Η σχέση με τη μητέρα είναι από τις πιο βαθιές, πιο καθοριστικές και πιο σύνθετες σχέσεις της ζωής μας.

Είναι συχνά η πρώτη σχέση μέσα από την οποία μαθαίνουμε τι σημαίνει ασφάλεια, φροντίδα, αποδοχή, εγγύτητα και αγάπη. Και γι’ αυτό ακριβώς συνεχίζει να μας επηρεάζει πολύ περισσότερο απ’ όσο νομίζουμε, ακόμη και στην ενήλικη ζωή.

Σε αυτό το επεισόδιο του «Ανθρώπων Σχέσεις», προσεγγίζουμε τη σχέση με τη μητέρα ως έναν βαθύ ψυχικό δεσμό που μπορεί να είναι πηγή δύναμης, τρυφερότητας και εσωτερικής ασφάλειας, αλλά ταυτόχρονα να κουβαλά και δυσκολία, ενοχή, έλεγχο, πίεση ή ανοιχτές πληγές.

Μιλάμε για το πώς μας διαμορφώνει από νωρίς αυτή η σχέση, πώς συνεχίζει να υπάρχει μέσα στις ενήλικες σχέσεις μας, πότε γίνεται πηγή δύναμης και πότε πηγή εσωτερικής σύγκρουσης, πώς μπλέκονται η αγάπη και η ενοχή, πότε χρειάζονται όρια και αν τελικά αυτή η σχέση μπορεί να αλλάξει.

Η ποιητική ενότητα του επεισοδίου πλαισιώνεται από ένα ανέκδοτο προσωπικό ποίημα, αφιερωμένο στη μητέρα, και φωτίζει τη μητρική παρουσία ως φροντίδα, καταφύγιο και βαθύ εσωτερικό αποτύπωμα.

Ένα επεισόδιο για την αγάπη, τη φροντίδα, την ενοχή, την αυτονομία, τη μνήμη και τον τρόπο που η μητέρα συνεχίζει να κατοικεί μέσα μας.

Γιατί τελικά, η σχέση με τη μητέρα δεν είναι μόνο ένας δεσμός του παρελθόντος.
Είναι πολλές φορές μια σχέση που συνεχίζει να διαμορφώνει τον τρόπο που υπάρχουμε μέσα στην αγάπη.

🧡

@anthropon.sxeseis

📩 [email protected]