسه و بریتانیا برای فعال‌سازی مکانیسم ماشه در شورای امنیت، تأکید کرد که "این مسیر مخرب نه‌تنها مبنای حقوقی ندارد، بلکه پیامدهای خطرناکی برای اروپا و منطقه خواهد داشت".

عراقچی تصریح کرد: «اروپا که زمانی نیرویی تعدیل‌کننده و درصدد مهار آمریکایِ جنگ‌طلب بود، امروز خود عاملی در راستای تقویت زیاده خواهی‌های واشنگتن شده است.»

به گفته وزیر خارجه ایران سه کشور اروپایی با نادیده گرفتن خروج یکجانبه آمریکا از برجام و قصور خود در اجرای تعهدات و "حمایت شرم‌آور خود از بمباران ایران در خرداد ماه سال جاری" تلاش می‌کنند مسئولیت‌ها را متوجه ایران کنند.

عراقچی اقدام سه کشور اروپایی را "اشتباه محاسباتی فاجعه‌بار" توصیف می‌کند که "نتیجه‌ای معکوس خواهد داشت".

او همچنین هشدار داد که این رویکرد نه تنها موجب حذف اروپا از روندهای دیپلماتیک آینده می‌شود، بلکه اعتبار و جایگاه جهانی آن را نیز خدشه‌دار خواهد کرد.

اشاره عراقچی به نامه‌ای است که سه کشور اروپایی اخیرا با ارسال آن به شورای امنیت سازمان ملل روند فعال‌سازی مکانیسم ماشه را آغاز کردند.

بریتانیا، فرانسه و آلمان روز پنج‌شنبه ۲۸ اوت (۶ شهریور) رسماً روند ۳۰ روزه فعال‌سازی مکانیسم ماشه که بازگرداندن تحریم‌های سازمان ملل علیه جمهوری اسلامی را به دلیل برنامه هسته‌ای تهران در برمی‌گیرد، آغاز کردند.

عراقچی در یادداشت خود همچنین یادآور شده است که تجربه دو دهه گذشته نشان داده تنها راه دستیابی به نتیجه، پذیرش واقعیت غنی‌سازی در ایران و پایبندی متوازن به تعهدات دوطرفه است؛ همان فرمولی که به گفته وزیر خارجه ایران در توافق برجام موفقیت‌آمیز عمل کرده است.

او در پایان یادداشت خود در گاردین تأکید کرده است که "ایران همچنان آماده گفت‌وگو و دیپلماسی است" و از اروپا خواسته است برای خروج از وضعیت کنونی، مسیر خود را اصلاح کند.

دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید

وزیر خارجه ایران در یادداشت خود در روزنامه گاردین که نسخه فارسی آن در سایت وزارت خارجه ایران نیز منتشر شده، غنی‌سازی اورانیوم را حق ایران دانسته و در عین حال اعمال محدودیت‌های غنی‌سازی را نیز پذیرفته و از اروپا خواسته است "برای موفقیت دیپلماسی زمان و فضای لازم را ایجاد کند".

از زمان سقوط رژیم بشار اسد، کمتر از دو هزار سوری با کمک‌های مالی آلمان این کشور را ترک کرده و به وطن‌شان بازگشته‌اند. در همین بازه‌ زمانی، بیش از هشت برابر این رقم درخواست پناهندگی جدید از سوی شهروندان سوری ثبت شده است.به گزارش خبرگزاری آلمان به نقل از وزارت کشور آلمان فدرال، تا پایان ماه اوت ۱۸۶۷ نفر با حمایت‌های دولت فدرال آلمان به سوریه بازگشته‌اند. تا پایان ماه مه تنها ۸۰۴ نفر از پناهجویان سوری از این کمک‌ها استفاده کرده بودند. علاوه بر این، برنامه‌های بازگشت داوطلبانه در سطح ایالتی نیز وجود دارد. همچنین شماری از افراد بدون دریافت کمک‌های مالی دولتی به صورت داوطلبانه بازگشته‌اند.

اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه‌ وله

بیشتر بازگشت‌ها از کشورهای همسایه سوریه، ترکیه، لبنان، اردن و عراق صورت گرفته است. به گفته ژانین لیت‌مایر، عضو هیئت‌مدیره سازمان کمک‌رسانی "ورد ویژن آلمان"، خانواده‌ها اغلب برای تصمیم‌گیری و بازگشت به سوریه دشواری‌های زیادی دارند. لیت‌مایر که در ماه اوت به سوریه سفر کرده است، می‌گوید فضای نسبتاً عادی در مرکز شهر دمشق در تضاد با مشکلات گسترده در دیگر مناطق است و همین امر بازگشت به زادگاه‌های پیشین پناهجویان را دشوار می‌سازد.

پرسش‌های اساسی

او توضیح می‌دهد: «برای بازگشت‌کنندگان پرسش‌های اساسی مطرح است: آیا مدرسه‌ای وجود دارد؟ روزانه چند ساعت برق دارم؟ آیا اصلاً خانه‌ای برای سکونت هست؟» در برخی مناطق که زمانی پایگاه شورشیان بوده‌اند، تقریباً همه خانه‌ها ویران شده و باقی‌مانده مهمات نیز حضور در این مناطق را خطرناک کرده است.

طبق آمار ثبت مرکزی اتباع خارجی (AZR)، تا پایان ژوئیه نزدیک به ۹۵۵ هزار شهروند سوری در آلمان زندگی می‌کردند. این تعداد حدود ۲۰ هزار نفر کمتر از ابتدای سال بوده است. اداره آمار فدرال در پنج ماه نخست سال جاری تنها ۱۵۶۲ خروج به مقصد سوریه ثبت کرده است. با این حال، همه بازگشت‌کنندگان ثبت‌نام خود را لغو نمی‌کنند و این امر باعث تأخیر در به‌روزرسانی آمار می‌شود.

بیشتر بخوانید: آلمان ده سال پس از موج پناهجویی در چه وضعیتی قرار دارد؟

علاوه بر این، هر ماه شماری از شهروندان سوری از آمار اتباع خارجی حذف می‌شوند، زیرا تابعیت آلمانی دریافت کرده‌اند. وزارت کشور آلمان اعلام کرده است که در سال گذشته ۸۳ هزار و ۱۵۰ شهروند سابق سوری در آلمان تابعیت این کشور را دریافت کرده‌اند.

آمار سال جاری در حال حاضر منتشر نشده است، اما بسیاری از کسانی که در سال‌های ۲۰۱۵ یا ۲۰۱۶ وارد آلمان شده‌اند، اکنون شرایط لازم برای شهروندی را دارند، از جمله تأمین هزینه‌های زندگی و تسلط به زبان آلمانی.

بلاتکلیفی بیش از ۵۳ هزار پرونده پناهجویان سوری

هم‌زمان اما ورود پناهجویان سوری ادامه دارد. از ابتدای ژانویه تا پایان اوت، ۱۷ هزار و ۶۵۰ نفر از سوریه در اداره فدرال مهاجرت و پناهندگی (Bamf) تقاضای پناهندگی کرده‌اند.

بیشتر بخوانید: سیاست مهاجرتی؛ طرح دولت آلمان برای رده‌بندی کشورهای امن

از زمان سقوط رژیم بشار اسد در دسامبر ۲۰۲۴، این اداره به‌طور کلی درباره این درخواست‌ها تصمیم‌گیری نمی‌کند، به‌جز در موارد استثنایی یا زمانی که باید مشخص شود کدام کشور اروپایی مسئول رسیدگی است. دلیل این امر تغییرات سریع وضعیت در سوریه اعلام شده است. این رویه موجب شده که تاکنون ۵۳ هزار و ۱۸۷ پرونده پناهجویان سوری در اداره رسیدگی به وضعیت مهاجران و پناهجویان بلاتکلیف بماند.

اگرچه وزارت خارجه آلمان در پایان ماه مه گزارشی تازه درباره اوضاع سوریه منتشر کرده که باید مبنای تصمیم‌گیری اداره فدرال مهاجرت و پناهندگی قرار گیرد، اما طبق دستور وزارت کشور، تنها درباره پرونده‌های مربوط به مجرمان و "افراد خطرناک" تصمیم‌گیری می‌شود. حتی این گروه نیز فعلاً با اخراج سریع روبه‌رو نیستند، هرچند الکساندر دوبرینت، وزیر کشور آلمان تأکید کرده که قصد دارد در این زمینه پیشرفت کند.

دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید

از سال ۲۰۱۲ تاکنون هیچ اخراجی از آلمان به سوریه انجام نشده است. سخنگوی وزارت کشور آلمان در این زمینه می‌گوید: «وزارت کشور به‌طور جدی در حال کار بر روی ایجاد امکان بازگرداندن افراد به سوریه، همان‌گونه که در قرارداد دولت ائتلافی پیش‌بینی شده، و حمایت از ایالت‌ها در این زمینه است.»

طبق گزارش‌ها، در پی حمله اسلام‌گرایان افراطی به منطقه‌ای در شمال‌ شرقی نیجریه دست‌کم ۶۰ نفر کشته شدند. بسیاری از ساکنان این منطقه به‌تازگی پس از بسته شدن اردوگاه آوارگان به محل زندگی خود بازگشته بودند.به گفته باباگانا زولوم، فرماندار ایالت بورنو، واقع در شمال‌ شرقی نیجریه، در اثر حمله اسلام‌گرایان افراطی در شامگاه جمعه، ۵ سپتامبر (۱۴ شهریور)، دست‌کم ۶۰ نفر جان خود را از دست دادند. پنج سرباز نیز در میان قربانیان هستند.

اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه‌ وله

بر اساس گزارش‌‌هاِ، او به خبرنگاران در محل حادثه گفت که این حمله کار گروه جهادی "بوکوحرام" بوده است. منابع امنیتی نیز این موضوع را تأیید کرده‌اند.

طبق گزارش خبرگزاری فرانسه و به گفته ساکنان، مهاجمان جمعه‌شب با موتور وارد شهر دارول جمال در مرز کامرون شدند؛ شهری که یک پایگاه نظامی در آن مستقر است. یکی از اهالی این منطقه گفت: «آن‌ها با سلاح‌های خودکار بی‌هدف به سوی مردم شلیک کردند و خانه‌ها را به آتش کشیدند.» او افزود که همراه همسر و سه فرزندش گریخته است، اما پس از بازگشت در بامداد روز بعد دیده‌اند" که اجساد ساکنان همه‌جا روی زمین پراکنده بوده‌اند."

"ارتش به‌اندازه کافی قوی نیست"

منابع امنیتی اعلام کردند حمله تحت رهبری فرمانده بوکوحرام، علی نگولده، صورت گرفته است که کنترل این منطقه در ایالت بورنو را در دست دارد. رسانه‌های محلی نیز گزارش دادند که نیروی هوایی نیجریه در جریان درگیری‌ها ۳۰ شبه‌نظامی را کشته است.

بیشتر بحوانید: در حمله تروریستی بوکوحرام در نیجریه ۸۱ نفر کشته شدند

فرماندار زولوم ضعف نیروهای مسلح کشور را مورد انتقاد قرار داد و گفت: «قدرت عددی ارتش نیجریه برای کنترل اوضاع کافی نیست.» او اضافه کرد که نیروی تازه‌تأسیسی به نام "نگهبانان جنگل" قرار است به ارتش در این منطقه کمک کند.

بازگشت اجباری آوارگان زیر سؤال

به عقیده کارشناسان، این حمله پرسش‌هایی جدی درباره سیاست دولت نیجریه در سال‌های اخیر ایجاد کرده است. این سیاست بر بستن اردوگاه‌های آوارگان داخلی و بازگرداندن آن‌ها به مناطق روستایی متمرکز بوده است. بسیاری از کشته‌شدگان به‌تازگی پس از بسته شدن اردوگاه‌ها به دارول جمال بازگشته بودند.

یک مادر پنج‌فرزند که برادرش را در حمله از دست داد، به خبرگزاری فرانسه گفت: «دولت به ما گفته بود اینجا امن است. حالا دوباره باید عزیزان‌مان را اینجا به خاک بسپاریم.»

نبرد خونین میان بوکوحرام و داعش

بوکوحرام از سال ۲۰۰۹ ابتدا حملات خود را در نیجریه آغاز کرد و سپس دامنه فعالیتش را به کشورهای همسایه مانند کامرون، نیجر و چاد گسترش داد.

دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید

در سال ۲۰۱۶ شاخه‌ای از این گروه به نام "داعش ولایت غرب آفریقا" (ISWAP) از آن جدا شد. از آن زمان، دو گروه درگیر جنگ خونینی برای قدرت شده‌اند و در این مسیر بارها غیرنظامیان را هدف قرار داده‌اند.

