Ο σεβασμός είναι από εκείνες τις έννοιες που θεωρούμε αυτονόητες, μέχρι να λείψουν. Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για τον σεβασμό στις σχέσεις όχι ως ευγένεια ή καλή πρόθεση, αλλά ως στάση, όριο και πράξη ευθύνης. Εξερευνούμε πώς μπερδεύεται με την αγάπη, πώς συγχέεται με την ανοχή και γιατί συχνά απουσιάζει ακόμη κι όταν το συναίσθημα είναι έντονο.

Μιλάμε για τον σεβασμό προς τον άλλον, αλλά και για τον σεβασμό προς τον εαυτό. Για το πώς φαίνεται στην καθημερινότητα, στη σύγκρουση και, κυρίως, στον τρόπο που τελειώνει μια σχέση. Γιατί ο σεβασμός δεν δοκιμάζεται όταν όλα είναι εύκολα, αλλά όταν χρειάζεται να μείνεις πιστός στις αξίες σου.

Η ποιητική ενότητα του επεισοδίου βασίζεται στο ποίημα «Θερμοπύλες» του Κ. Π. Καβάφη, το οποίο λειτουργεί ως σύμβολο των ορίων που επιλέγουμε να φυλάξουμε ακόμη κι όταν γνωρίζουμε το κόστος. Ένα επεισόδιο για όσους αναζητούν σχέσεις με παρουσία, ευθύνη και αξιοπρέπεια.

🧡

@anthropon.sxeseis

Υπάρχουν σχέσεις που τελειώνουν με λόγια και σχέσεις που τελειώνουν με σιωπή.
Το ghosting δεν είναι απλώς μια σύγχρονη συμπεριφορά. Είναι μια εμπειρία που αφήνει τον άνθρωπο που μένει πίσω χωρίς απαντήσεις, χωρίς κλείσιμο, χωρίς αφήγηση.

Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε αναλυτικά για το τι είναι το ghosting και πώς αποδίδεται στα ελληνικά, γιατί εμφανίζεται τόσο συχνά στη σύγχρονη εποχή και γιατί κάποιοι άνθρωποι εξαφανίζονται αντί να μιλήσουν. Εξερευνούμε τι ενεργοποιεί ψυχολογικά σε εκείνον που μένει πίσω, πώς συνδέεται με φόβο, ανωριμότητα και αποφευκτικά ή ναρκισσιστικά μοτίβα, και γιατί το ghosting συχνά πονά περισσότερο από έναν ξεκάθαρο χωρισμό.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο πώς μπορεί κανείς να κλείσει μόνος του κάτι που δεν έκλεισε ποτέ, να αποσύρει την ενέργεια του από την αναμονή και να επανασυνδεθεί με την αυτοαξία και τα όρια του.

Η ποιητική ενότητα του επεισοδίου βασίζεται στο κείμενο του Αντώνη Γουλιανού, όπου το ghosting αποτυπώνεται ως βίωμα τραύματος, σιωπής και συναισθηματικής εξάντλησης. Ένα επεισόδιο για όσους βρέθηκαν αντιμέτωποι με την απουσία λόγου και προσπαθούν να ξαναβρούν τη φωνή τους.

🧡

@anthropon.sxeseis

Η Πρωτοχρονιά συχνά μας καλεί να αλλάξουμε, πριν καν προλάβουμε να καταλάβουμε τι ζήσαμε. Σε αυτό το επεισόδιο, ο απολογισμός δεν γίνεται ως αποτίμηση επιτυχιών, αλλά ως πράξη κατανόησης. Μιλάμε για τον χρόνο που πέρασε, για όσα μας στήριξαν και για όσα χρειάστηκε να αφήσουμε πίσω, όχι ως ήττα, αλλά ως ωρίμανση.
Προσεγγίζουμε την Πρωτοχρονιά πέρα από τα κλισέ των αποφάσεων και των υποσχέσεων, με ψυχολογικό βάθος και αναστοχασμό, φωτίζοντας τη μετάβαση από το «όπως θα θέλαμε» στο «όπως τελικά είναι».
Η ποιητική ενότητα φέρνει σε διάλογο δύο φωνές: το ποίημα του Ιωάννη Σιδηρόπουλου, που εκφράζει την προσδοκία για Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά γεμάτα σταθερή αγάπη και συνέχεια, και το ποίημα της Κικής Δημουλά, που αποτυπώνει τη γυμνή πραγματικότητα του νέου χρόνου, τη μνήμη και τη ματαίωση.
Ένα επεισόδιο για όσους δεν ζητούν από τον χρόνο να τους σώσει, αλλά να τους χωρέσει.

