Yazarlarımızdan Prof.Dr.Sebahattin Devecioğlu'nun yazısından yola çıkarak hazırladığımız bu bölümde FIFA'nın İsrail ve İnsan hakları konusundaki duruşunu ve söylemlerini konuştuk.

Bu podcast, FIFA'nın insan hakları politikası ile İsrail-Filistin çatışmasındaki eylemleri arasındaki çelişkiye odaklanmaktadır. Birleşmiş Milletler (BM) uzmanları, İsrail'in Filistin'deki insan hakları ihlalleri nedeniyle FIFA ve UEFA'yı İsrail'i uluslararası futboldan men etmeye çağırmış, bu durumun Batı Şeria'daki İsrail kulüplerinin faaliyetleri nedeniyle uluslararası hukukun açık bir ihlali olduğunu belirtmiştir. FIFA Başkanı Gianni Infantino, kuruluşun jeopolitik sorunları çözemeyeceği gerekçesiyle İsrail'e karşı herhangi bir önlem almayı reddetmiş, ancak yazarlar bu tavrın FIFA Tüzüğü'nün 3. Maddesi ve 2017'de kabul edilen FIFA İnsan Hakları Politikası ile çeliştiğini savunmaktadır. Politikayla ilgili diğer FIFA belgeleri, kuruluşun uluslararası kabul görmüş tüm insan haklarına saygı gösterme ve ayrımcılıkla mücadele taahhüdünü detaylandırmaktadır. Bu bağlamda, kaynaklar FIFA'nın beyan edilen insan hakları taahhütleri ile İsrail konusunda sergilediği eylemsizlik arasındaki ikilemi vurgulamaktadır.

Yazarlarımızdan Dr.Tuğçe Dikici'nin makalesinden yola çıkarak hazırladığımız bu bölümde endüstriyel futbolda markalaşmayı konuştuk.

Bu podcast futbolda markalaşma sürecinin diğer sektörlerden belirgin şekilde ayrıldığını açıklamaktadır. Temel farklılıklar arasında taraftarların güçlü duygusal bağlılığı ve futbolu bir kimlik unsuru olarak görmeleri yer almaktadır. Metin, kulüplerin yalnızca sportif başarıya değil, aynı zamanda marka değerini artırmaya odaklandığını ve bunun uzun vadeli bir hedef olduğunu vurgulamaktadır. Ayrıca, markalaşmayı doğrudan veya dolaylı olarak etkileyen faktörler detaylandırılmaktadır; bunlar arasında tarih, kurumsal değerler, kültür, sportif ve finansal başarılar ile güçlü iletişim stratejileri bulunmaktadır. Sonuç olarak, kaynak sportif başarıdan bağımsız olarak finansal güçlerini artıran kulüplerin marka değerinin, futbol endüstrisinin geleceği için şampiyonluklardan daha önemli olabileceğini öne sürmektedir.

Futbolekonomi.com'da yer alan bir yazıdan hareketle oluşturduğumuz bu bölümde dünya futbolunun zirvesi olan Premier Lig'de kulüplerin genç oyuncuların gelişimine yönelik stratejilerini konuştuk.

Esas olarak Premier Lig'deki 21 Yaş Altı (U21) oyuncularının gelişim yolları ve fırsatlarına odaklandık...Premier Lig'in artan genç yetenek gelişimini, kural değişikliklerinin etkisini (beş oyuncu değişikliği ve Brexit sonrası kısıtlamalar gibi) ve U21 oyuncularının toplam oynama sürelerindeki eğilimleri inceledik. Podcast, kulüplerin genç oyuncuları entegre etme stratejileri arasındaki farkları vurgulamakta, Brighton ve Chelsea gibi kulüplerin bu alanda başı çektiğini belirtmektedir. Ek olarak, kaynaklar, yerel (İngiliz) ve uluslararası genç yetenekler arasındaki dengeyi tartışarak, yabancı oyunculara ayrılan sürenin arttığını göstermekte ve ligin genç oyuncu pazarına olan piyasa odaklı yaklaşımını özetlemektedir. Diğer makaleler, Portekiz'deki yetenek gelişim merkezlerini ve Premier Lig'deki "Büyük Altılı"nın rekabet ortamının nasıl değiştiğini de kısaca ele almaktadır.

Yazarlarımızdan Müslüm Gülhan'ın yazısından yola çıkarak hazırladığımız bu bölümde Galatasaray'ın Şampiyonlar Ligi'nde Liverpool'u 1-0 yenmesininin arka planında yatanları, Galatasaray ve Liverpool özelinde kurumsallığı konuştuk.

Liverpool'un köklü kurumsal yapısı ve Premier Lig'in kültürel kurgusu ile Süper Lig'deki oyuncuların risksiz ve korkuya dayalı oyun anlayışını karşılaştırıyor.

Maçın taktiksel başarısının disiplin, oyunun temposunu düşürme ve merkez oyunu durdurma gibi unsurlarla sağlandığını belirten metin, son olarak bu zaferin istikrarlı bir kurumsal kimliğe dönüşüp dönüşmeyeceğini sorguluyor. Analiz, Galatasaray'ın teknik direktör Okan Buruk'un taktiksel esnekliğini ve taraftar etkisinin Premier Lig ile Süper Lig arasındaki büyük farkını da değerlendiriyor.

Yazarlarımızdan Doç.Dr.Recep Cengiz'in yazısından yola çıkarak hazırladığımız bu bölümde, Caner Erkin'in takım arkadaşına attığı tokatın arka planında nelerin yattığını; şiddet ile başarısızlık arasındaki ilişkiyi konuştuk.

