Mieke Van Wassenhove vindt aandachtig zijn erg belangrijk op alle domeinen van haar leven. Boeken over gedragspsychologie en het brein boeien haar bijzonder: zo krijgt ze beter zicht op hoe we denken en ons gedragen. ‘Het verborgen leven van bomen’ intrigeert haar omdat auteur Peter Wholleben het heeft over het ‘mycelium’, een ondergronds netwerk van zwammen waardoor bomen met elkaar en hun omgeving kunnen communiceren. Onze gespreksgast ziet zichzelf ook als zo’n netwerk: door mensen te durven vragen hoe het met hen gaat, kan ze verbondenheid en gemeenschap creëren of bevorderen. Dat is ook voor de kerk erg belangrijk: we zijn als gelovigen geroepen om elkaar te beluisteren in wat er diep in ons leeft, in wat ons treft in verhalen en gebeurtenissen. Net zoals bij bomen is deze manier van verbondenheid niet zozeer rationeel van aard, maar heeft ze alles te maken met een aanvoelen van wat er in de ander omgaat.

(foto: Mieke Van Wassenhove)

Op zoek naar geloofsverdieping leerden Ria en Bob Verlackt uit Pulderbos de drie boeken van paus Benedictus XVI over Jezus van Nazareth kennen. Ze ontdekken er steeds weer nieuwe dingen in, in het bijzonder over de Oudtestamentische verhalen die hun vervulling vinden in het Nieuwe Testament. Ook de verwondering over Jezus en de oproep tot een persoonlijke relatie met God treffen Ria en Bob in de boeken. Die zijn stevig theologisch onderbouwd, maar helpen hen ook concreet in hun leven als gehuwden, onder andere bij het uitpraten van conflicten. Er zitten ook heel wat verrassende passages in de boeken: denk maar aan de suggestie van de voormalige paus om het Onze Vader eens in omgekeerde volgorde te bidden! De trilogie kan tenslotte in het bijzonder in de Kersttijd, de Paastijd en met Pinksteren inspireren. Onze interviewgasten doen heel wat kennis op bij het lezen van de trilogie; ze lezen luidop voor elkaar voor, denken erover na en vragen naar elkaars mening.

(afbeelding: © Ria en Bob Verlackt)

Xenia Geysemans zingt zelf en leerde al op jonge leeftijd de band ‘Systems Of A Down’ kennen. Het nummer ‘Aerials’, letterlijk vertaald ‘Antennes’, verwijst voor haar naar een verwondering, een gevoeligheid voor schoonheid en het zoeken naar betekenis. Het leven is immers vaak een waterval waarin we met zijn allen zitten. De essentie ligt echter in de liefde, voor het hogere en voor onszelf. Voor Xenia Geysemans is metal overigens een onderschat muziekgenre vol katholieke metaforen. Net zoals geloof mag schuren, brengt ook metal ons bij de rauwe kanten van het leven. Geloof is geen kant-en-klaar verhaal, het moet kunnen groeien. 

(afbeelding: Xenia Geysemans)

In 2021 verscheen het boek ‘Geloof en godsdienst in een seculiere samenleving’. Het persoonlijk woordje dat auteur kardinaal Jozef De Kesel schreef in het exemplaar van Marijke Vanhoutte, las zij als een uitdaging. Bij het lezen van het boek was ze aangenaam verrast door de daarin gelegde band tussen crisis en genade. Ook het geloof dat de kerk een waardevolle plaats blijft behouden in onze samenleving, op voorwaarde dat traditie en vernieuwing in het kerkelijk leven blijven samengaan, spreekt onze gespreksgast aan. Het pleidooi voor stilte, gebed, naastenliefde en verbondenheid in ‘verschilligheid’ tracht ze waar te maken in haar engagement bij Vrouwen-In-Zicht. Ze ziet ook een link tussen de film ‘La vita è bella’ en wat het boek van De Kesel vertelt over de kerk.

(foto: Marijke Vanhoutte © Johan Verstraete)

Peter Malfliet werkte lang in het onderwijs en voor het bisdom Gent. Eens op pensioen, ging hij een cursus muziekgeschiedenis volgen. Zo ontdekte hij de muziek van Felix Mendelssohn. Het lied en gebed ‘Verleih uns Frieden gnädiglich’ trof hem diep op een moment dat hij zich bedrukt voelde onder de vele oorlogen die we vandaag kennen. Het menselijk leed is immens, en we voelen ons daarbij vaak onmachtig. Maar we zijn geroepen om, in Gods naam en naar de woorden van Jesaja, zelf al wegbereiders van vrede te zijn waar we kunnen. We hebben vandaag overigens meer dan ooit nood aan meer forum voor grote vredesfiguren. Maar tegelijk mogen we rust vinden in het besef dat we zelf niet alles kunnen oplossen: alleen God kan echt vrede brengen. Zijn liefde, Zijn genade mag ons hoopvol stemmen. ‘Geef vrede, Heer, in onze dagen en beveilig ons tegen angst en onrust.’ Zo bidden we ook vandaag. Die vrede wordt al even werkelijkheid in onze liturgie. 