طبق آمار سازمان ملل متحد، در شمال‌شرق نیجریه از سال ۲۰۰۹ تاکنون بیش از ۴۰ هزار نفر در نتیجه این درگیری‌ها کشته و حدود دو میلیون نفر از خانه‌های خود آواره شده‌اند.

جیم جارموش کارگردان آمریکایی جایزه شیر طلایی بهترین فیلم را برای اثر "پدر، مادر، خواهر، برادر" دریافت کرد. جایزه بهترین فیلم ترمیم‌شده در بخش کلاسیک به فیلم "باشو، غریبه کوچک" ساخته بهرام بیضایی کارگردان ایرانی اهدا شد.فیلم "پدر، مادر، خواهر، برادر" ساخته کارگردان آمریکایی جیم جارموش در هشتاد و دومین دوره جشنواره ونیز جایزه شیر طلایی جشنواره را به دست آورد. این خبر توسط هیئت داوران عصر روز شنبه ۱۵ شهریور (۶ سپتامبر) اعلام شد.

این فیلم در سه اپیزود به بررسی روابط پیچیده بین فرزندان بزرگسال و والدینشان و همچنین سکوت و ناتوانی در بیان احساسات می‌پردازد.

بازیگرانی چون کیت بلانشت، تام ویتس و ویکی کریپس در این فیلم ایفای نقش می‌کنند.

اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه‌ وله

جارموش ۷۲ ساله در فیلم خود بر مشاهده‌های ظریف و همچنین الگوی تکرارشونده مانند حرکات، نگاه‌ها و مکث‌ها تاکید کرده است. او یکی از شناخته‌شده‌ترین فیلمسازان معاصر آمریکایی محسوب می‌شود و آثار شاخصی همچون "شب روی زمین" و "تنها عاشقان زنده می‌مانند" دارد.

جارموش در حین دریافت جایزه شیر طلایی گفت که غافلگیر شده و از توجه داوران به فیلمش تشکر کرد.

جایزه بزرگ هیئت داوران به فیلم "صدای هند رجب" رسید

دومین جایزه مهم جشنواره یعنی جایزه بزرگ هیئت داوران به فیلم "صدای هند رجب" ساخته کوثر بن‌هنیه، کارگردان تونسی تعلق گرفت. او در این فیلم آخرین لحظات زندگی دختر فلسطینی پنج‌ساله‌ای به نام هند رجب در نوار غزه را روایت می‌کند.

فیلم بر اساس واقعیت ساخته شده و این دختر خردسال در ژانویه ۲۰۲۴ در هنگام فرار خانواده‌اش از شهر غزه جان باخته است.

کوثر بن‌هنیه در جریان دریافت جایزه خود گفت فیلم او نمی‌تواند هند رجب را دوباره زنده کند اما می‌تواند جلو خاموش شدن صدای او را بگیرد. هند رجب و بخشی از خانواده‌اش توسط نیروهای اسرائیلی کشته شده‌اند. ارتش اسرائیل انجام این حمله را رد کرده و مدعی است در آن زمان نیروهای آن‌ها در محل حضور نداشته‌اند. این فیلم توسط برد پیت و واکین فینیکس تولید شده است.

بهترین کارگردان و بازیگر زن و مرد

شیر نقره‌ای بهترین کارگردانی به بنی صفدی آمریکایی برای فیلم "ماشین خردکن" اهدا شد. بهترین بازیگر زن شین ژیلیی هنرپیشه چینی برای ایفای نقش "خورشید بر همه ما طلوع می‌کند" ساخته کای شانگجون بود. بهترین بازیگر مرد تونی سرویللو ایتالیایی برای فیلم "لاگراتسیا" ساخته پائولو سورنتینو انتخاب شد.

جایزه ویژه هیئت داوران به جیانفرانکو رزی فیلم‌ساز ایتالیایی برای مستند "زیر ابرها" درباره ناپل رسید.

جشنواره فیلم ونیز که از ۲۷ اوت آغاز شده بود، به همراه جشنواره فیلم کن از مهم‌ترین جشنواره‌های جهان به شمار می‌رود. امسال ۲۱ فیلم برای دریافت جوایز اصلی با یکدیگر رقابت کردند. جوایز توسط هیئت داوران بین‌المللی به ریاست الکساندر پین کارگردان آمریکایی اهدا شد.

