Sürekli bir performans baskısı altında, asla yerinde duramayan, aynı anda türlü türlü işler yapmaktan bir türlü dikkatini toplayamayan, her işi hesap kitap haline gelmiş, yürürken bile adımlarını sayma peşine düşmüş günümüz insanından tefekkür, derin düşünme beklenebilir mi? Ya felsefeciler, onlardan beklemeli miyiz?

Jaspers’le birlikte, felsefeyi “yolda olmak” olarak tanımlarsak eğer, bu yol nasıl bir yol olacak, nasıl girilip nasıl yol alınacak ve bir yere çıkılabiliyorsa, nereye çıkılacak?