Focus - Safety & Security Podcast

Dit is een special van Focus, dé safety & security podcast van Nederland.

Deze aflevering brengt eerdere gesprekken uit de podcast over agressie op het werk samen in één verhaal. De special is gemaakt in het kader van de Week van de Veiligheid 2026.

Agressie op het werk begint vaak klein, met iemand die uitprobeert hoe ver hij kan gaan. Volgens de Nationale Enquête Arbeidsomstandigheden 2025 van TNO en CBS had 17 procent van de werknemers in een jaar te maken met ongewenst gedrag op het werk.

Klanten, patiënten en bezoekers waren daarbij vaker de bron dan collega's of leidinggevenden.

Deze special volgt drie stappen: agressie herkennen, grenzen stellen en voorkomen dat het zover komt.

In deze aflevering:

• De drie vormen van agressie: frustratieagressie, instrumentele agressie en onbeheerste agressie
• De agressieladder als hulpmiddel om agressie te herkennen en ernaar te handelen
• Waar frustratie ophoudt en grensoverschrijdend gedrag begint
• Hoe een gemeente met een open hal en honderden bezoekers per dag haar medewerkers beschermt
• Kleine maatregelen die weinig kosten: de afdelingsmailbox, de dienstauto en een risicoanalyse vooraf
• Huisregels, een protocol dat de organisatie blijft bijstellen en terugkoppeling na een melding
• De-escaleren in het gesprek zelf: afstand, houding, stem en ademhaling
• Wat een organisatie leert van elk incident

Aan het woord:

Harry Reijersen, trainer agressiereductie bij H&L Trainingen (hltrainingen.nl)

Meïr, coördinator Veilige Publieke Taak bij een gemeente in het zuiden van het land

Richard Weideman, commercieel manager bij G4S

Focus wordt mogelijk gemaakt door G4S Nederland. Beschermt wat telt.

Sinds 15 augustus 2026 geldt in Nederland de Wet weerbaarheid kritieke entiteiten. Ongeveer vijfhonderd organisaties horen dat hun dienstverlening kritiek is voor de samenleving en vanaf dat moment gaat er een klok lopen.

Wat die wet vraagt is op papier overzichtelijk. In de praktijk belandt het op een tafel waar fysieke beveiliging nooit heeft gelegen.

In deze aflevering:

• Wat de Wwke is, voor wie hij geldt en welke termijnen er lopen

• Waarom een kritieke entiteit automatisch ook onder de Cyberbeveiligingswet valt

• Hoe het woord weerbaarheid directies richting IT en de CISO stuurt

• Waarom organisaties beginnen bij hekken en camera's en daarmee de volgorde omdraaien

• Wat er misgaat als de risicobeoordeling stuit op een organisatie die in stukken is geknipt

• Twee mensen die dezelfde auto op het terrein zien, en waarom er niets mee gebeurt

• De drie poorten waarlangs mensen binnenkomen, waaronder de poort die het vaakst wordt vergeten

• Wat een directie deze maand zelf kan doen, zonder dat het een traject wordt.

Aan het woord:

Roland Heesen, strategisch consultant bij Nenova

Ard Kemna, business development manager bij G4S Nova

Focus wordt mogelijk gemaakt door G4S Nederland. Beschermd wat telt.

Beveiliging heeft lang een statisch karakter gehad. Het hek staat, de camera hangt, de beveiliger zit op zijn post. Maar de dreiging waarmee steeds meer organisaties te maken krijgen, ontwikkelt zich buiten die perimeter.

In activistische netwerken, in besloten kanalen, in gedrag dat al zichtbaar is lang voordat er iemand voor de poort staat.

In deze aflevering:

• Hoe intelligenceonderzoek wordt ingezet als beveiligingsmaatregel

• Hoe risk consultants openbare bronnen monitoren via OSINT

• Waarom steeds meer organisaties activistische aandacht trekken die er tien jaar geleden niet was

• De verschuiving van collectief protest naar het targetten van individuen

• Wat "impactinflatie" is en hoe het protestgedrag beïnvloedt

• Hoe activistische netwerken in kaart worden gebracht via sociale media en het dark web

• Waarom intelligence en fysieke beveiliging onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn

Aan het woord:

René Hiemstra, directeur bij G4S Risk Consulting, gespecialiseerd in risicomanagement en dreigingsanalyse.

Jay van der Velde, risk consultant, actief bij de Intel desk met focus op OSINT en activistische dreigingen.

Beyoncé de Meza, risk consultant, werkzaam op het gebied van risicobeoordeling en advies aan klantorganisaties.

Focus wordt mogelijk gemaakt door G4S Nederland. Beschermd wat telt.

De maatschappij verhardt en dat is voelbaar op de werkvloer. Medewerkers in publieke en semi-publieke functies krijgen steeds vaker te maken met agressie, intimidatie en grensoverschrijdend gedrag. Hoe zorg je voor een veilige werkomgeving als je deur voor iedereen openstaat?

