ای بُرده اختیارم، تو اختیارِ مایی

من شاخِ زَعفَرانم، تو لاله زارِ مایی

گفتم غَمَت مرا کُشت، گفتا چه زَهره دارد؟

غَم این قَدَر نداند، کآخِر تو یارِ مایی؟