Στο ελληνικό πρόγραμμα του Radio Centre-Ville 102.3 FM, την Τρίτη 11 Αυγούστου 2020, ο Δημήτρης Παπαδόπουλος παρουσίασε:
* Ειδήσεις από την Ελλάδα
* Συνέντευξη με τον πρόεδρο του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου Dr. Θεόδωρο Χαλάτση για την απόφαση δικαστηρίου περί δαπανών “Επαρχιακού/Εθνικού”
* Διεθνείς Ειδήσεις από την Deutsche Welle, και
* Εβδομαδιαίο μήνυμα Αρχιεπισκόπου Καναδά κ.κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ
Ακούστε εδώ:
Αιτιολογία σε ελεύθερη μετάφραση:
ΕΓΚΡΙΣΗ ΔΑΠΑΝΩΝ
ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΗ: Ελληνικό Κογκρέσο του Κεμπέκ κατά Ελληνοκαναδικό Κογκρέσο
ΑΡΧΕΙΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ: CV-18-591763
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 2020-08-10
ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ – ΟΝΤΑΡΙΟ
Επισκόπηση
[1] Στις 14 Απριλίου 2020, έδωσα την αίτηση που υπέβαλε ο ενάγων, Το Ελληνικό Κογκρέσο του Κεμπέκ (“Επαρχιακό”): 2020 ONSC 2224
[2] Το Επαρχιακό επιδιώκει το κόστος της αίτησης σε βάση μερικής αποζημίωσης ύψους $15.496,93, συμπεριλαμβανομένων των εκταμιεύσεων και του Εναρμονισμένου Φόρου Πωλήσεων.
[3] Ο εναγόμενος, Το Ελληνοκαναδικό Κογκρέσο (“Εθνικό”), παίρνει τη θέση ότι δεν θα έπρεπε να διαταχθεί κανένα κόστος, διότι και τα δύο μέρη δεν είναι κερδοσκοπικοί οργανισμοί και η αίτηση συνέβαλε στην παροχή σαφήνειας στα μέρη σχετικά με τη διακυβέρνηση του Εθνικού. Το Εθνικό υποστηρίζει επίσης ότι το Επαρχιακό δεν ήταν απολύτως επιτυχής όσον αφορά την αίτηση.
Ανάλυση
[4] Όσον αφορά το ζήτημα του κατά πόσον το Επαρχιακό θα πρέπει να αποζημιωθεί, το Εθνικό δεν ανέφερε κανένα έγκυρο σύγγραμμα για τη θέση του ότι, όταν και τα δύο μέρη δεν είναι κερδοσκοπικοί οργανισμοί, δεν θα πρέπει να απονέμονται έξοδα. Η αίτηση απαιτήθηκε από τη θέση του Εθνικού ότι το Επαρχιακό δεν ήταν πλέον μέλος του Εθνικού Οργανισμού και από την αντικατάστασή του με έναν οργανισμό που δημιουργήθηκε από το Εθνικό. Το Επαρχιακό δεν είχε άλλη επιλογή από το να συνεχίσει την αίτηση για να επιβεβαιώσει τη νομιμότητά του. Το Επαρχιακό επιβαρύνθηκε με νομικά έξοδα για την άσκηση της αίτησης. Το Επαρχιακό δικαιούται αποζημίωση.
[5] Σύμφωνα με το νόμο περί δικαστηρίων, s. 131(1), το Δικαστήριο έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια κατά τον καθορισμό του ζητήματος των εξόδων. Ο γενικός στόχος του καθορισμού του κόστους είναι να καθορίσει ένα ποσό που θα είναι δίκαιο και εύλογο για τον ηττηθέντα διάδικο να καταβάλει σε αυτές τις συνθήκες, αντί ενός ποσού που καθορίζεται από τις πραγματικές δαπάνες που προκύπτουν από τον επιτυχή διάδικο: Boucher v. Public Accountants Council για την Επαρχία του Οντάριο (2004), 71. O. R. (3d) 291 (C. A.). Το δικαστήριο πρέπει επίσης να εξετάσει την αρχή της αναλογικότητας στην R. 1.01 (1.1) του Κανονισμού Πολιτικής Δικονομίας, έχοντας παράλληλα υπόψιν ότι το δικαστήριο θα πρέπει να επιδιώξει την εξισορρόπηση της αρχής της αποζημίωσης με τον θεμελιώδη στόχο της πρόσβασης στη δικαιοσύνη.
[6] Το άρθρο 57.01 παράγραφος 1 του Κανονισμού Πολιτικής Δικονομίας καθορίζει τους παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν από το δικαστήριο κατά τον καθορισμό του ζητήματος των εξόδων:
(1) Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας σύμφωνα με το άρθρο 131 του Νόμου περί Δικαιοσήνης για την ανάθεση των εξόδων, το δικαστήριο μπορεί να εξετάσει, εκτός από το αποτέλεσμα της διαδικασίας και κάθε προσφορά για διακανονισμό ή συνεισφορά που γίνεται γραπτώς,
(0.α) η αρχή της αποζημίωσης, συμπεριλαμβανομένης, κατά περίπτωση, της πείρας του δικηγόρου για τον διάδικο που δικαιούται τα έξοδα, καθώς και τα ποσοστά που χρεώνονται και τις ώρες που δαπανώνται από τον εν λόγω δικηγόρο;
0.β) το ποσό των εξόδων που ένας ηττηθείς διάδικος θα μπορούσε εύλογα να αναμένει να καταβάλει σε σχέση με το στάδιο της διαδικασίας για το οποίο καθορίζονται τα έξοδα;
α) το ποσό που ζητήθηκε και το ποσό που ανακτήθηκε κατά τη διαδικασία;
β) η κατανομή της ευθύνης; ,
γ) η πολυπλοκότητα της διαδικασίας;
