Fólksins rødd er aftur - fyri aðru ferð í 2024-hami. Sendingin gevur innlit í ein part av gerandisdegnum hjá fimm útvaldum føroyinginum - jarðarmóðrini á Tvøroyri, KT-fólkinum í Havn, pensjoneraða journalistinum í Sandavági og ambulansuføraraparinum ávegis til Fuglafjarðar. Tey luttakandi eru: Bjørg av Rana Nitschke, Sigmundur Mørkøre, Edvard í Skorðini Joensen, Helen á Lakjuni og Gunnar Hjelm. Í fjórða og seinasta parti hugleiða luttakararnir um pensjónsaldurin. Tað liggur í kortunum, at pensjónsaldurin skal hækkast fyri at skipanin skal hanga saman. Fólksins røddir eru ymiskar á máli um ætlanina.

Í triðja parti hugleiða luttakararnir um russlandsavtaluna. Moralur ella pengar?

Sáttmálin um fiskivinnusamstarv við Russland gongur skjótt út.

Stóri spurningurin er, um samstarvið við Russland skal halda fram ella steðga.

- um kommunuvalið

Allir luttakararnir eru samdir um, at alt er dýrkað seinastu árini; men tað er ymiskt, hvussu tað rakar.

Luttakararnir skulu í triðja parti siga sína hugsan um eitt tað mest umrødda evnið í ár - gongd í haga.

Tey flestu eru samd um, at føroyingar skulu sleppa at ganga frítt í egnum landi; men annars eru hugsanirnar ymiskar um hetta evnið, sum er so eymt.

Tey flestu vilja liva leingi; men ikki øll vilja gerast eldri.

Aldurdómur er evnið í aðru sending av Fólksins Rødd.

Í Grønlandi hava tey 1000 orð um kava. Í Føroyum hava vit 1000 orð um veðrið.

Men hvat halda vit í veruleikanum um hetta fyribrigdið, sum vit elska at práta um, men einki fáa gjørt við.

Veðrið er evni í fyrstu sending av Fólksins rødd.