Καλή Χρονιά!

🧡

Τα Χριστούγεννα είναι φορτισμένα με εικόνες, υποσχέσεις και προσδοκίες. Όταν όμως το «όπως θα έπρεπε» συγκρούεται με το «όπως είναι», γεννιέται η ματαίωση.
Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για το γιατί οι γιορτές κουβαλούν τόσο βάρος, πώς οι ανείπωτες προσδοκίες δοκιμάζουν τις σχέσεις και γιατί πολλοί άνθρωποι νιώθουν πιο μόνοι αυτές τις μέρες. Αναζητούμε τρόπους να χτίσουμε ρεαλιστικά, ανθρώπινα Χριστούγεννα, με λιγότερη πίεση και περισσότερη αλήθεια.
Η ποιητική ενότητα βασίζεται στο ποίημα «Νύχτα Χριστουγεννιάτικη» του Γεώργιου Δροσίνη, που φωτίζει τη γιορτή ως πορεία ζωής και όχι ως ιδανικό προορισμό.
Ένα επεισόδιο για όσους κουράστηκαν να προσποιούνται τη χαρά και θέλουν να σταθούν στις γιορτές με ειλικρίνεια και φροντίδα.

🧡

@anthropon.sxeseis

Στο επεισόδιο αυτό εξερευνούμε το Σύνδρομο του Σωτήρα, αυτή τη σιωπηλή και συχνά επώδυνη ανάγκη να κρατάμε τους άλλους όρθιους, ακόμη κι όταν γονατίζουμε εμείς.

Μιλάμε για το πώς δημιουργείται αυτός ο ρόλος, γιατί επαναλαμβάνεται στις σχέσεις και πώς μεταμορφώνεται σε βάρος, ενοχή και εξάντληση. Αναλύουμε τα σημάδια, τους μηχανισμούς και τους δρόμους απεμπλοκής, ενώ φωτίζουμε την αξία της αυτοφροντίδας και των υγιών ορίων.

Ένα επεισόδιο για όλους όσους κουράστηκαν να είναι οι δυνατοί, αλλά συνεχίζουν να αγαπούν βαθιά.

🧡

@anthropon.sxeseis

Πώς είναι να αγαπάς έναν άνθρωπο όταν ανάμεσα σας στέκεται ένας εθισμός; Τι είναι πραγματικά ο εθισμός και πώς ραγίζει την εμπιστοσύνη, τα όρια και την οικειότητα; Χαρτογραφούμε ουσίες & συμπεριφορικούς εθισμούς, εξηγούμε τον «κύκλο» και μπαίνουμε στη δράση: επικοινωνία χωρίς κατηγορίες, όρια που προστατεύουν, σχέδιο ασφάλειας.
Ένα επεισόδιο για μικρά, μετρήσιμα βήματα που ξαναφέρνουν τη σχέση κοντά.

Αν χρειάζεσαι στήριξη:

• ΚΕΘΕΑ – Συμβουλευτικοί σταθμοί και προγράμματα απεξάρτησης.

• ΟΚΑΝΑ – Υπηρεσίες θεραπείας και υποστήριξης για εξαρτήσεις.

• 10306 – Γραμμή ψυχικής υγείας.

• 116 123 – Γραμμή ψυχοκοινωνικής υποστήριξης.

• 1018 – Γραμμή παρέμβασης σε κρίση (24/7).
  Σε άμεσο κίνδυνο, κάλεσε 100 ή 112.

Ένα επεισόδιο για όποιον θέλει να καταλάβει, να προστατεύσει, να ξαναχτίσει. Με πράξεις που γίνονται άμεσα και με ελπίδα που αντέχει!

