Kochani,Zacznijmy dziś zdaniem z Psalmu Dawida: "Choćbym nawet szedł doliną cienia śmierci, zła się nie przestraszę – przecież Ty jesteś ze mną, twoja laska i twój kij są mi źródłem pociechy..." (Ps 23:4; SNP).Dość powszechnie wiadomo, że Psalm 23, z którego pochodzą te słowa, należy do najpiękniejszych wyznań wiary w Bożą dobroć i troskę. I właśnie w tym Psalmie, który polecam w całości, autor bierze pod uwagę aż taką możliwość: Choćbym nawet szedł doliną cienia śmierci... zła się nie przestraszę... Ty jesteś ze mną. Dlaczego troskliwy Bóg nie stawia barierek przed wejściem do cienistych dolin? Dlaczego nie odgradza dostępu do nich biało-czerwoną taśmą – jak władze w dobie koronawirusa? Dlaczego, uzbrojony, woli z nami iść niż zabraniać przejścia? Trudno mi z całą pewnością odpowiedzieć, dlaczego tak jest. Zresztą każdy z Was może o to zapytać bezpośrednio Boga. Ja mam przeczucie, że na lepszą stronę życia przechodzą ci, którzy decydują się przejść przez jego doliny cienia śmierci z otwartymi oczami, z "duszą na ramieniu", straszeni koszmarami nieszczęść.Autor mówi: Choćbym... Choćbym nawet szedł... Co to znaczy? Że on jeszcze nie szedł? Że już kilka razy przeszedł? Że nie każdemu dane jest iść? Że przechodzą ci, którzy wierzą? Jest o czym myśleć.Myśl więc i żyj w sposób wart koron. Jesteście treścią moich modlitw.

Wasz, jak zawsze –Piotr