Gökyüzünde yıldız yok bu gece

Oysa Helios, o tek yıldızın

Hani o benim yıldızımın Üzerine arabasını sürünce,

Hangi eskimo dayanabilirdi artık?

''Gece uyurken söylenen şiirlere...'' Diye başlamıştım bu geceye

Aslında anlama da fazla takılmamalı

Nasılsa kafiye desen var

Yıldız yok ama,

Ay, son dördün, Ayın ilk dördünündeki gibi güzel

Hayallerimdeki kadar zeki,

Ve hep gülen kahkahalarla...

Çok sey mi istiyorum Anna?

Her deniz, kendi çocuğunu doğurur

Benimkinin adı Franza,

Olabildiğince küstah, olabildiğince kaba

Ama sadece işi bittikten sonra...

Ağlıyorum, bilmiyor musun Franza?

Düşüyorum, görmüyor musun?

Anlamıyorum, yaşıyor musun hala?

Her okyanus kendi Goliath'ını doğurur

Her nehir kendi kızını

Ben Franza'yı doğurdum sadece

Lilith arabasını sürebilsin diye üstüne

Baş kaldıryordu insanoğlu Lilith'e

Başkaldırıyordu güneş, penguenlere

Uzaklarda, çok uzaklarda eskimolar Sildiler beyinlerinden penguenleri

İmparatorları, televizyonda gördüklerini,

Ve başladılar göçe güneye

Keşke ben olsaydım sevgilin Anna

Keşke ben taksaydım saçlarına o yıldızı

Ama yıldız yok bu gece

Sadece ay, kırık bir tabak gibi

Harcanmış olduğunu mu düşünüyorsun Kırık bir tabak gibi?

Yoksa olmamayı mı tercih ederdin?

Yıldızlar, tanrılar, insanlar gibi

Ya bu hayattan sonrası?

Ayıracak mısın gerçekten kızıldenizi?

Öldürecek misin o küçük kızı

Yakacak mısın benim için hayatını?

Seviyorum ama? kimi?

Göğü yaracak birisini

Aptallar erken ölür ama,

Yeter artık, daha fazla saçmalama

Gece, ıssız sokaklar...

Hiç yıldız yok ama

O dünkü tek yıldız bile,

O dünkü tek nefes bile...

Gerek yok, şehir ışıkları yanıyor

Gerek yok, şehirde insanlar yaşıyor

Farklı şehirlerde farklı kalpler atıyor

Yaz yağmuru gibi, belki dalgalı

''Her yağmur kendi Cleopatrasını doğurur...'' Derlerdi ama inanmazdım

Nereye kadar devam edecek bu şiir?

-Dur artık, yalvarırım yazma

Başka bir silahım yok ki ama

Amayı çok kullanmadın mı bugün?

Boşver, okuyacak yok nasılsa...

Hem çok var daha sabaha

Baldıranı içtiğinde, Sokrat

Hata yaptığını nihayet anladı

Ama haliyle çok geç kalmıştı

O yüzden istifini hiç bozmadı

Dünyaya bırakacağımız ne kaldı Düzgün bir duruştan başka?

Ben bu yüzden seni sevdim Anna

Ay, hani kırık olan

8 derece sağa kaymış

Gözlerim seni arıyor doğalda

Doğayı sevmeyen, insanı da sevmez

İnsanı sevmeyen, doğayı da

He ikisi birbirini sevmez

Her ikisi delice sevişir

Sevmek delilerin işi zaten

Ben deliyim biliyor musun Anna?

Saymıyorum artık kaçar kaçar aldığımı

Anılarımı, nefeslerimi,intiharlarımı

Ben senin için öldüm Anna

Senin için öldürdüm tüm şiirlerimi

Saymıyorum artık kaçar kaçar yazdığımı

Kaçar kaçar içtiğimi

Çağırıyor şeytan cehnneminden beni

Bir gülümseme görsem, kalcağım belki

Kim iyileştirecek beni Anna?

Uzun şiirler yazamıyorum ben

Bitecek elbet bu da

Hem yıldız da yok bir tane bile

Akşam rüzgarı ve benimle birlikte Duy artık sesimi Anna

Duy artık bu çalan şarkıyı geceyarısı!

Biliyorum... sevmezsin aslında hayatı

Olsun : ) ama bitiyor artık

Bu son kalan gece Benimle

ve kırık ayla birlikte

Hadi Anna artık gülümse