In deze aflevering:

• De spanning tussen een warm welkom en de veiligheid van medewerkers

• Waarom multiproblematiek en decentralisatie de druk op de werkvloer vergroten

• Het verschil tussen oprechte frustratie en instrumentele agressie

• De-escalatie als tweede natuur: waarom een eenmalige training niet volstaat

• Van reactief incidentmanagement naar preventief risicomanagement

• De beveiligde spreekkamer: hoe een gemeente risicogesprekken organiseert

• Agressie en de RI&E: de wettelijke verplichting die veel organisaties missen

Aan het woord:

• Meïr: coördinator Veilige Publieke Taak bij een gemeente in het zuiden van het land

• Richard Weideman: commercial manager alarmcentrale dienstverlening bij G4S

• Maurice Epker: commercieel directeur bij MobileTrack

Focus wordt mogelijk gemaakt door G4S Nederland. Beschermd wat telt.

Hoe veilig is een bedrijventerrein in Nederland écht? Beveiliging op bedrijventerreinen lijkt vaak goed geregeld: camera’s, hekwerk, verlichting. Maar hoe effectief zijn die maatregelen werkelijk? En wie voelt zich verantwoordelijk als het misgaat?

In deze aflevering van Focus bezoeken we bedrijvenpark Josink Es in Enschede en spreken we met experts over de zichtbare en onzichtbare kwetsbaarheden van Nederlandse bedrijventerreinen.

We praten over schijnveiligheid, professionele criminaliteit, de kracht van goed parkmanagement en collectieve samenwerking.

In deze aflevering:

• De schijnveiligheid van camera’s zonder actieve monitoring
• Hoe criminelen bedrijventerreinen digitaal in kaart brengen via Google Maps en social media
• De verschuiving van gelegenheidscriminaliteit naar professionele, doelgerichte operaties
• Het spanningsveld tussen een open campusuitstraling en fysieke beveiliging
• Collectief beveiligen: waarom de “voordeur dichtzetten” effectiever is dan individuele maatregelen
• De menselijke factor: waarom basale maatregelen nog altijd het verschil maken
• Ondermijning op bedrijventerreinen en de signalen waar je op moet letten
• Waarom netheid en uitstraling directe invloed hebben op de veiligheid

Aan het woord:

Mark van Mast, parkmanager op bedrijventerreinen in Oost-Nederland, onder meer op bedrijvenpark Josink Es in Enschede

Tamara van den Heuvel, accountmanager bij G4S, Secure Operations Center (SOC/alarmcentrale)

Martijn Wildeboer, Platform Veilig Ondernemen, procesbegeleiding Keurmerk Veilig Ondernemen

Focus wordt mogelijk gemaakt door G4S Nederland. Beschermd wat telt.

Einde aan de sleutelbos: het is tijd voor slimmer en veiliger toegangsbeheer

In de nieuwste aflevering van de Focus - de Safety en Security Podcast spreken we met Marc Rensing, Business Development Manager bij G4S Nederland, over de toekomst van toegangsbeheer. Steeds meer bedrijven stappen over op digitale oplossingen: toegang via een app, verificatie met een camera en monitoring op afstand. Dit bespaart tijd, geld en voorkomt gedoe met sleutels. Maar hoe werkt het precies? Wat betekent dit voor de veiligheid? En zijn fysieke beveiligers straks overbodig?

Bedrijven willen steeds vaker af van traditionele sleutels en fysieke beveiligers bij de ingang. Dit heeft verschillende redenen:

Efficiëntie – Veel bedrijven openen tussen zes en acht uur ’s ochtends, wat zorgt voor piekbelasting bij de beveiliging. Een digitaal systeem biedt meer flexibiliteit.

Kostenbesparing – Handmatige beveiliging is duur, vooral als bedrijven buiten standaardtijden toegang nodig hebben.

Veiligheid – Sleutels kunnen kwijtraken, met alle gevolgen van dien. Elektronische toegangssystemen verkleinen dit risico.

Controle en inzicht – Met digitale toegangscontrole kunnen bedrijven exact zien wie, wanneer en waar naar binnen gaat.

Marc Rensing ziet een duidelijke trend: "Veel klanten willen niet alleen meer flexibiliteit, maar ook een slimmere manier om hun toegang te beheren zonder in te boeten op veiligheid."

Bij G4S wordt gewerkt aan een oplossing waarin toegangscontrole volledig op afstand wordt geregeld. Dit werkt als volgt:

Een medewerker identificeert zich via een app op zijn smartphone.

Een camera bij de ingang bevestigt de identiteit van de persoon.

De meldkamer van G4S controleert en geeft toegang.

De deur wordt elektronisch geopend zonder dat een beveiliger fysiek aanwezig hoeft te zijn.

“Hiermee heb je een dubbele controle,” legt Rensing uit. “De app identificeert de persoon en de meldkamer kan live meekijken via de camera. Zo waarborgen we de veiligheid.”

Daarnaast biedt het systeem extra toezichtmogelijkheden. Denk aan het monitoren van ongewenste bezoekers die met iemand meelopen naar binnen (tailgating). Dit wordt door de meldkamer in de gaten gehouden, zodat toegang altijd gecontroleerd verloopt.

Een belangrijk argument voor bedrijven om over te stappen naar digitale toegangscontrole is de kostenbesparing. “Hoewel je een investering moet doen in hardware zoals camera’s en elektronische sloten, verdient het systeem zich snel terug,” zegt Rensing.

