Hrant Dink Vakfı’na, Rakel Dink’e ve vakfın avukatı Fethiye Çetin’e yönelik tehdit mesajları gönderen iki kişi yakalandı. Avukat Fethiye Çetin, Özlem Akarsu Çelik ile Gündem programının sorularını yanıtlayarak yaşananları değerlendirdi. Olayın münferit bir hadise olmadığını söyleyen Çetin, “İçinde yaşadığımız ortam Hrant Dink cinayetinin öncesiyle çok benzerlik gösteriyor. Hrant Dink öldürülmeden önce de benzer tehditler geliyordu Hrant’a ve o dönem de toplum kutuplaştırılmıştı ve birbirine düşmanlaştırılmıştı... Gelen mesajlarda kullanılan dil, üslup sloganlar ve mahlaslar yine Hrant öldürülmeden önceki dönemde kullanılanlarla aynı” dedi.

Salgın vesilesiyle işsiz kalanlar, mecburen çalışanlar anlattı, ama bu günlere iş ararken yakalanmak da ayrı tecrübe. 40 yaşında bir kadın anlatıyor. Dönemsel işsizlik yanında, neredeyse 20 yıla yayılmış bir derdi daha var, kocasından şiddet görüyor. Karantina tüm dünyada kadınlara yönelik şiddeti katmerledi. Salgının ilk zamanları, hakaret ve şiddet dolu geçen on günden sonra evi terk etti, son bir aydır üç çocuğuyla kendi evine çıktı. İnanılmaz bir direnç hikâyesi…

Korona virüsü dünyada yayılmaya devam ediyor. Son verilere göre 6.5 milyonun üzerinde kişi koronaya yakalandı. Virüsün hızla yayıldığı ülkelerden biri de Brezilya. Brezilya’da 615 bin kişi hastalandı; ölü sayısı 34 bini geçti. Bu durum Brezilya Devlet Başkanı Jair Bolsonaro ve iktidarının virüse dönük politikalarının sorgulanmasına neden oluyor. Gazete Duvar Yazarı Mühdan Sağlam, Korona Güncesi için Telesur İngilizce Editörü Brian Mier ile Brezilya’da yaşananları konuştu.

Aziz, Suriye’de okul birincisiydi, 12 yaşında geldiği Türkiye’de kendini ayakkabı atölyelerinde buldu. Azmetti, şimdi 20 yaşında bir usta. Salgın gibi hayatı birden alt üst eden bir krize göçmen bakışı çok başka… Yaşadıkları Aziz’i erken olgunlaştırmış, ama hikâyesini okuyacaksınız, her şeye güzel yanından bakma inadı ruhunu hep temiz, güçlü ve çocuk tutmuş. İzin günlerinde az geziyor, üzülmekten yorgun Suriyeliler için komik videolar çekiyor. Gülmek ve güldürmek istiyor.

Prof. Dr. İlhan Uzgel ve Mühdan Sağlam’ın hazırladığı Küresel Gündem’de bu hafta ABD'de George Floyd’un öldürülmesi sonrasında başlayan protestolar ele alınıyor. Uzgel ve Sağlam, ABD’de ırkçılığın tarihsel kökenlerini, ırkçılığa neden olan sosyo-ekonomik koşulları ve ABD Başkanı Donald Trump’ın bu isyan ve talepler karşısında aldığı tutumu değerlendiriyor.

Çağrı merkezi çalışanlarının hayatı zaten zor, onunki ayrıca zor. Çünkü işi, bankalara borcu icra takibine düşenlerle muhatap olmak. Kriz çarpı pandemi zamanında “olmayan paraların” peşinde koşmak ayrıca dirayet, sabır gerektiriyor. 30’larının başında, ailesini zor geçindiren, kendisi de borçlu bir baba olarak, aslında o da telefonun diğer tarafındakilerden biri. Bunu anlatamamak hem öfke, hem vicdan yükü demek. Neyin parçası olduğunu bilmekse usandıran bir yabancılaşma.

Pandemide çalışmaya devam eden bir psikolog anlatıyor. Birkaç ilde şubesi olan özel bir psikiyatri kliniğinde şu an. Tarif ettiği, etiği hiçe sayan, çalışanı ufalayan bir düzen: Otomasyon gibi, günde on kişiyle terapi seansları, “25-45 yaş arasında gösterme” yükümlülüğü, para koparmak için yaptırılan depresyon testleri, haraç mantığında bir maaş sistemi, daimi mobing… Salgın, şartları daha da acımasızlaştırmış. Hem “özelde” sağlığın, hem de yoksullaşan orta sınıfın hikâyesi…

23 yaşındaki Ali, on yıldır İstanbul’un sokaklarında atık topluyor. Kapanan esnaf yüzünden işler iyice azalmış; atık işçilerinin çoğu memleketine dönmüş zaten. “Evinde akşama kadar yiyip içenler”, marketler ve mahalle çöpleri kurtarıyor şu an onları. Günde 14 saat yürüyor Ali, teslimatı da ekleyince mesaisi ediyor 16-17 saat. Normalde de “hastalıklı” gibi onlardan uzak durulmasına alışmış. “Farklı kademedeki insanların aynı seviyeye geldiği” bir dünya istiyor, bir de evlenmek.

Baharat, lokum vs satılan turistik bir dükkânda çalışan 36 yaşındaki Alper, turizm sektörünün binlerce işsizinden biri; ufku karanlık. İlk korona virüsü vakalarının çıktığı söylenen Kapalıçarşı’dan aktardığı canlı tanıklık ayrıca mühim; şubat boyu süren ağır grip vakaları, “milli” korona esprileri, yalanlamalar… Çarşıda erken önlem alınsaydı her şey farklı olabilir miydi? Alper, ekonomisine ve aktörlerine dair 25 yıllık gözlemiyle “darphanenin” işleyişini de tarif ediyor.

36 yaşında, bir devlet hastanesinde enfeksiyon kliniği hemşiresi. Dışarıdan öyle atfediliyor ama o meslek etiğini “kutsallık” gibi ezber tariflere dayandırmaktan yana değil. Sağlık sisteminin yapısal sorunlarını, ur gibi büyüyen adaletsizlikleri, hastaneleri saran bir siyaset ve makbul insan biçimini anlatıyor. Bunlarsız salgın tecrübesini anlamak zor. Böyle soğukkanlı bir bakıştan süzüldüğünde, haksızlığın büyüttüğü öfkesi ve tanık olduklarının tonlarca ağırlığı daha fazla dokunuyor insana.