Η σιωπή μέσα σε μια σχέση δεν είναι πάντα αθώα.

Κάποιες φορές μπορεί να είναι μια φυσική ανάγκη για χρόνο, ηρεμία και απόσταση. Άλλες φορές όμως η σιωπή γίνεται τιμωρία. Γίνεται τρόπος να πιεστεί ο άλλος, να αγχωθεί, να ενοχοποιηθεί, να μαντεύει, να μικραίνει και να προσπαθεί να αποκαταστήσει μόνος του μια σύνδεση που ο άλλος απέσυρε χωρίς καθαρότητα.

Σε αυτό το επεισόδιο του «Ανθρώπων Σχέσεις», προσεγγίζουμε την τιμωρητική σιωπή και τη συναισθηματική απόσυρση ως ένα από τα πιο λεπτά αλλά και πιο φθαρτικά μοτίβα στις σύγχρονες σχέσεις.

Μιλάμε για το τι είναι πραγματικά η τιμωρητική σιωπή, πώς εκδηλώνεται, γιατί είναι τόσο αποσταθεροποιητική, πότε η σιωπή δεν είναι όριο αλλά έλεγχος, τι κάνει στον άνθρωπο που τη δέχεται και γιατί κάποιοι άνθρωποι σχετίζονται με αυτόν τον τρόπο.

Αναφερόμαστε επίσης στο πώς ξεχωρίζεται η υγιής απομάκρυνση από τη συναισθηματική τιμωρία και στο τι μπορεί να κάνει κανείς όταν βρίσκεται απέναντι σε μια τέτοια δυναμική.

Το επεισόδιο πλαισιώνεται από ένα ποίημα του Κ. Π. Καβάφη που φωτίζει με βαθύ και λιτό τρόπο την αίσθηση ψυχικού εγκλωβισμού, την αναζήτηση διεξόδου και τη σιωπή ως έναν χώρο όπου η σχέση παύει να είναι προσβάσιμη.

Ένα επεισόδιο για τη σιωπή, την απουσία, την ψυχική πίεση και την ανάγκη να ξεχωρίσουμε πότε η απόσταση προστατεύει και πότε πληγώνει.

Γιατί τελικά, δεν πονά μόνο αυτό που λέγεται.
Πονά και αυτό που αποσύρεται χωρίς να εξηγηθεί.

🧡

@anthropon.sxesies

📩 [email protected]