శ్లోకం 112:

అనిత్యాంశ చ క్షణభాఙ్గురాన్ భావాన్ విజ్ఞాయ ధీమాన్ |

నా తస్మిన్ సజ్జతే లోకే యత్ర సఙ్గో నా విద్యతే ||

అంటే:

ఈ ప్రపంచంలోని విషయాలు అనిత్యమని, అవి ప్రతిక్షణం నశించే స్వభావం కలవని (క్షణభంగురం) తెలుసుకున్న బుద్ధిమంతుడు, బంధాలతో కూడిన ఈ లోకంలో దేనికీ అంటుకోడు.