Yazarlarımızdan Müslüm Gülhan'ın makalesinden yola çıkarak hazırladığımız bu bölümde Türk futbolundaki ekonomik durum ve küresel futbol piyasasındaki sömürgecilik benzeri servet transferi mekanizmaları üzerine durduk...

Modern çağdaki kolonileşmeyi, doğrudan nüfus yerleşimi yerine, ekonomik kurgular ve içerideki işbirlikçiler aracılığıyla içeriden dışarıya yapılan servet aktarımı olarak tanımlayan yazar, özellikle Portekiz'in tarihsel sömürgecilik faaliyetleri ile futbol pazarındaki insan gücü ticaretini karşılaştırarak, bu durumun Türkiye'deki büyük kulüpleri nasıl borç batağına sürüklediğini ve azınlık bir grubu zenginleştirdiğini açıklamaktadır. Makale, yüksek bonservis bedelli ve verimsiz transfer harcamalarını ele alarak, bu işlemlerin kulüpleri sömürgeci bir aparata dönüştürdüğünü ve Türk futbolunun saha sonuçlarına olumsuz yansıdığını ileri sürmektedir.

Bu bölümde, Futbolekonomi.com'da yer alan bir makaleden hareketle, , İngiltere Premier Ligi'ndeki "Büyük Altılı" olarak bilinen altı büyük futbol kulübünün (Arsenal, Chelsea, Liverpool, Manchester City, Manchester United ve Tottenham) rekabetçi ve finansal hakimiyetini konuştuk

Son on yılda bu kulüplerin ligdeki sportif ve finansal üstünlüğünü ve özellikle Şampiyonlar Ligi'ne katılım üzerindeki güçlü kontrolü arttı. Bununla birlikte, artan yayın gelirleri, UEFA müsabakalarının genişlemesi ve kârlılık kuralları (PSR) nedeniyle Newcastle United ve Aston Villa gibi meydan okuyan rakipler de ortaya çıktı. Büyük Altılı'nın ticari gelir ve küresel marka erişimi açısından hala rakiplerine göre devasa bir finansal farka sahip olduğu da bir gerçek...Bu durum bu kulüplerin uzun vadeli hakimiyetlerini sürdürmeye olanak sağlıyor. Sonuçta, bu podcast, rakiplerin ilerlemesinin kalıcı bir yeniden dengelemeyi mi yoksa geçici bir dönemi mi işaret ettiğini sorguluyor.

Sir Alex Ferguson'dan sonra bir türlü toparlanamayan; 2013-2025 arası on teknik adam değiştiren Manchester United'da düşüş sportif ve finansal olarak sürüyor. Kulüp giderlerini kontrol atına alsa da, gelirlerini yeterince artıramadığı için zarar yapmaya devam ediyor...Manchester United Sadece Sahada Değil, Finansal Olarak ta Mazisini Arıyor!

Yazarlarımızdan Prof.Dr. Fuat Tanhan'ın yazısından yola çıkarak hazırladığımız bu bölümde, Jose Mourinho'nun ayrılışı ve Ali Koç dönemindeki başarısızlıkların temel nedenlerini, sadece saha içi hatalarda mı yoksa, yönetimsel kaygı, performans baskısı ve kulübün psiko-sosyal ikliminde mi aramalıyız? Bunu konuştuk. ..

 Sohbetimiz Fenerbahçe Spor Kulübü'ndeki son yönetim değişikliği (Ali Koç'un ayrılışı ve Sadettin Saran'ın başkanlığı) üzerine odaklanıyor. Psikoloji profesörü Fuat Tanhan, kulübün yaşadığı durumu psikolojik bir perspektifle analiz ediyor . Tanhan, Jose Mourinho'nun ayrılışı ve Ali Koç dönemindeki başarısızlıkların temel nedenlerini, sadece saha içi hatalarda değil, aynı zamanda yönetimsel kaygı, performans baskısı ve kulübün psiko-sosyal ikliminde arıyor. Tanhan, Aziz Yıldırım'ın görünmez gölgesi ve gerçekçi olmayan büyük beklentilerin kulübü nasıl bir kısır döngüye soktuğunu açıklayarak, spor psikolojisinin sadece sporcular için değil, kulübün tüm hücreleri için hayati önem taşıdığını vurguluyor. Yeni yönetimin başarısının, geçmişle barışma ve psikolojik sağlamlığa yatırım yapma kapasitesine bağlı olduğunu ileri sürüyor.

Yazarlarımızdan Doç.Dr. Recep Cengiz'in yazısından yola çıkarak bu bölümde Türk Futbolunda kulüplerimizi uluslararası organizasyonlardaki başarısızlıklarının nedenlerini konuştuk.

Bu bölümde Dünya Şampiyonası veya Şampiyonlar Ligi gibi üst düzey müsabakaların, Türk futbolunun gerçek gücünü ve kurumsal yönetim anlayışındaki eksiklikleri gösteren önemli testler olduğunu belirtiyor. Başarısızlığın temelinde disiplin, uzun vadeli planlama, strateji geliştirme ve problem çözme yeteneği gibi kurumsal yönetim sorunlarının yattığı vurgulanıyor. Alınan mağlubiyetlerin kariyerli futbolcu eksikliğinden ziyade, oyun anlayışındaki soğukkanlılık, baskı altında kontrol ve doğru analitik yaklaşımların eksikliğine işaret ettiği ifade ediliyor. Metin ayrıca, başarısızlığın sadece teknik direktöre yüklenmemesi gerektiğini, yönetici ve futbolcuların da sorumluluk paylaşımına dahil edilmesi gerektiği savunuluyor ve Türk futbolunun sadece sonuçları algılayıp üretmediği eleştirisini getiriliyor.