శ్లోకం 46:

నిత్యం మృత్యువశంయాంతి జీవాః సర్వత్ర సర్వదా |

ఏవం విచింత్య ధర్మజ్ఞః క్షిప్రమ్ ఆరభతే శుభమ్ ||

అంటే:

ప్రాణులన్నీ ఎప్పుడూ మరణానికి వశమైపోతాయి. దీనిని గుర్తిం చిన ధర్మవేత్త వెంటనే తన శుభకార్యాలను (ధర్మాచరణను) ప్రారంభిస్తాడు.