De besparing zit vooral in de afschaling van mobiele surveillance en de hogere efficiëntie van meldkamers. "Als je alles bij elkaar optelt, kom je op ongeveer de helft van de kosten van de traditionele opening en sluiting," aldus Rensing.

Bovendien is het systeem flexibeler. Bedrijven kunnen zelf bepalen wanneer ze open of dicht gaan, zonder afhankelijk te zijn van beveiligers die op locatie aanwezig moeten zijn.

Een veelgehoorde zorg bij digitalisering is dat menselijke beveiligers overbodig worden. Maar volgens Rensing verandert hun rol eerder dan dat ze verdwijnen. “De menselijke factor verschuift van fysieke aanwezigheid naar toezicht op afstand. We blijven de veiligheid garanderen, maar dan efficiënter.”

Sommige taken, zoals het controleren van een pand na sluitingstijd, kunnen inderdaad worden geautomatiseerd. Lichtsensoren en klimaatbeheer kunnen aangeven of een gebouw daadwerkelijk leeg is. Maar volledig geautomatiseerde systemen, zoals robots die een beveiligingsronde lopen, zijn nog toekomstmuziek. “Robots kunnen geen deuren openen of een lift gebruiken. Dat maakt het nog lastig,” zegt Rensing.

Naast smartphone-apps en camera’s wordt biometrie steeds vaker ingezet voor toegangsbeheer. Denk aan:

Gezichtsherkenning – Gebruikt op luchthavens en bij datacenters.

Iris-scans – Vooral op hoogbeveiligde locaties.

Vingerafdrukscans – Handig, maar minder betrouwbaar in koude of natte omstandigheden.

Volgens Rensing werkt gezichtsherkenning het meest betrouwbaar. “Mijn telefoon opent altijd zonder problemen met face recognition. Voor bedrijven kan dit ook een interessante optie zijn.”

Het nadeel? De kosten. Biometrische systemen zijn duurder dan elektronische sloten en apps, waardoor ze vooral worden ingezet op plekken waar maximale veiligheid vereist is.

De digitalisering van toegangsbeheer is slechts één onderdeel van een bredere trend: slim gebouwbeheer. Rensing legt uit: “In de toekomst gaat het niet alleen om het openen en sluiten van deuren, maar om een totaaloplossing waarin ook klimaatbeheersing, verlichting en beveiliging geïntegreerd zijn.”

Voor bedrijven betekent dit:

Volledig inzicht via één platform – Alle systemen, van temperatuurregeling tot toegangscontrole, worden op één dashboard beheerd.

Kostenbesparing – Energieverbruik kan efficiënter worden geregeld op basis van bezettingsgraad.

Meer controle – Bedrijven kunnen real-time monitoren en direct ingrijpen als dat nodig is.

Volgens Rensing beginnen de meeste bedrijven klein: “Ze starten bijvoorbeeld met digitale verwarming- en verlichtingsregeling en voegen later toegangscontrole toe. Uiteindelijk groeit dit naar een geïntegreerd systeem.”

Ondanks de voordelen zijn veel bedrijven nog huiverig om de overstap te maken. Een van de belangrijkste redenen is simpelweg een gebrek aan kennis. Veel organisaties weten niet dat deze technologie überhaupt bestaat en blijven vasthouden aan traditionele methoden. Daarnaast vormen de initiële kosten een drempel. Hoewel digitale toegangscontrole op de lange termijn kosten bespaart, kan de eerste investering in hardware en installatie bedrijven tegenhouden.

Een andere factor is de kracht van gewoonten. “Het werkt nu prima, waarom zouden we veranderen?” is een veelgehoorde reactie. Bedrijven die al jaren met fysieke sleutels en beveiligers werken, zien vaak geen directe noodzaak om te vernieuwen. Volgens Rensing ligt de sleutel (om maar even in het thema te blijven) in bewustwording. “Zodra bedrijven zien wat mogelijk is en wat ze kunnen besparen, gaan ze vaak snel overstag.”

Ondermijning is een term die steeds vaker opduikt in de wereld van veiligheid en beveiliging. Maar wat betekent het eigenlijk? Volgens Peter van der Wateren, Business Unit Manager bij G4S Security Services, draait ondermijning om het gebruik van legale structuren door illegale organisaties.

Simpel gezegd: de onderwereld maakt gebruik van de infrastructuur van de bovenwereld. Dit kan in allerlei vormen voorkomen, van witwassen in obscure telefoonwinkels tot corrupte havenmedewerkers die toegang verlenen tot containers vol drugs.

Tijdens de podcast Focus, de Nederlandse safety- en security-podcast, sprak host Joost van der Veen met Van der Wateren over de impact van ondermijning, de risico’s voor beveiligingspersoneel en hoe bedrijven en individuen zich hiertegen kunnen wapenen.

Veel mensen denken bij ondermijning aan grote drugsoperaties in de Rotterdamse haven, maar de realiteit is dat het zich in allerlei sectoren en op diverse locaties kan voordoen. “Als je op zaterdag langs een bedrijventerrein loopt, dan zie je misschien winkels die er altijd leeg uitzien, maar toch een hoge omzet draaien. Dat kan een indicatie zijn van witwaspraktijken,” aldus Van der Wateren.

Een belangrijk aspect van ondermijning is dat het vaak onzichtbaar is. Het gebeurt subtiel, soms bijna ongemerkt. Dit maakt het extra gevaarlijk, vooral voor mensen die in de beveiliging werken.

