Τα Βούρλα, ένας περιώνυμος οίκος ανοχής των αρχών του 20ού αιώνα και του μεσοπολεμικού κόσμου, στη βορειοδυτική πλευρά του λιμανιού του Πειραιά θα γίνει τόπος συνάντησης εκδιδομένων γυναικών, προαγωγών, πάσης φύσεως εγκληματιών.

Εκεί θα βρουν καταφύγιο απροστάτευτες προσφυγοπούλες μετά την Καταστροφή, από εκεί θα περάσει και η Τετράς, η Ξακουστή του Πειραιώς, ο Μάρκος, ο Δελιάς, ο Μπάτης και ο Στράτος, εκεί θα βρεθεί και η Ντουντού, η «κεφαλή» των Βούρλων με τις ποικίλες επαφές της με την Αστυνομία και το καθεστώς Μεταξά.

Τα Βούρλα, ένα ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο στα όρια Κερατσινίου- Δραπετσώνας θα μετατραπούν σε φυλακές για ποινικούς και πολιτικούς κρατουμένους- θρυλική είναι άλλωστε και η απόδραση των 27 κομμουνιστών κρατουμένων τον Ιούλιο του 1955.

Για τα Βούρλα θα γραφτούν τραγούδια, στη Δραπετσώνα θα βρεθούν ο Στρίγγλας, ο Νίκος ο Τρελάκιας, η Σκολαρικού, η Γεωργία η Κρητικιά και όλα τα μυθικά πρόσωπα του Μεσοπολέμου.

Τα Βούρλα θα ισοπεδωθούν στο όνομα της ανάπτυξης τα μεταπολεμικά χρόνια και τίποτα δεν υπάρχει πια που να θυμίζει τον τόπο εγκλεισμού γυναικών και καταδικασμένων.

Έρευνα/παρουσίαση: Θωμάς Σίδερης - Έλενα Φαληρέα