Bruninn mikli í Kaupmannahöfn árið 1728, þegar stór hluti handrita og bóka Árna Magnússonar urðu eldi að bráð, er sennilega þekktasti bókabruni sem íslenskar bækur hafa átt aðkomu að. Atburðurinn (sem var gerður ódauðlegur í Íslandsklukku Halldórs Laxness) hafði mikil áhrif á líf Árna sem lést rúmu ári eftir brunann. Haft var eftir Árna þegar honum var ljóst að ekki yrði unnt að bjarga fleiri bókum: „Þarna eru þær bækur sem aldrei og hvergi fást slíkar til dómadags.“ Í þriðja þætti Listarinnar að brenna bækur verður fjallað um tildrög og afleiðingar eldsvoðans og þau rit sem glötuðust í brunanum.

Upplestur: Guðni Tómasson, Jóhannes Ólafsson og Kristján Guðjónsson.

Tæknistjórn/samsetning: Lydía Grétarsdóttir og Úlfhildur Eysteinsdóttir.