Beveiligers hebben vaak toegang tot locaties en informatie die waardevol kan zijn voor criminele organisaties. “Onze mensen kunnen toegang verstrekken tot locaties waar anderen niet mogen komen,” zegt Van der Wateren. “Dat maakt hen interessant voor criminelen.”

Criminelen gebruiken verschillende methoden om beveiligers of andere medewerkers binnen organisaties te benaderen en te beïnvloeden. Dit kan op twee manieren gebeuren:

Dit begint vaak subtiel, bijvoorbeeld met een vriendschap in de sportschool of een vriendelijke benadering op een feestje. “Ze maken een praatje, tonen interesse in je werk en na verloop van tijd vragen ze je een kleine gunst,” legt Van der Wateren uit. “Eerst iets kleins, maar als je eenmaal ‘ja’ zegt, zit je vast in het web.”

In sommige gevallen schuwen criminelen het niet om geweld of chantage in te zetten. “Als ze je echt willen hebben, dan kunnen ze dreigen met geweld tegen jou of je familie,” waarschuwt Van der Wateren.

Dit is geen fictief scenario uit een misdaadfilm, maar een realiteit waar beveiligers dagelijks mee te maken kunnen krijgen.

Exacte cijfers over ondermijning zijn moeilijk te verkrijgen, omdat veel gevallen niet gemeld worden. “We weten dat het gebeurt, maar de meldingsbereidheid is laag,” vertelt Van der Wateren. “Dat kan komen doordat mensen bang zijn, niet weten waar ze het moeten melden, of simpelweg niet doorhebben dat ze gemanipuleerd worden.”

G4S heeft een meldpunt opgezet en organiseert workshops om medewerkers bewuster te maken van de risico’s. Toch blijft het aantal meldingen achter. “En dat terwijl we zeker weten dat ondermijning op plekken waar wij werken plaatsvindt.”

Van der Wateren deelt een concreet voorbeeld van een beveiliger die in de sportschool een nieuwe vriend maakte. “Het begon onschuldig, ze trainden samen, spraken veel over het werk. Na een paar maanden vroeg die sportmaat ineens of hij een pasje kon lenen om ergens naar binnen te kunnen. Gelukkig was onze collega scherp genoeg om te weigeren, maar het had ook anders kunnen aflopen.”

Een ander geval was minder subtiel. “Een beveiliger stond voor een stoplicht toen een dure auto naast hem stopte. Het raampje ging open en de bestuurder vroeg simpelweg: ‘Jij werkt toch op de luchthaven? Kun je iets voor me meenemen?’”

Dit soort situaties laten zien hoe direct of juist hoe subtiel criminelen te werk kunnen gaan.

Bewustwording en waakzaamheid zijn de belangrijkste wapens tegen ondermijning. Van der Wateren geeft enkele concrete tips:

Denk na over wat je online deelt – “Als je op LinkedIn trots vertelt dat je in de Rotterdamse haven werkt en toegang hebt tot terminals, dan maak je jezelf per definitie interessant voor criminelen.”

Wees alert op overdreven interesse in je werk – Vraagt iemand steeds gedetailleerder naar jouw werkzaamheden? Dat kan een rode vlag zijn.

Bouw een meldcultuur op – Als je merkt dat collega’s benaderd worden of als je zelf in een vreemde situatie terechtkomt, meld dit dan.

Weerbaar zijn begint bij kennis – G4S biedt trainingen en workshops om beveiligers en andere medewerkers bewust te maken van de risico’s.

Hoewel technologie een rol speelt in de bestrijding van ondermijning – denk aan toegangscontrolesystemen en camerasurveillance – blijft de menselijke factor de zwakste schakel. “Een pasjessysteem kan nog steeds worden misbruikt als iemand bereid is zijn pasje af te staan,” legt Van der Wateren uit. “We zien wel dat nieuwe technologieën, zoals biometrische identificatie, het criminelen moeilijker maken. Maar het blijft een kat-en-muisspel.”

Daarnaast wordt informatie steeds waardevoller. “We zien dat niet alleen drugscriminelen, maar ook buitenlandse mogendheden actief op zoek zijn naar informatie via social engineering. Bijvoorbeeld via LinkedIn-contactverzoeken van onbekenden,” waarschuwt Van der Wateren.

Hoewel bedrijven, beveiligingsorganisaties en overheden zich steeds beter wapenen tegen ondermijning, zal het probleem nooit volledig verdwijnen. “Criminelen zijn creatief en vinden altijd weer nieuwe manieren,” concludeert Van der Wateren. “Maar door bewustwording te vergroten en weerbaarheid op te bouwen, kunnen we het risico zoveel mogelijk beperken.”

In de vijfde maand van zijn rol als CEO van G4S Nederland deelt Guido Zennemers zijn visie op leiderschap, de dynamische beveiligingsbranche en de uitdagingen van zijn nieuwe functie. 

Zennemers begon acht jaar geleden bij G4S als regiomanager in Oost-Nederland en klom al snel op tot operationeel directeur. Zijn achtergrond in sales en operationeel management gaf hem de veelzijdige ervaring die nodig is om een bedrijf als G4S te leiden.

