"Eşit bir ofis ortamı hayalimiz var." Peki, bu cümle dev plazaların camlarında bir slogan olmaktan öteye geçebiliyor mu?

Bu bölümde, kurumsal hayatın o pırıltılı kapılarından içeri giriyoruz ve maskeleri tek tek indiriyoruz. Ofislerdeki o meşhur "aslında çok iyi biridir" kalkanıyla meşrulaştırılan eril dili, hayatta kalmak için kuşandığımız maskülen zırhları ve "çeşitlilik" adı altında sunulan vitrin süsü raporları konuşuyoruz.

•⁠ ⁠"Kötü niyeti yok" denilerek üstü kapatılan espriler profesyonelliğimizi nasıl baltalıyor?

•⁠ ⁠Ciddiye alınmak için neden kendi doğamızdan vazgeçip kurumsal birer "persona"ya dönüşüyoruz?

•⁠ ⁠Gerçek eşitlik rakamlarda mı saklı, yoksa o masadaki sesimizin gücünde mi?

Eğitimci kimliğimi ofis kapısının dışında bıraktım; bu kez bir çalışan, bir kadın ve bir yol arkadaşı olarak soruyorum: O hayal ettiğimiz eşit ofisi, dilden başlayarak nasıl inşa edeceğiz?

Bölüm sonunda seni bekleyen "Eşit Ofis Kontrol Listesi" ile kendi çalışma ortamına bambaşka bir gözle bakmaya hazır ol.

Keyifli dinlemeler.

*