جایزه بهترین فیلم کلاسیک برای "باشو غریبه کوچک"

فیلم "باشو غریبه‌ کوچک" ساخته بهرام بیضایی که پس از چهار سال و حذف چندین صحنه، اجازه نمایش گرفته بود اکنون بعد از ۴۰ سال جایزه بهترین فیلم مرمت شده در بخش کلاسیک را از آن خود کرد.

محمد رسول‌اف، کارگردان ایرانی و عضو هیات داوران هشتاد و دومین جشنواره ونیز روز شنبه ۶ سپتامبر با حضور در اختتامیه این جشنواره پیام بهرام بیضایی را قرائت کرد.

بیضایی در پیام کوتاه خود گفت: «درست ۴۰ سال از فیلمبرداری "باشو، غریبه کوچک" در شمال و جنوب ایران می‌گذرد. تابستان گرمی بود، مثل همین روزها و هر حرفی که در آن روزها جنگ را نمی‌ستود به تهدید و قویا ممنوع بود. ولی آیا پناه دادن به یک کودک مهاجر جنگ‌زده هم ممنوع بود؟ با این فیلم همکاران ریشه کار مرا در کانون زدند. فیلم نزدیک به چهار سال کنار گذاشته شد، ولی امروز بعد از ۴۰ سال با کمال فروتنی به همه قربانیان آن جنگ هشت‌ساله بی‌معنا درود می‌فرستم و نفرین به همه سودبران هر جنگی.»

رسول‌اف در معرفی بیضایی گفت دامنه فعالیت‌های این کارگردان به سینما محدود نمی‌شود و او پژوهش‌گر و اندیشمندی است که آثار خود را با وجود سانسور و محدودیت‌های شدید حلق کرده است.

در فیلم بیضایی برای نخستین‌بار توجه سینما به تنوع و تکثر زبانی در جامعه ایران جلب شد. "باشو، غریبه کوچک" داستان پسر بچه جنوبی به نام "باشو" است که در جریان جنگ ایران و عراق خانه و خانواده‌اش را از دست می‌دهد و سر از گیلان در می‌آورد و با زنی به نام نایی آشنا می‌شود که در غیاب شوهرش با دو فرزند خردسالش زندگی و مزرعه را می‌چرخاند.

دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید

باشو در ابتدا به علت ظاهر و زبان متفاوت کاملا غریبه است. نایی به او آب و نان می‌دهد و تلاش می‌کند زبانش را بفهمد. اما باشو عربی حرف می‌زند و زبانش برای نایی قابل فهم نیست. نایی هم گیلکی حرف می‌زند و برای باشو غریب است. اما در طول فیلم باشو کم‌کم جای خود را در زندگی نایی و فرزندانش پیدا می‌کند، گیلکی می‌آموزد و در کارهای خانه و مزرعه کمک می‌کند.

بیضایی در این فیلم به زبان‌های متفاوت و تنوع و تکثر زبانی کشور اشاره دارد و به آن به عنوان پیده‌ای مثبت می‌نگرد.

اوکراین از یک حمله سنگین هوایی روسیه با ۸۱۰ پهپاد و ۱۳ موشک کروز در شب گذشته خبر داد. به گفته مقام‌های اوکراینی، در اثر این حمله که گسترده‌ترین حمله روسیه به اوکراین بوده است، دست‌کم ۱۱ نفر کشته و ۶۸ نفر زخمی شده‌اند.بر اساس گزارش‌ها، ارتش روسیه در نیمه‌شب منتهی به یکشنبه ۷ سپتامبر (۱۶ شهریور) سنگین‌ترین حمله علیه این کشور را از آغاز جنگ تجاوزکارانه در فوریه ۲۰۲۲ تا کنون انجام داده است.

اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه‌ وله

طبق گزارش نیروی هوایی اوکراین، در این حمله ۸۱۰ پهپاد و ۱۳ موشک کروز به‌کار گرفته شده است. از این تعداد، ۷۴۷ پهپاد و چهار موشک توسط پدافند هوایی سرنگون شدند. مقام‌های محلی اوکراین از کشته شدن دست‌کم ۱۱ نفر و زخمی شدن ۶۸ نفر خبر داده‌اند.