Zijn ondernemersgeest reikt echter verder dan de corporate wereld. “Ik heb twee kroegen gehad in Groningen,” vertelt Zennemers. “Dat was een geweldige tijd en ik denk dat ik na mijn pensioen gewoon weer ergens achter de bar ga staan.”

Zijn diversiteit in ervaring geeft Zennemers een unieke leiderschapsstijl. "Ik ben een coachende leider," zegt hij. "Mijn taak is ervoor zorgen dat iedereen optimaal kan presteren. We zetten samen een doel, stippelen een route uit en zorgen dat alle radertjes goed draaien.”

De overstap naar CEO brengt natuurlijk nieuwe verantwoordelijkheden met zich mee. 

Zennemers merkt echter op dat de kern van zijn werk niet volledig veranderd is. “De materie is hetzelfde als toen ik operationeel directeur was. Het grootste verschil zit in het gevoel: je bent nu de eindverantwoordelijke, de ‘eindbaas’, zoals sommigen het noemen.”

Dat gevoel van verantwoordelijkheid wordt door hem niet onderschat, maar hij benadrukt dat het belangrijk is om momenten van rust te nemen.

Een van de grootste uitdagingen in de beveiligingsbranche is de handhaving van nieuwe regels rondom zzp'ers. "Vanaf 1 januari zal de Belastingdienst strenger toezien op het inhuren van zzp’ers voor werk dat ook door medewerkers in loondienst wordt uitgevoerd," vertelt Zennemers.

Hoewel de wet al langer bestaat, is handhaving tot nu toe beperkt gebleven. Dit verandert komend jaar, wat betekent dat veel bedrijven in de branche hun werkwijze moeten aanpassen om schijnzelfstandigheid tegen te gaan. "Bij G4S hebben we een heldere strategie ontwikkeld. "We bieden zzp’ers de optie om bij ons in dienst te komen of via een uitzendconstructie te blijven werken."

Zennemers begrijpt waarom de regels worden aangescherpt, maar ziet ook hoe het ondernemerschap een diepgewortelde eigenschap van Nederlanders is. "Veel mensen kiezen voor de vrijheid van zzp-schap. Dat moet je respecteren, maar tegelijkertijd moeten we ons houden aan de wetgeving.".

Hoe zit het ook alweer?

Schijnzelfstandigheid houdt in dat een persoon werkt als zelfstandige, terwijl de arbeidsrelatie juridisch gezien feitelijk een dienstverband is. De Wet DBA (Deregulering Beoordeling Arbeidsrelatie) legt de nadruk op de gezamenlijke verantwoordelijkheid van zowel opdrachtgever als opdrachtnemer om duidelijke afspraken te maken en de arbeidsrelatie correct te kwalificeren.

Hoewel de zzp-discussie een uitdaging vormt, ziet de nieuwe CEO ook volop kansen in de toekomst van de beveiligingsbranche. “De vraag naar onze diensten groeit,” zegt hij. “Niet alleen vanwege nieuwe bedrijven, maar ook door maatschappelijke veranderingen. De ‘verhuftering’ van de samenleving, zoals ik het noem, maakt veiligheid een steeds belangrijker issue.”

G4S werkt nauw samen met grote opdrachtgevers zoals de overheid, die verantwoordelijk is voor beveiliging in gevangenissen, ministeries en politiedomeinen. Met de toenemende sociale onrust en protesten groeit ook de vraag naar beveiliging in publieke ruimtes. “Wij zorgen ervoor dat onze opdrachtgevers zich op hun kernactiviteiten kunnen richten, terwijl wij de veiligheid garanderen.”

Ondanks de groei in omzet en contracten benadrukt Zennemers dat interne optimalisatie een belangrijke pijler is voor de toekomst. “De afgelopen jaren lag de focus op het binnenhalen van klanten en grote projecten,” zegt hij. “Nu is het tijd om intern efficiënter te werken en processen te stroomlijnen.”

Overigens ziet de CEO dit niet als een teken dat de organisatie niet op orde is, maar als een natuurlijke stap in de ontwikkeling van een groeiend bedrijf. “Het kan altijd slimmer, effectiever en gemakkelijker.”

Een voorbeeld hiervan is het recente contract met een overheidsinstantie, waarvoor G4S in korte tijd 400 medewerkers moest inzetten. “Dat was een gigantische operatie, maar het is gelukt,” zegt Zennemers. “Nu willen we ervoor zorgen dat dergelijke projecten in de toekomst soepeler verlopen.”

Als nieuw lid van het bestuur van de Nederlandse veiligheidsbranche kijkt Zennemers ook naar de bredere ontwikkelingen in de sector. Hij verwacht dat technologische innovatie en samenwerking met andere bedrijven de sleutel zullen zijn tot succes. “De taart wordt groter,” zegt hij, verwijzend naar de groeiende vraag naar beveiliging. “Dat betekent dat er voor iedereen kansen zijn, mits we blijven innoveren en samenwerken.”

Met zijn coachende leiderschapsstijl, oog voor balans en focus op zowel interne optimalisatie als externe groei, is Guido Zennemers vastberaden om G4S naar een hoger niveau te tillen. Zijn visie op de toekomst van de beveiligingsbranche is helder: “Veiligheid wordt steeds belangrijker en het is aan ons om daar proactief op in te spelen. De mogelijkheden zijn echt bijna eindeloos, vooral door de combinatie van mensen en techologische ontwikkelingen. Ik kijk er naar uit om hier een leidende rol in te nemen.”

