శ్లోకం 123:

శీలం దానం చ భావయేత్ క్షాం తిం ప్రజ్ఞాం తథైవ చ |

అప్రమాదం చ భావయేత్ సర్వం సిద్ధిమ్ అవాప్నుయాత్ |

శీలం దానం చ భావయేత్ క్షాం తిం ప్రజ్ఞాం తథైవ చ ||

అంటే:

శీల, దాన, క్షాం తి, ప్రజ్ఞలను సాధన చేయాలి. అప్రమాదాన్ని పెంపొందించుకోవాలి; తద్వారా అన్ని సిద్ధులను పొందుతారు. శీల, దాన, క్షాంతి, ప్రజ్ఞలను నిరంతరం ఆచరించాలి.

శ్లోకం 122:

యః శీలం దానం చ భావయేత్ క్షాం తిం ప్రజ్ఞాం తథైవ చ |

సో 'ప్రమత్తో భవేన్ నిత్యం సర్వం సిద్ధిమ్ అవాప్నుయాత్ ||

అంటే:

ఎవడైతే శీల, దాన, క్షాంతి మరియుప్రజ్ఞలను పెంపొందించుకుంటాడో, అతడు ఎల్లప్పుడూ అప్రమత్తం గా (మెలకువతో) ఉండాలి; అప్పుడే అతడు అన్ని సిద్ధులను పొందుతాడు.

శ్లోకం 121:

శీలం దానం చ భావయేత్ క్షాంతిం ప్రజ్ఞాం తథైవ చ |

శీలవాన్ దానవాన్ భూత్వా క్షాంతిమాన్ ప్రజ్ఞవాన్ భవేత్ |

శీలం దానం చ భావయేత్ క్షాంతిం ప్రజ్ఞాం తథైవ చ ||

శ్లోకం 120:

శీలం దానం చ భావయేత్ క్షాంతిం ప్రజ్ఞాం తథైవ చ |

శీలవాన్ దానవాన్ భూత్వా క్షాంతిమాన్ ప్రజ్ఞవాన్ భవేత్ |

శీలం దానం చ భావయేత్ క్షాంతిం ప్రజ్ఞాం తథైవ చ ||

అంటే:

శీల, దాన, క్షాం తి, ప్రజ్ఞలను నిరంతరం సాధన చేయడం ద్వారా, మనిషి స్వయంగా శీలవంతుడిగా, దాతగా, ఓర్పు కలిగినవాడిగా మరియుప్రజ్ఞావంతుడిగా మారిపోవాలి.

శ్లోకం 119:

శీలం దానం చ భావయేత్ క్షాం తిం ప్రజ్ఞాం తథైవ చ |

ఏతైర్ హి శీలవద్భిశ్ చ సర్వం సిద్ధిమ్ అవాప్నుయాత్ ||

అంటే:

శీలము, దానము, క్షాం తి (ఓర్పు), మరియుప్రజ్ఞను పెంపొందించుకోవాలి. ఇవి కలిగిన శీలవంతుల అన్ని సిద్ధులను పొందుతాడు.

శ్లోకం 118:

శీలం దానం చ భావయేత్ క్షాం తిం ప్రజ్ఞాం తథైవ చ |

శీలవాన్ దానవాన్ భూత్వా క్షాం తిమాన్ ప్రజ్ఞవాన్ భవేత్ ||

అంటే:

శీల, దాన, క్షాం తి, ప్రజ్ఞలను నిరంతరం సాధన చేయడం ద్వారా, మనిషి స్వయంగా శీలవంతుడిగా, దాతగా, ఓర్పు కలిగినవాడిగా మరియుప్రజ్ఞావంతుడిగా మారిపోవాలి.

శ్లోకం 117:

శీలం దానం చ భావయేత్ క్షాం తిం ప్రజ్ఞాం తథైవ చ |

అప్రమాదం చ భావయేత్ సర్వం సిద్ధిమ్ అవాప్నుయాత్ ||

అంటే:

శీల, దాన, క్షాం తి, ప్రజ్ఞలతో పాటు అప్రమాదమును (మెలకువ) కూడా పెంపొందించుకోవాలి. అప్పుడే మనిషి అన్ని సిద్ధులను పొందుతాడు.

శ్లోకం 116:

శీలం దానం చ భావయేత్ క్షాంతిం ప్రజ్ఞాం తథైవ చ |

ఏతైర్ హి శీలవద్భిశ్ చ లోకా ద్వావ్ అపి శోభితే ||

అంటే:

శీలము, దానము, క్షాం తి (ఓర్పు), మరియుప్రజ్ఞను పెంపొందించుకోవాలి. ఇవి కలిగిన శీలవంతుల వల్ల ఇహలోకం, పరలోకం రెం డూ ప్రకాశిస్తాయి.

శ్లోకం 115:

అనిత్యతాం సర్వభావానాం మరణం చ సదైవ హి |

విజ్ఞాయ ధీమతాం శ్రేష్ఠః శీలం దానం సమాచరేత్ ||

అంటే:

లోకమంతా అనిత్యమని, మరణం ఎప్పుడూ వెన్నంటే ఉంటుందని గ్రహించిన శ్రేష్ఠుడైన జ్ఞాని, శీలమును మరియు దానమును ఆచరించాలి.

శ్లోకం 114:

మానం ద్వేషం చ లోభం చ త్యక్త్వా దోషాన్ సుదుస్త్య జాన్ |

ప్రశాంతచిత్తో భూత్వాన వసేత్ సర్వత్ర ధీమాన్ ||

అంటే:

వదిలిపెట్టడం ఎంతో కష్టమైన అహంకారం (మానం), ద్వేషం మరియు లోభం వంటి దోషాలను వదిలివేసి, ప్రశాంతమైన చిత్తంతో బుద్ధిమంతుడు ఎల్లెడలా జీవించాలి.