گزارش‌ها حاکی از آن است که در کی‌یف، پایتخت اوکراین، چند ساختمان مسکونی به شدت آسیب دیده است. همچنین در ساختمان اصلی دولت اوکراین در منطقه پچرسک نیز آتش‌سوزی رخ داد و دود غلیظی از مرکز شهر برخاست. آتش‌نشان‌ها نیز با بالگرد اقدام به مهار آتش کرده‌اند.

به گفته ویتالی کلیچکو، شهردار کی‌یف، در منطقه غربی سویاتوشینسکی، چندین طبقه از یک ساختمان ۹ طبقه مسکونی به طور جزئی تخریب شده است. بقایای پهپادهای سرنگون‌شده نیز باعث آتش‌سوزی در چند ساختمان دیگر شده است. سازمان امداد اعلام کرد که همه آتش‌ها اکنون خاموش شده است، اما عملیات نجات همچنان ادامه دارد.

کلیچکو گفت که حمله ابتدا با پهپادها و سپس با موشک‌ها انجام شد. به گفته او، سه نفر که شامل یک نوزاد، یک زن جوان و یک زن سالخورده هستند، در یک پناهگاه کشته شدند. همچنین دست‌کم ۱۸ نفر، از جمله یک زن باردار، به بیمارستان منتقل شدند.

بیشتر بخوانید: هشدار کی‌یف درباره احتمال حمله گسترده روسیه در دونباس

در همین حال تیمور تکاچنکو، رئیس اداره نظامی کی‌یف، تأکید کرد که روسیه "عامدانه و آگاهانه اهداف غیرنظامی" را هدف قرار می‌دهد. در این زمینه جزئیات بیشتری تاکنون اعلام نشده است.

پرواز جنگنده‌های لهستانی

هم‌زمان، همچنین انفجارهایی از شهرهای اودسا، خارکیف، دنیپرو، زاپوریژیا و کریفیی ریح نیز گزارش شدند. خبرگزاری "اوکرین‌فرم" به نقل از ایوان فدوروف، رئیس نظامی زاپوریژیا، از دست‌کم ۱۵ زخمی در این شهر خبر داد.

در اودسا، به گفته فرماندار منطقه، پهپادها ساختمان‌های مسکونی و دیگر زیرساخت‌های غیرنظامی را هدف گرفتند. در کریفیی‌ریح نیز اهدافی در داخل شهر مورد اصابت قرار گرفتند.

در منطقه سومی در شمال‌ شرق اوکراین نیز حملات روسیه گزارش شده است. مقامات محلی اعلام کردند که یک نفر کشته و چندین نفر زخمی شدند، از جمله یک کودک ۹ ساله. به گفته اوله گریگوروف، فرماندار منطقه، این حمله حاشیه روستای پوتیوویل را هدف گرفت. این اطلاعات تاکنون به‌طور مستقل قابل تأیید نیست.

بیشتر بخوانید: توافق کشورهای حامی اوکراین درباره تضمین‌های امنیتی

در همین حال، در واکنش به حملات روسیه به غرب اوکراین، لهستان جنگنده‌های نظامی خود را به مرز اعزام کرد. در این رابطه ستاد عملیاتی نیروهای مسلح لهستان اعلام کرد: «جنگنده‌های لهستانی و متحدان ما در حریم هوایی‌مان فعالیت می‌کنند و سامانه‌های پدافند هوایی و راداری در بالاترین سطح آماده‌باش قرار دارند.»

حمله به پالایشگاه نفتی روسیه

هم‌زمان، کانال‌های تلگرامی روسیه از حمله پهپادهای اوکراینی به پالایشگاه نفت "ایلسکی" در منطقه کراسنودار خبر دادند. در تصاویر و ویدئوها ستونی بزرگ از دود دیده می‌شد. مقامات منطقه‌ای گفتند که "یکی از واحدهای پردازش دچار آتش‌سوزی شد اما آتش به سرعت مهار گردید." آن‌ها افزودند که تلفات جانی وجود نداشته است و کارکنان در امنیت هستند.

دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید

اوکراین طی هفته‌های گذشته چندین پالایشگاه بزرگ روسیه را هدف قرار داده بود. در بخش‌هایی از روسیه و مناطق اشغالی اوکراین بارها صف‌های طولانی در مقابل پمپ‌بنزین‌ها به دلیل کمبود سوخت شکل گرفته است.