Daha az seviyorum seni

Giderek daha az

Unutur gibi seviyorum

Azala azala

Aramızdaki uzaklığın karanlığında geceler kısalıp, gündüzler uzuyor böyle olunca

Daha az seviyorum seni

Kendini iyileştiren bir yara gibi

Daha az

Ve zamanla

Sen geceyi tutuyorsun, ben nöbetini

Uzak dağ kışlalarında görmüyoruz birbirimizi

Usul usul sis iniyor kopmuş yollara

Işığı hafif, uykusu ağır koğuşlarda üzerini örtüyorum senin

Bir çığ gibi büyüyorsun rüyalarımda

Sevgilim, sevgilim

Yıldızları daha büyüktür bazı gecelerin

Nöbet kadar yalnızken öğreneceksin bunu da

Artık daha az seviyorum seni

Unutur gibi, ölür gibi,

Daha az

Yeniden ödetiyorum kendime onca aşkın öğretemediğini

Kolay değildi

Yalnızca sevgilimi değil, evladımı da kaybettim ben

Kaç acı birden imtihan etti beni

Bir tek gece vardır insanın hayatında

Ömür boyu sürer nöbeti

Bu da öyleydi,

İyi ol, sağ ol, uzak ol

Ama bir daha görme beni.