Τι είναι (και τι δεν είναι) η φυλομετάβαση; Πώς οι σχέσεις —οικογένεια, σύντροφοι, φίλοι, εργασία— μπορούν να γίνουν χώρος ασφάλειας;
Με ορισμούς χωρίς στίγμα, διεθνές/ελληνικό πλαίσιο (ICD-11, WPATH, Ν.4491/2017), πρακτικές στρατηγικές για άτομα & συμμάχους, εργαλεία “τσέπης”, και μια ενότητα ποίησης: από Καβάφη σε σύγχρονες φωνές που μιλούν για αξιοπρέπεια, σώμα και όνομα.
📞 Υποστήριξη: 11528 – «Δίπλα σου», 116 123, 1018 (24/7).
Άκουσε το, κάνε ένα μικρό βήμα και γίνε ο χώρος που χωρά.

@anthropon.sxeseis

Πώς ξαναστεκόμαστε μετά την καταιγίδα; Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε καθαρά για την ανθεκτικότητα, όχι ως σύνθημα, αλλά ως πράξη ζωής.

Οι σχέσεις που μας κρατούν, τα μικρά καθημερινά βήματα, η μετατραυματική ανάπτυξη (PTG), κι ένας «Χάρτης Αντοχής» για να τον έχεις μαζί σου.

Στο επεισόδιο:— Οι μύθοι και οι αλήθειες της ανθεκτικότητας— Οι σχέσεις ως ραχοκοκαλιά της ανόρθωσης— Πρακτικοί πυλώνες (αναπνοές, ρουτίνες, κίνηση, νόημα, κοινότητα)— Μικρές ασκήσεις που εφαρμόζονται τώρα

Και μια στιγμή ποίησης: ακούμε την «Ιθάκη» του Κ. Π. Καβάφη, απο την Έλλη Λαμπέτη, γιατί το ταξίδι είναι εκείνο που μας πλαταίνει:

«Σαν βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,να εύχεσαι νά ’ναι μακρύς ο δρόμος…»

Ένα επεισόδιο-ανάσα για τις μέρες που χρειάζεσαι δύναμη, κατεύθυνση και ανθρώπους που θα πουν: είμαι εδώ.

Άκουσε το επεισόδιο • Μοιράσου το με έναν άνθρωπο που το χρειάζεται!
📞 Αν δυσκολεύεσαι: 1018 (24/7), 116123

Ένα επεισόδιο δύσκολο αλλά αναγκαίο.
Μιλάμε για την αυτοχειρία – όχι σαν στατιστική, αλλά σαν ανθρώπινη κραυγή που συχνά γεννιέται μέσα στη σιωπή.
Πώς επηρεάζουν οι σχέσεις μας αυτή τη σιωπή; Τι ρόλο παίζουν η απομόνωση, ο φόβος, η έλλειψη επικοινωνίας;
Και, κυρίως, τι μπορούμε να κάνουμε, ως φίλοι, σύντροφοι, άνθρωποι, για να γίνουμε το φως που κάποιος χρειάζεται να δει;

Στο επεισόδιο αυτό:

• Μοιράζομαι έρευνες για την αυτοχειρία στην Ελλάδα και παγκοσμίως

• Αναλύω τη δύναμη (και την ευθύνη) των ανθρώπινων σχέσεων

• Διαβάζω το ποίημα «Ἐκ Βαθέων» του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη, σε μια στιγμή βαθιάς σιωπής και συγκίνησης

• Και αφήνω, όπως κάθε φορά, μερικές ερωτήσεις για στοχασμό

Αν εσύ ή κάποιος που γνωρίζεις δυσκολεύεται, θυμήσου: δεν είστε μόνοι!
📞 Γραμμή Παρέμβασης για την Αυτοκτονία – 1018
📞 Γραμμή Ψυχοκοινωνικής Υποστήριξης – 116 123 & 10306

30 επεισόδια, 30 στάσεις σε ένα ταξίδι γεμάτο αγάπη, απώλειες, φιλίες, τραύματα, συγχώρεση και ποίηση.

Σε αυτό το επετειακό επεισόδιο κάνουμε μια αναδρομή σε όλα όσα μοιραστήκαμε μέχρι τώρα, τις πιο δυνατές στιγμές, τις σκιές και τα φώτα των σχέσεων. Ένα επεισόδιο-γιορτή, γεμάτο ευγνωμοσύνη, αλλά και υπόσχεση για όσα έρχονται.

🙏🧡