Gelukkig De Mens - De vrijzinnige Bijbelpodcast

De laatste aflevering over gelukkig de mens. Maar toch een andere gelukkige mens dan voorheen. Vorige keer met het visioen verschoof het beeld al. En bij Jakobus schiet nog verder door. Gelukkig de mens. Tja Gelukkig de mens.

Luister nu de nieuwste aflevering van Gelukkig De Mens: Volmaakt via #spotify, #pocketcasts, #applepodcasts, www.gelukkigdemens.nl/180-podcast in je eigen podcastapp.

Jakobus 1

Van Jakobus, dienaar van God en van de Heer Jezus Christus. Aan de twaalf stammen in de diaspora. Ik groet u.Het moet u tot grote blijdschap stemmen, broeders en zusters, als u allerlei beproevingen ondergaat. Want u weet: wanneer uw geloof op de proef wordt gesteld, leidt dat tot standvastigheid. Als die standvastigheid ook daadwerkelijk blijkt, zult u volmaakt en volkomen zijn, zonder enige tekortkoming.

Komt een van u wijsheid tekort? Vraag God erom en Hij, die aan iedereen geeft, zonder voorbehoud en zonder verwijt, zal u wijsheid geven. Vraag vol vertrouwen, zonder enige twijfel. Twijfelaars zijn als de golven in zee, die door de wind nu eens de ene en dan weer de andere kant op worden geblazen. Wie zo aarzelend en onberekenbaar is bij alles wat hij doet, moet niet denken dat hij iets van de Heer zal krijgen.

Laat de onaanzienlijke gelovige trots zijn op zijn aanzien, en de rijke op zijn nederige staat, want hij zal vergaan als een bloem in het veld. Als de zon gaat branden en het gras door de hitte verdort, valt de bloem af en is het gedaan met zijn schoonheid. Zo zal ook de rijke vergaan terwijl hij volop met zijn zaken bezig is.

Gelukkig is de mens die in de beproeving staande blijft. Want wie de proef doorstaat, ontvangt als lauwerkrans het leven, zoals God heeft beloofd aan iedereen die Hem liefheeft. Wie in verleiding komt, moet niet beweren: ‘Die verleiding komt van God.’ Want God stelt niemand aan verleiding bloot, zoals Hij zelf ook niet door iets slechts in verleiding kan worden gebracht. Iedereen komt in verleiding door zijn eigen begeerte, die hem lokt en meesleept. Is de begeerte bevrucht, dan baart ze zonde; en is de zonde volgroeid, dan brengt ze de dood voort.

Geliefde broeders en zusters, vergis u niet: elke goede gave, elk volmaakt geschenk komt van boven, van de Vader van de hemellichten; bij Hem is nooit enige verandering of verduistering waar te nemen. Hij wilde ons door de verkondiging van de waarheid tot leven roepen, zodat wij als het ware de eerste opbrengst van zijn schepping zijn.

Soms heb je van die teksten. Van die teksten waarvan je eigenlijk niet wilt dat er staat wat er staat. Bijbelteksten die beter verborgen hadden moeten blijven. Teksten, visioenen met een enorme impact. Visioenen die geleid hebben tot vervolging, martelaarschap, sektarische zelfmoord. Tja, gelukkig de mens. Gelukkig de mens die nooit een visioen heeft.

Luister nu de nieuwste aflevering van Gelukkig De Mens: Visioen via #spotify, #pocketcasts, #applepodcasts, www.gelukkigdemens.nl/179-visioen in je eigen podcastapp.

Daniel 10

In het derde jaar van koning Cyrus van Perzië werd aan Daniël, die Beltesassar werd genoemd, een boodschap geopenbaard. Het was een betrouwbaar bericht over een grote strijd. Door een visioen begreep hij het bericht. In die dagen was ik, Daniël, drie volle weken in de rouw. Smakelijk voedsel at ik niet, vlees en wijn kwamen niet in mijn mond, en ik wreef mij niet in met olie tot er drie weken verstreken waren. Op de vierentwintigste dag van de eerste maand, toen ik mij aan de oever van de grote rivier de Tigris bevond, sloeg ik mijn ogen op en zag een man, gekleed in linnen, met om zijn heupen een gordel gemaakt van goud uit Ufaz. Zijn lichaam was als turkoois, zijn gezicht leek een bliksem en zijn ogen waren als fakkels van vuur. Zijn armen en voeten glansden als gepolijst brons en zijn stemgeluid leek door een mensenmenigte te worden voortgebracht. Alleen ik, Daniël, zag de verschijning. De mannen in mijn gezelschap zagen die niet, maar werden wel bevangen door een grote angst, zodat zij wegvluchtten en zich verborgen en ik alleen overbleef. Toen ik die indrukwekkende verschijning zag, verloor ik al mijn kracht; ik werd lijkbleek en was niet in staat nog iets te doen. Ik hoorde het geluid van de stem, maar zodra ik dat hoorde verloor ik het bewustzijn en viel voorover op de grond. Een hand raakte mij aan en deed mij bevend op handen en knieën steunen. De man zei tegen me: ‘Daniël, geliefde man, luister naar de woorden die ik tot je spreek en kom overeind, want ik ben naar je toe gestuurd.’ Nadat hij dit gezegd had, stond ik bevend op. Toen zei hij: ‘Wees niet bang, Daniël, want vanaf de eerste dag dat je inzicht probeerde te verkrijgen door je te verootmoedigen voor je God, is je gebed verhoord, en daarom ben ik gekomen. Maar de vorst van het Perzische koninkrijk heeft mij eenentwintig dagen tegengehouden voordat Michaël, een van de voornaamste vorsten, mij te hulp schoot toen ik daar, bij de koningen van Perzië, alleen stond. Ik ben gekomen om je inzicht te geven in wat er aan het einde van de tijd met je volk zal gebeuren; want dit is opnieuw een visioen dat over de toekomst gaat.’