(foto: © Otheo, Frank Bahnmüller)

Diaken Koen Jacobs kwam eerder toevallig in contact met ‘Jules’, een film uit 2023 met Ben Kingsley. De prent vertelt het verhaal van een oude man die een ruimtewezen vindt in zijn tuin. Twee oudere dames ontdekken dat zijn beweringen kloppen en delen zijn bezorgdheid om het ruimtewezen, dat ze al snel ‘Jules’ dopen. Het enige dat het wezen doet is luisteren. Hij reageert niet. Maar juist zo brengt hij mensen samen. Het herinnert Koen Jacobs aan zijn eigen leerproces in het omgaan met zieken en slachtoffers van seksueel misbruik: het is belangrijk tijd te nemen voor het verhaal van andere mensen, hen écht te beluisteren en hen in hun taal aan te spreken. Diaconale initiatieven bieden daartoe een uitgelezen kans. Meer nog: echt luisteren kan je eigen leven en geloof verrijken. Onze gast ontdekte dat op een bijzondere manier in de orthodoxe liturgie.

(afbeelding: Koen Jacobs)

‘De erfenis van het concilie van Nicea’ deed Brussels priester Johan Dobbelaere opnieuw beseffen hoe belangrijk het is om je geloof te verwoorden en erover in gesprek te gaan. Ook de discussie omtrent de vraag of Jezus Christus echt de Zoon van God is, blijft actueel: Jezus is meer dan een voorbeeld. 1700 jaar na het concilie van Nicea, het eerste oecumenisch concilie met christelijke vertegenwoordigers van over de hele wereld, blijkt ook het synodaal overleg nog steeds een belangrijke uitdaging. Verder moet het Credo van Nicea misschien in mooi Nederlands hertaald worden, en moeten we durven de ‘filioque’ gedachte (dat de Geest voortkomt uit de Vader én de Zoon) te herbekijken. Tenslotte zou een vaste gemeenschappelijke Paasdatum een goede zaak zijn, zeker in onze hoofdstad. Het beknopte en vlot leesbare boekje van Peter Nissen bevat vragen voor uitwisseling en vertelt iets bijzonders over de houding van het knielen bij christenen.

(foto: Kevin Goedgezelschap)

Jozefien Van Huffel werkt bij Kamino en ontdekte in 2014 werk van spoken word artiest en muzikant Kae Tempest. ‘Hold Your Own’ werd voor Jozefien Van Huffel de soundtrack van de coronajaren. Het nummer van Tempest vertelt hoe we ons vastklampen aan oppervlakkigheden en brengt ons naar de essentie: koester je dierbaren, ook als dat fysiek niet mogelijk is. De artiest zoekt constant naar verbinding, maar stelt ook dat die alleen kan ontstaan als we anderen aanvaarden zoals ze zijn. Het nummer ‘Grace’ (‘Genade’), dat je in deze podcast hoort, draagt voor onze gespreksgast een bijzondere en herkenbare boodschap in zich: zet mij in zoals je wil, als het maar betekenisvol kan zijn voor het groter geheel. De nummers van Kae Tempest zijn voor Jozefien ook ‘de beste gebeden’: veel meer dan stilte helpt muziek haar om te focussen op één gedachte, om te verbinden en om zo telkens opnieuw in contact te komen met haar roeping en idealen.

(foto: Jozefien Van Huffel -c- Jan Aelberts)

Jurian Van Parys woont met zijn gezin in Brussel, en hij werkt er ook. Hij volgt al een hele tijd Christophe Vekeman, een auteur voor wie hij bewondering koestert. Hij is dan ook fan van de schrijvers’ jongste werk, ‘Tot God’. Daarin vertelt Vekeman over zijn stap naar het christelijk geloof en zijn zoektocht naar Waarheid. Het boek is niet alleen vlot geschreven, het stimuleert ook om je eigen geloof of zoeken onder woorden te brengen en hoop te koesteren in dit Jubeljaar. De waarachtigheid die Jurian Van Parys ervaart in het christelijk geloof, vindt hij verwoord in ‘Tot God’. Het feit dat Vekeman zijn zoektocht samen met zijn echtgenote Mieke onderneemt, herkent Jurian en het spreekt hem sterk aan.

(afbeelding: Juria Van Parys)

Jana Binon woont met haar gezin in Mechelen en is bezieler van de website inwezig. In deze podcast stelt ze ‘Anima Christi’ voor, een oud middeleeuws gebed op muziek gezet door Marco Frisina. Het muziekstuk, dat ook gezongen werd tijdens het recente pausbezoek aan België, inspireert Jana als christen sterk. Het doet haar weer beseffen wat haar voedsel geeft in het leven: de eucharistie en de biecht. Ook de boodschap over de Passie en Gods oneindige liefde intrigeert haar. En dan is er nog het vers ‘Sta me nooit toe U te verlaten’…

(foto: Jana Binon)