Subtiele signalen, grote impact: micro-agressie in organisaties

"Hé, je spreekt best goed Nederlands voor een buitenlander!" Een compliment? Of toch niet? Het is een voorbeeld van micro-agressie, waar onschuldige opmerkingen kunnen kwetsen en uiteindelijk kunnen leiden tot een conflict.

In dit artikel bespreken we micro-agressie en hoe organisaties hier mee kunnen omgaan. Dit doen we met specialisten Harry Reijersen, Coördinator Specialistische trainingen bij G4S, en Jasper Loman, Health & Safety Lead NL bij G4S.

Wat is micro-agressie?

Gelukkig komen grote, openlijke vormen van discriminatie en vooroordelen steeds minder voor bij organisaties. Toch ervaren veel werknemers wel nog steeds subtiele vormen van uitsluiting of vooroordelen. Dit is waar micro-agressie om de hoek komt kijken.

Micro-agressie is als een onderhuidse stroom die organisaties kan ondermijnen. Het zijn:

• Subtiele, vaak onbewuste beledigingen of kleineringen
• Gebaseerd op karakteristieken zoals ras, geslacht, leeftijd of seksuele geaardheid
• Kleine, alledaagse opmerkingen of gedragingen met potentieel schadelijke effecten

Harry Reijersen verwoordt het treffend: "Kleinmazige opmerkingen die toch iets triggeren bij de ander. De ander krijgt daar een vervelend gevoel bij en vraagt zich af wat de bedoeling is van de opmerking. Het lokt iets uit."

Voorbeelden van micro-agressie op de werkvloer kunnen zijn:

• Een collega die verbaasd reageert dat een vrouwelijke werknemer goed is in techniek
• Iemand die aanneemt dat een collega van kleur geen Nederlands spreekt
• Het consistent verkeerd uitspreken van iemands naam, ook na correctie

Deze opmerkingen lijken op het eerste gezicht misschien onschuldig, maar kunnen op den duur een significante negatieve impact hebben op het welzijn en de productiviteit van werknemers.

Micro vs. macro: een kwestie van schaal?

Waar micro-agressie onder de radar kan blijven, is macro-agressie een veel zichtbaarder probleem in organisaties. Het verschil:

1. Micro-agressie: subtiel, vaak onbewust, moeilijk aan te wijzen

2. Macro-agressie: expliciet, duidelijk waarneembaar, direct impact op werksfeer

"Macro-agressie is duidelijker. Bijvoorbeeld binnen een bepaalde afdeling van een bedrijf waar de sfeer richting pestgedrag gaat." legt Reijersen uit.

Het is belangrijk om te begrijpen dat beide vormen van agressie schadelijk zijn voor een organisatie. Macro-agressie kan leiden tot onmiddellijke conflicten en een vijandige werkomgeving, terwijl micro-agressie langzaam maar zeker het vertrouwen en de samenwerking binnen teams kan ondermijnen.

Een veilig werkklimaat: meer dan een buzzword

‘Een veilig werkklimaat’ is een term die je tegenwoordig binnen elk bedrijf hoort. Het is een populaire frase geworden, een buzzword dat gemakkelijk wordt rondgestrooid in vergaderingen en jaarverslagen. Veel organisaties claimen er prioriteit aan te geven, maar de daadwerkelijke implementatie en betekenis blijven vaak onduidelijk.

Het gevaar van zo'n buzzword is dat het zijn kracht kan verliezen. Werknemers kunnen cynisch worden als ze het vaak horen, maar weinig concrete actie zien. Daarom is het cruciaal om voorbij deze woorden te gaan en te definiëren wat een veilig werkklimaat écht inhoudt.

Een daadwerkelijk veilige werkomgeving in de context van micro-agressie betekent:

Open communicatie zonder angst voor repercussies

Werknemers moeten zich vrij voelen om hun ervaringen te delen, ook als het gaat om subtiele vormen van ongemak of uitsluiting.

Wederzijds respect als de norm

Dit gaat verder dan alleen beleefd zijn. Het betekent actief luisteren naar en leren van elkaars perspectieven en ervaringen.

Actieve betrokkenheid van leidinggevenden bij het oplossen van problemen

Leiders moeten niet alleen reageren op grote incidenten, maar ook alert zijn op en responderen aan subtielere signalen van onbehagen.

Reijersen benadrukt: "Maak dingen bespreekbaar met elkaar. Praat met elkaar over wat je binnen een bedrijf verstaat onder ongewenst gedrag, micro-agressie, etc. Duidelijkheid is essentieel."

Dit kan bijvoorbeeld vorm krijgen door regelmatige team-dialogen, waar medewerkers in een veilige setting kunnen delen wat voor hen een respectvolle werkomgeving betekent. Of door leidinggevenden te trainen in het herkennen van en reageren op micro-agressie.

Profiling: niet alleen voor fysieke beveiliging

In de beveiligingswereld is profiling een bekend concept, vaak geassocieerd met het identificeren van potentiële fysieke dreigingen. Maar dit concept heeft ook waarde in het herkennen van micro-agressie binnen organisaties:

"De voelsprieten van een beveiliger moeten aanstaan. Een beveiliger moet dingen signaleren en aanvoelen” zegt Reijersen.

