
Sign up to save your podcasts
Or


Υπάρχουν κάποιες σειρές παιχνιδιών που τις ξέρουμε τόσο καλά, ώστε έχουμε καταλήξει να θυμόμαστε την ιστορία τους πολύ πιο απλή απ’ όσο πραγματικά ήταν. Αν μιλήσουμε για Grand Theft Auto, θα περάσουμε από το GTA III, το Vice City, το San Andreas, μετά GTA IV και GTA V, αν μιλήσουμε για The Sims θα πάμε σχεδόν αυτόματα από το πρώτο στο δεύτερο, μετά στο τρίτο και στο τέταρτο, ενώ κάτι αντίστοιχο συμβαίνει με το God of War, το Resident Evil, το Assassin’s Creed και σχεδόν κάθε μεγάλη σειρά που βρίσκεται μαζί μας εδώ και είκοσι ή τριάντα χρόνια.
Υπάρχει μια πολύ συγκεκριμένη εικόνα που μου έρχεται στο μυαλό όταν σκέφτομαι τα παιδικά μου χρόνια. Πρέπει να ήταν κάπου στο 2007 με 2008.
Τα τελευταία χρόνια έχουμε συνηθίσει να ακούμε για το Bitcoin και τα κρυπτονομίσματα κυρίως μέσα από τιμές, επενδύσεις, κέρδη, απώλειες και ανθρώπους που προσπαθούν να προβλέψουν ποιο νόμισμα θα ανέβει μετά. Αν όμως αφαιρέσουμε για λίγο όλο αυτό το κομμάτι, μένει πίσω μια πολύ πιο ενδιαφέρουσα ιδέα.
Το Mafia: The Old Country κυκλοφόρησε στις 8 Αυγούστου του 2025 και, ενώ μου το είχαν κάνει δώρο περίπου έναν μήνα αργότερα, εγώ δεν το άγγιξα μέχρι σήμερα. Πείτε το βαρεμάρα, πείτε το έλλειψη χρόνου, απλά δεν έκατσα ποτέ να το εγκαταστήσω και να παίξω. Τώρα όμως που έτυχε να έχω περίπου 15 μέρες μέσα στον Αύγουστο αρκετά πιο χαλαρές, χωρίς πολλές υποχρεώσεις με δουλειά και όλα τα υπόλοιπα, αποφάσισα να κάνω λίγο focus και να ευχαριστηθώ μερικά παιχνίδια που είχα αφήσει στην άκρη. Και κάπως ειρωνικά, σχεδόν ακριβώς έναν χρόνο μετά την κυκλοφορία του, το πρώτο που αποφάσισα να πιάσω ήταν το Mafia: The Old Country.
Η κρίση στο gaming, μου άνοιξε νέους ορίζοντες ως προς την ψυχαγωγία μου.
Το gaming βρίσκεται σε καλοκαιρινές διακοπές αυτο το διάστημα, και αν εξαιρέσουμε την κατάσταση του Xbox και του PlayStation που... είναι άστα και βράστα, μόνο ο κινηματογράφος έχει αυτή τη στιγμή ψωμάκι που μπορούμε να συζητήσουμε, οπότε και αυτό θα κάνουμε.
Το καλοκαιράκι στην ακρογιαλιά... με GTA 6, να πλέουμε ανοιχτά!
Είδα το Disclosure Day και αυτά που έχω να πω είναι τόσα πολλά αλλά... θα προσπαθήσω να μην επεκταθώ πολύ. Είναι από αυτές τις κινηματογραφικές εμπειρίες που δεν τις βλέπεις απλά για να περάσει η ώρα. Τις ζεις. Και αυτό που καταφέρνει εδώ ο Steven Spielberg είναι κάτι που, ειλικρινά, δύσκολα μπορεί να το φτάσει κάποιος άλλος.
From the publisher's feed
Απόψεις, Gaming & Pop Culture.