บาลาฮาลา ฟังดูเป็นชื่อที่ไม่ค่อยเหมือนภาษาไทยซักเท่าไหร่

สภาพป่าเป็นป่าดิบชื้นหรือป่าฝนเมืองร้อนที่อุดมสมบูรณ์มาก และมีความหลากหลายทางชีวภาพสูง มีความชื้นสูงตลอดทั้งปี มีลำน้ำไหลผ่าน ถือได้ว่าเป็นผืนป่าดิบชื้นที่กว้างขวางและใหญ่ที่สุดของคาบสมุทรมลายู จนได้ฉายาว่าเป็น "แอมะซอนแห่งอาเซียน

สรุปการไปถึงงาน นั่งเครื่องบินไปลงที่สนามบินนราธิวาสเวลาเที่ยงกว่าๆ > นั่งรถตู้ 180 บาทใช้เวลาราวๆ 2 ชั่วโมงกว่าๆ ถึงสถานีรถไฟสุไหงโกลก > นั่งรถสองแถวของงาน ซึ่งฟรี ไปยังนาขั้นบันไดบ้านยาเด๊ะ อำเภอสุคิรินอีกราวๆ 2 ชั่วโมง

หลังจากกิโลที่ 11 ไปนี่คือความสวยงามที่แท้จริงของบาลาฮาลา จะบอกว่าป่าแถบนี้สวยกว่า ที่ผมไปเดินมาเสียอีก ทางชันปีนป่ายแบบนี้ปกรกชื้นแบบนี้แน่นอนว่าเราแทบวิ่งไม่ได้เลย ทำให้ผมพอได้มีโอกาสชมป่าอย่างที่หวังเอาไว้บ้าง แต่นั่นแหละหัวใจมันก็เต้นแรงจังเลยเว้ยยย แต่ช่วงขึ้นเขานี้กลับทำให้ผมแซงคนกลับมาได้อีกจำนวนเยอะพอสมควร หลังจากถึงจุดสูงสุด 2 ครั้งก็เป็นทางลง

ถึงตรงนี้บอกได้เลยว่าจากสนามเทรลทั้งหมดที่เคยวิ่งมา ระยะตั้งแต่กิโลเมตรที่ 11 – 18 คือเส้นทางเทรลที่สวยที่สุดเท่าที่เจอมา มันอาจไม่ได้สวยแบบทางเหนือที่เป็นวิวเปิดกว้างไกลสุดลูกหูลูกตา หรือเห็นแสงเมืองไวๆเหมือนฮ่องกง แต่มันสวยแบบป่าที่เป็นป่าจริงๆ เอาจริงๆตอนลงเขาลูกที่สาม ผมได้ยินเสียงนกกกด้วย

สรุป สนามแบ่งเป็น 3 ส่วนคือ