శ్లోకం 93:

ప్రజ్ఞయా బద్ధాః సత్కారా ప్రజ్ఞయా బద్ధాః సుహృజ్జనాః |

ప్రజ్ఞయా బద్ధాః సర్వే 'ర్థా ప్రజ్ఞా సర్వస్య బంధనమ్ ||

అంటే:

ప్రజ్ఞ వల్ల గౌరవం కలుగుతుంది; ప్రజ్ఞ వల్ల మిత్రులు, బంధువులు చేరువవుతారు; ప్రజ్ఞ వల్ల కార్యాలన్నీ సిద్ధించి, అన్నీ అనుకూలమవుతాయి. ప్రజ్ఞయే సర్వానికీ బంధము.

శ్లోకం 92:

ప్రజ్ఞా సతాం గతిః శ్రేష్ఠా ప్రజ్ఞా శరణమ్ ఉత్తమమ్ |

ప్రజ్ఞాం చ భావయేద్ ధీమాన్ నిత్యం ప్రజ్ఞాం విచింతయన్ ||

అంటే:

ప్రజ్ఞయే సత్పురుషుల శ్రేష్ఠమైన మార్గం మరియుఉత్తమమైన శరణ్యం. బుద్ధిమంతుడు నిరంతరం ప్రజ్ఞపైనే చింతన కలిగి ఉండాలి.

శ్లోకం 91:

ప్రజ్ఞాం చ భావయేద్ ధీమాన్ నిత్యం ప్రజ్ఞాం విచింతయన్ |

ప్రజ్ఞావంతః స్మృతా లోకే ప్రజ్ఞయాశ్రేయో 'ధిగచ్ఛ తి ||

అంటే:

బుద్ధిమంతుడు ఎల్లప్పుడూ ప్రజ్ఞ గురించి ఆలోచిస్తూ దానిని పెంపొందించుకోవాలి. లోకంలో ప్రజ్ఞావంతులే చిరస్మరణీయులు; ప్రజ్ఞ ద్వారానే మనిషి పరమ శ్రేయస్సు ను పొందుతాడు.

శ్లోకం 90:

అప్రమాదం సమాసాద్య శీలవాన్ గుణవాన్ నరః |

అప్రమాదాన్ న విచ్యేతి సర్వత్ర సుఖితో భవేత్ ||

అంటే:

అప్రమాదము (మెలకువ) కలిగిన మనిషి శీలవంతుడిగా, గుణవంతుడిగా మారుతాడు. అప్రమత్తత వల్ల అతడు పతనం చెం దడు; ఎల్లప్పుడూ సుఖంగా ఉంటాడు.

శ్లోకం 89:

యావద్ భావః ప్రవర్తేత తావద్ ఏవ విచక్షణః |

శీలవాన్ గుణవాన్ భూత్వా వసేత్ సర్వత్ర ధీమాన్ ||

అంటే:

ఈ ఉనికి (సంసారం) ఉన్నంత కాలం, విచక్షణ కలిగిన వాడు శీలవంతుడిగా, సద్గుణశీలిగా ఉంటూ బుద్ధిపూర్వకమైన జీవితాన్ని గడపాలి.

శ్లోకం 88:

నాతిమానం చరేజ్ జాతు నాతిమానాత్ ప్రియం భవేత్ |

మానాత్ ప్రమాణమ్ ఆపన్నో వసేత్ సర్వత్ర ధీమాన్ ||

అంటే:

అతిగా గర్వపడకూడదు, గర్వంపై మక్కువ చూపకూడదు. అహంకారాన్ని వదిలి, సరైన పరిమితిని (ప్రమాణము/సమతుల్యత) పాటిస్తూ బుద్ధిమంతుడు జీవించాలి.

శ్లోకం 87:

తస్మాత్ సత్సం గమ్ ఆసాద్య త్యజేద్ అసత్సం గం బుధః |

సత్సంగాద్ ధి భవేన్ నిత్యం శీలవాన్ గుణవాన్ నరః ||

అంటే:

కావున, జ్ఞాని సత్సం గాన్ని ఆశ్రయించి, దుస్సాం గత్యాన్ని వదిలివేయాలి. సత్సం గం వల్లనే మనిషి నిరంతరం శీలవంతుడిగా, గుణవంతుడిగా మారుతాడు.

శ్లోకం 86:

అసత్సం గాత్ పరిత్యక్తాః సంతో 'పి దుష్టతాం గతాః |

సత్సం గేన వినష్టాశ్ చ పునః సంతత్వమ్ ఆగతాః ||

అంటే:

చెడు సాంగత్యం వల్ల మంచి వారు కూడా చెడిపోయారు. మంచి సాంగత్యం (సత్సం గం) వల్ల చెడిపోయిన వారు కూడా తిరిగి మంచి వారుగా మారారు.

శ్లోకం 85:

అనువర్తేత సద్వృత్తం సద్వృత్తం శరణాగతః |

సత్సం గం చ పరిత్యజ్య న భాషాత కదాచన ||

అంటే:

శరణు పొందిన వాడు సద్వృత్తాన్ని (మంచి ప్రవర్తనను) అనుసరించాలి. దుస్సాం గత్యాన్ని (చెడు సాంగత్యం/చెడు స్నేహం) పూర్తిగా వదిలివేసి, దానితో ఎప్పుడూ సంబంధం కలిగి ఉండకూడదు.

శ్లోకం 84:

మానం చ పరిత్యజ్య గర్వం దంభం తథైవ చ |

ప్రశాంతచిత్తో భూత్వాన వసేత్ సర్వత్ర ధీమాన్ ||

అంటే:

అహంకారాన్ని (మానం), గర్వాన్ని మరియుడాంభికాన్ని (hypocrisy) వదిలిపెట్టి, ప్రశాంతమైన చిత్తం తో బుద్ధిమంతుడు ఎల్లెడలా జీవించాలి.