Einde Discussie!

Ontregelingen in je mind-body systeem dienen zich aan als lichte signalen en worden steeds ernstiger wanneer je er niet naar luistert.

Mensen zijn van nature pijnvermijdend/ongemak vermijdend, dus wordt er in eerste instantie vaak naar afleiding of verdoving gezocht.

Als de klachten hevig zijn, gaan we naar een arts.  Die kan echt niet altijd de oorzaak en de oplossing aangeven. Ga liever zelf (op tijd) na waar je klachten mee te maken kunnen hebben, waar door je systeem in feite aangeeft dat het zich niet veilig voelt en al veel te lang in de overlevingsstand staat. Ga ook na wat je aan je leefstijl kunt verbeteren. You can’t heal when you don’t feel. 

In deze aflevering heb ik het over hoe ons systeem ontregeld kan raken en normaal gesproken vanzelf weer terug keert naar balans.

Bij een aantal mensen, jong en minder jong, keert het herstel niet automatisch terug. Dat betekent dat er een interne blokkade is.

Vaak heeft die te maken met geklonterde emoties die nooit erkend zijn, geuit zijn, verwerkt zijn. En de onderste laag van die klontering heeft meestal te maken met iets uit het prille begin van het leven. Dat weten we niet bewust. Daar komen in de loop van de tijd nieuwe lagen op, omdat er inmiddels een onhandig patroon om met emoties om te gaan is ontstaan. Leren emoties op een gezonde manier te reguleren is een begin van het herstel. Dat klinkt makkelijk, maar het is een leerproces, dat in verschillende ontwikkelingsfasen  extra goed duidelijk wordt. Denk aan jonge kinderen, pubers/adolescenten en mensen die geen raad wisten/weten met hun emoties omdat ze een andere prikkelverwerking hebben.

Deze aflevering vertel ik je over een vervolg van praten met je kind over gevoelige zaken. Geef ik voorbeelden van hoe je onbedoeld de openheid van je kind torpedeert EN belangrijker wat je kunt doen om open te staan voor wat je kind wil doen en zeggen. Er nieuwsgierig naar zijn, zonder zelf te blijven praten. Misschien verras jij je kind of verrast het jou. Humor, gepaste humor,  en wat  zelfspot aan jouw kant, geeft lucht. Daarna bespreek ik tips voor leerkrachten en zorgverleners in gesprek met een kind. Om voldoende informatie te krijgen die belangrijk is voor het ontknopen van wat er in de knoop zit.

In deze aflevering vertel ik over hoe je een gesprek met je kind voert wanneer het door signalen laat zien dat er iets niet lekker loopt.

Over hoe je dat gesprek voor jezelf voorbereidt. Het gaat dan over kwaliteitstijd 1 op1 plannen, welke plaats en activiteit. Wie het gesprek gaat houden en welke reden je aan je kind geeft. Wat er tijdens de activiteit besproken kan worden en met welk doel. Hoe je jullie kwaliteitstijd voor dat moment afrondt en een vervolg plant.

In deze aflevering leg ik grofweg uit hoe we interne en externe prikkels verwerken en wanneer ons systeem (body-mind) aangeeft dat het niet meer in de natuurlijke flow functioneert. Want we krijgen de signalen op tijd, maar we luisteren niet. Het is een menselijke eigenschap om mentale of fysieke ‘verstoringen’ te negeren, te ontkennen, te vermijden, te bevechten. Maar zoals het gaat met een bal die je met kracht onder water duwt, des te heviger zal die omhoog springen. Voor een gedetailleerde beschrijving van ons prikkelverwerkingssysteem verwijs ik je naar de boeken die hierover geschreven zijn of het internet.

In deze aflevering leg ik uit waarom ook gezonde jonge mensen onbegrepen klachten kunnen hebben. Ik beschrijf welke klachten daaronder zouden kunnen vallen. Ik zeg: zouden kunnen, omdat je altijd eerst een arts moet bezoeken om medische oorzaken uit te sluiten of te behandelen. De laatste twee generaties zijn niet zwakker, verwender, luier. In tegendeel. Zij voelen al vroeg in hun leven waar het schuurt in de verbinding met zichzelf en de wereld. Dat is een voordeel. Hoe vreemd het ook mag klinken. Wanneer je al jong leert bij jezelf te blijven, hoef je dat niet later te leren, zoals velen van ons die uitdaging kregen op een veel later moment in het leven. Eigenlijk beschermt je systeem (body en mind) je door op tijd signalen af te geven.

In deze aflevering vertel ik over hoofdstuk 1 van mijn boek Laat maar, je snapt het niet. Een boek voor ouders, leerkrachten en andere betrokkenen. Over hoe belangrijk jullie bijdrage is wanneer een kind of jongere niet lekker in zijn/haar vel zit. Het start natuurlijk met kijken en luisteren naar de signalen die je kind afgeeft. Het is belangrijk deze signalen objectief te ontvangen. Met andere woorden: schakel je eigen interpretaties even uit. Het kan wel eens heel anders in elkaar zitten dan je denkt. Het is net zo belangrijk om je kind niet te overvallen met vragen tussen de bedrijven door. Soms is het voor je kind zelf niet duidelijk wat er scheelt. Ga je op zo’n tussendoor moment vragen afvuren, dan heb je grote kans dat je kind antwoordt met: Laat maar, je snapt het niet…

Word en blijf bewust bezig met je eigen mentale weerbaarheid en die van je kind. Net zo als je die hebt voor de lichamelijke!

Ouders van kinderen met aanhoudende lichamelijke klachten zijn aanvankelijk druk met afspraken bij artsen, veranderen van dieet, leefstijl. Als blijkt dat de problemen niet afnemen, ontstaat er vaak een gevoel van machteloosheid EN jazeker, frustratie. Discussies met jezelf, met anderen in je gezin en daarbuiten. De situatie lijkt alleen maar in negatieve zin te groeien. En dan?

Hoe fijn is het wanneer je je kind kunt helpen met lichamelijke klachten die medisch niet afdoende behandelbaar zijn.