Dit 'aanvoelen' gaat verder dan fysieke bedreigingen. Het omvat ook het herkennen van subtiele gedragsveranderingen die kunnen wijzen op een onveilige werkomgeving. In de context van micro-agressie betekent dit:

• Alert zijn op veranderingen in teamdynamiek
• Opmerkzaam zijn voor non-verbale signalen van ongemak
• Patronen herkennen in communicatie die bepaalde groepen kunnen uitsluiten

Laten we eens kijken naar een concreet scenario:

Een beveiligster in een kantoortuin ziet dat een bepaalde medewerker vaak wordt buitengesloten bij informele gesprekken en dat er regelmatig gefluister en gegiechel is als deze persoon langsloopt. Door niet alleen de situatie, maar ook de uiterlijke kenmerken en het gedrag van zowel de gepeste persoon als de vermoedelijke pesters te noteren, kon ze het probleem concreet aankaarten bij de leiding. 

Dit voorbeeld illustreert enkele belangrijke punten:

1. Het belang van continue observatie, ook buiten 'incidenten' om

2. Het documenteren van specifieke gedragingen en patronen

3. Het belang van het melden van subtiele vormen van uitsluiting, niet alleen openlijke agressie

In trainingen kunnen dergelijke scenario's worden nagespeeld, waarbij deelnemers leren hoe ze subtiele signalen kunnen herkennen en er gepast op kunnen reageren. Dit kan variëren van directe interventie tot het correct rapporteren aan leidinggevenden.

Concrete stappen voor leidinggevenden en veiligheidsprofessionals

Nu we een dieper begrip hebben van micro-agressie en het belang ervan in organisaties, enkele concrete stappen die leidinggevenden en veiligheidsprofessionals kunnen nemen:

1. Organiseer regelmatige bewustwordingssessies over micro-agressie

Dit kunnen workshops zijn waar medewerkers leren over verschillende vormen van micro-agressie en hoe ze deze kunnen herkennen in hun dagelijkse interacties.

2. Implementeer een anoniem meldsysteem

Zorg voor een veilige manier waarop medewerkers hun ervaringen kunnen delen zonder angst voor repercussies.

Jasper Loman, met zijn expertise als Health & Safety Lead NL bij G4S, benadrukt: "Zorg ervoor dat onze werknemers zich veilig voelen om meldingen van een micro-agressiegeval te kunnen maken via verschillende kanalen."

Hij voegt eraan toe: "Het gaat niet alleen om het hebben van deze kanalen, maar ook om het actief promoten ervan. Werknemers moeten weten dat hun stem gehoord wordt en dat hun ervaringen ertoe doen."

3. Train leidinggevenden in het herkennen en aanpakken van subtiele vormen van agressie

Leidinggevenden spelen een cruciale rol in het vormgeven van de organisatiecultuur. Zorg ervoor dat ze goed uitgerust zijn om micro-agressie te herkennen en erop te reageren.

4. Evalueer bedrijfsbeleid op inclusiviteit en pas waar nodig aan

Bekijk kritisch of het huidige beleid onbedoeld bepaalde groepen benadeelt of uitsluit.

5. Vier diversiteit door evenementen en initiatieven die verschillende culturen en achtergronden belichten:

Dit kan helpen om begrip en empathie tussen collega's te vergroten.

6. Introduceer een mentorprogramma:

Koppel medewerkers uit verschillende achtergronden aan elkaar om wederzijds begrip te bevorderen.

7. Voer regelmatig onderzoeken uit:

Meet hoe medewerkers de werkomgeving ervaren en gebruik deze data om gerichte verbeteringen door te voeren.

Van inzicht naar actie

Micro-agressie aanpakken vereist een cultuurverandering. Het gaat om het creëren van een omgeving waarin iedereen zich gewaardeerd en gerespecteerd voelt, ongeacht hun achtergrond of identiteit. Dit is niet alleen ethisch juist, maar heeft ook zakelijke voordelen: diverse teams zijn vaak innovatiever en presteren beter.

Wilt u concrete stappen zetten naar een veiligere werkomgeving in uw organisatie? Bezoek https://www.g4strainingen.nl voor meer informatie.

Hoe zorg je als leidinggevende of veiligheidsprofessional voor een veilige werkomgeving? En als iets dan toch dreigt te escaleren, hoe grijp je dan in?

"Ik sta je buiten op te wachten." Een opmerking die misschien een onschuldige grap lijkt, maar ook een vorm van agressie kan zijn. Grenzen tussen werk en privé vervagen. Omgangsvormen tussen werknemers veranderen. En maatschappelijke discussies kunnen snel ontsporen. Dit alles zorgt voor een mogelijke toename van agressie binnen organisaties.

In de nieuwe Focus-podcast van G4S, duiken we in de wereld van agressie op de werkvloer en hoe je dit als professional kunt aanpakken.

Agressie op het werk is niet langer een incidenteel probleem, maar een groeiende zorg. Harry Reijersen, Coördinator Specialistische trainingen bij G4S, bevestigt deze trend: "We zien dat mensen sneller en meer melding maken van agressie." Deze toename in meldingen wijst niet alleen op een groter bewustzijn, maar onderstreept ook de noodzaak voor gerichte actie.

