قسمت جدید پادکست روانکاوی سیمپتوم با عنوان «فروید و ژوئیسانس جنگ» منتشر شد

بُرِشی از متن:
 حتی اگر جنگ سنتی از میان برود، دور از انتظار است که دیگر انواع نزاع‌های خونین هم با آن از میان بروند. مگر آنکه مهندسی ژنتیک بیاید و راهی پیدا کند تا ژن‌های ستیزه‌جویانۀ ما را، گیریم چنین چیزی وجود داشته باشد، کنار بگذارد... اما جنگ همواره نقش رانۀ بنیادی هوموساپین‌ها در جهت بقا را به عهده داشته است زیرا نه فقط منجر به کشت‌وکشتار بلکه منجر به پیدایش آن چیزی شده که من خلاقیتِ جدل‌آمیزِ بشریت می‌نامم.
رقابت در هر عرصه‌ای، حتی مذهبی، فلسفی و هنری، همواره سوخت‌رسانِ تحول اندیشهٔ آدمی بوده است. توانِ تاب‌آوریِ خشونت ما را نه فقط به نبردهای خونین بلکه به هنرها و کنش‌های زیبا نیز رهنمون ساخته است: شکارگری در جوامع بنیادین، جراحی، مراقبت پزشکی، اکتشاف... یکی از خطراتی که وجود دارد این است که پاک‌سازیِ افراطیِ مؤلفه‌های تکانۀ جنگجویی (رقابت‌جویی، تندخویی، خطرطلبی، کشش به امر وحشت‌بار)  می‌تواند مصداقی از تر‌و‌خشک‌را‌با‌هم‌سوزاندن باشد؛ یعنی منجر به از دست رفتن سرچشمۀ خلاقیت انسانی و پرخاشگری خلاقش بشود.