Maar wat verstaan we precies onder agressie? Het spectrum is breder dan je misschien denkt. 

Van een gefrustreerde klant die zijn stem verheft tot aan fysieke bedreigingen - agressie kent vele gezichten. Om effectief met agressie om te gaan, is het essentieel om de verschillende vormen te herkennen. Harry onderscheidt drie hoofdtypes:

Ontstaat uit emoties zoals boosheid of frustratie. Denk aan de klant die ontdekt dat hij niet kan pinnen bij een tankstation. Deze vorm van agressie is vaak kortdurend en kan vaak worden opgelost door begrip te tonen en alternatieven aan te bieden.

Een bewuste strategie om te intimideren of manipuleren. "Weet je zeker dat je dit niet voor mij gaat regelen?" kan een onschuldige vraag lijken, maar is in feite een subtiele bedreiging. Deze vorm vereist een vastberaden maar kalme aanpak, waarbij duidelijke grenzen worden gesteld.

De meest onvoorspelbare en gevaarlijke vorm, vaak gerelateerd aan psychologische of emotionele stoornissen. Hier is de veiligheid van medewerkers prioriteit en kan professionele hulp noodzakelijk zijn.

Het herkennen van deze vormen is de eerste stap naar effectieve aanpak. Door te begrijpen met welk type agressie je te maken hebt, kun je je respons daarop beter afstemmen.

Als leidinggevende of veiligheidsprofessional ligt er een grote verantwoordelijkheid op uw schouders. Harry benadrukt: "Als je als organisatie laat zien dat agressie niet wordt geaccepteerd, straalt dat een sterke boodschap uit naar de buitenwereld." 

Maar hoe vertaal je dit naar de praktijk? Hier zijn enkele concrete stappen:

Zorg dat iedereen weet wat de grenzen zijn en hoe te handelen bij agressie.

Regelmatige training stelt medewerkers in staat om situaties beter in te schatten en adequaat te reageren.

Moedig medewerkers aan om incidenten te melden. Alleen zo krijg je een volledig beeld van de situatie en kun je gerichte maatregelen nemen.

De wereld verandert constant. Zorg dat je protocollen en trainingen meegroeien met de realiteit op de werkvloer.

Voorkomen is beter dan genezen, maar wat als je ondanks alle voorzorgsmaatregelen toch te maken krijgt met agressie? Hoe handel je dan? 

In het heetst van de strijd is de-escalatie cruciaal. Het doel is om de situatie te kalmeren zonder dat deze escaleert tot een punt waar ingrijpen noodzakelijk wordt. Harry deelt enkele gouden tips:

Laat de ander eerst stoom afblazen. Vaak is dit al voldoende om de eerste golf van emotie te laten zakken.

Houd anderhalve meter afstand om een 'vechten, vluchten of bevriezen' reactie te voorkomen. Je eigen houding speelt ook een rol: sta ontspannen en vermijd dreigende gebaren.

“Je stemvolume kan een groot effect hebben. Hoe lager ik in de stem zit, hoe beter het is," aldus Harry. Een kalme, beheerste stem kan wonderen doen in het kalmeren van een gespannen situatie.

Bewust ademhalen houdt u kalm en in controle. Dit helpt niet alleen jezelf, maar straalt ook rust uit naar de ander.

Erken de frustratie van de ander zonder het gedrag goed te keuren. Wees duidelijk over wat wel en niet acceptabel is.

Door deze technieken toe te passen, vergroot je de kans om een potentieel explosieve situatie vreedzaam op te lossen.

Hoewel het kunnen deëscaleren van agressieve situaties cruciaal is, is het ultieme doel om een omgeving te creëren waar agressie minder kans krijgt. Dit vereist een proactieve aanpak.

Harry schetst de ideale situatie die bestaat uit heldere protocollen die voor iedereen bekend zijn, regelmatige training voor alle medewerkers en consequente terugkoppeling na meldingen van agressie

"Door regelmatig te trainen en protocollen constant te monitoren en bij te werken, zorg je ervoor dat medewerkers volgens een uniforme standaard handelen," benadrukt Harry.

Hoe implementeer je dit in de praktijk? Begin klein:

1. Organiseer maandelijkse toolbox meetings waar een aspect van agressiepreventie wordt besproken.

2. Creëer een anoniem feedbacksysteem waar medewerkers zich veilig voelen om incidenten te melden.

3. Evalueer elk kwartaal de effectiviteit van je maatregelen en pas aan waar nodig.

Agressie op de werkvloer is vaak veel meer dan een incident. Het is een symptoom van diepere organisatorische uitdagingen. Als leidinggevende of veiligheidsprofessional heeft u de unieke positie om hier verandering in te brengen.

Door het implementeren van duidelijke protocollen, het bieden van regelmatige training en het toepassen van effectieve de-escalatietechnieken, kunt u een veilige en respectvolle werkomgeving creëren.

Wilt u concrete stappen zetten naar een veiligere werkomgeving? G4S biedt gespecialiseerde trainingen en advies op maat. Bezoek https://www.g4strainingen.nl voor meer informatie

Samen bouwen we aan een werkplek waar veiligheid en respect de norm zijn.