[...]

Gelukkig de mens die op Hem wacht. In deze tekst van Jesaja weer die ene zin Gelukkig de mens. En ook hier weer is het in de kern niet ingewikkeld. Rust, Inkeer, Geduld, Vertrouwen en God. Dat is waar het om gaat. Gelukkig de mens die op Hem wacht.

Luister nu de nieuwste aflevering van Gelukkig De Mens: Gelukkig de mens die op Hem wacht via #spotify, #pocketcasts, #applepodcasts, www.gelukkigdemens.nl/178-gelukkig-de-mens-die-op-hem-wacht in je eigen podcastapp.

Jesaja 30:

Wee jullie, opstandige kinderen – spreekt de HEER –,

die plannen uitvoeren buiten Mij om,

verdragen sluiten tegen mijn zin

en zo zonde op zonde stapelen;

die zonder Mij te raadplegen

op weg gaan naar Egypte,

om te schuilen in de vesting van de farao

en bescherming te zoeken in de schaduw van Egypte.

De vesting van de farao zal jullie schande brengen,

de bescherming van Egyptes schaduw smaad.

Al komen zijn leiders naar Soan,

al bereiken zijn gezanten Chanes,

toch zullen allen beschaamd staan,

want dat volk heeft niets te bieden.

Het brengt geen hulp of voordeel,

maar slechts schande en smaad.

[...]

---

We zijn weer terug van vakantie, terug van kapotte laptops en terug voor nieuwe afleveringen. Vandaag een schitterende tekst van Spreuken. Een tekst met wijsheid. Wijsheid voor nieuwe generaties. Wijsheid die doorgegeven wordt. Wijsheid van vader op zoon.

Luister nu de nieuwste aflevering van Gelukkig De Mens: Liefde en trouw via #spotify, #pocketcasts, #applepodcasts, www.gelukkigdemens.nl/177-liefde-en-trouw in je eigen podcastapp.

Spreuken 3

Mijn zoon, vergeet mijn lessen niet,

houd in je hart mijn richtlijnen vast.

Ze vermeerderen de dagen van je leven,

geven je vele jaren van geluk.

Mogen liefde en trouw je nooit verlaten,

wind ze om je hals,

schrijf ze in je hart.

God en de mensen zullen je genegen zijn

en je zult waardering ondervinden.

Vertrouw op de HEER met heel je hart,

steun niet op eigen inzicht.

Denk aan Hem bij alles wat je doet,

dan baant Hij voor jou de weg.

Wees niet eigenzinnig,

maar heb ontzag voor de HEER

en ga het kwaad uit de weg.

Het zal je sterken als een medicijn,

het verkwikt je lichaam.

Eer de HEER met al je rijkdom,

met het beste van de oogst.

Graan zal je voorraadschuren vullen,

je kuipen lopen over van wijn.

Mijn zoon, een berisping van de HEER

mag je nooit terzijde schuiven,

zijn bestraffing moet je zonder afschuw ondergaan,

want de HEER straft wie Hij liefheeft,

als een vader die van zijn kinderen houdt.

Gelukkig de mens die wijsheid ontdekt,

de mens die inzicht wint.

Wijsheid levert meer op dan zilver,

geeft meer profijt dan goud,

is kostbaarder dan edelstenen.

Alles wat je ooit zou kunnen wensen

valt bij de wijsheid in het niet.

Met haar ene hand schenkt ze een lang leven,

eer en rijkdom geeft ze met haar andere hand.

De wegen van de wijsheid zijn lieflijk,

al haar paden vredig.

Ze is een levensboom voor wie haar omhelst,

wie haar omarmt, mag zich gelukkig prijzen.

De HEER heeft de aarde met wijsheid gegrondvest,

de hemel met inzicht gevestigd.

Door zijn kennis brak het water los uit de diepte

en druppelt er dauw uit de wolken.

Mijn zoon, streef naar bedachtzaamheid en tact,

verlies die nooit uit het oog.

Ze zullen een bron van leven voor je zijn,

een sieraad om je hals.

Je zult veilig je weg kunnen gaan,

nergens zul je struikelen.

Je hoeft niet bang te zijn wanneer je slapen gaat,

je slaap zal vredig zijn.

En wees niet bang voor plotseling onheil,

voor de rampspoed die goddelozen overkomt.

Je kunt vertrouwen op de HEER,

Hij beschermt je tegen hinderlagen.

“Als ik naar de grote wereld kijk, dan zie ik dat kwaad regeert”. Het lijkt iets als geschreven voor vandaag de dag, maar het is zo oud als de Bijbel zelf. Hoe ga je daar mee om? David heeft een antwoord. Een antwoord in de vorm van een loflied.

Luister nu de nieuwste aflevering van Gelukkig De Mens: Loflied via #spotify, #pocketcasts, #applepodcasts, www.gelukkigdemens.nl/176-loflied in je eigen podcastapp.

#bezinning #overdenking #podcast #bijbel

Psalm 34

Van David, toen hij zich aan het hof van Abimelech als een krankzinnige voordeed en pas wegging toen deze hem verjoeg.

De HEER wil ik prijzen, elk uur van de dag,

mijn mond is altijd vol van zijn lof.

Laat mijn leven een loflied zijn voor de HEER,

de nederigen zullen het met vreugde horen.

Roem met mij de grootheid van de HEER,

sluit u aan om zijn naam te verheffen.

Ik zocht de HEER en Hij gaf antwoord,

Hij heeft mij van alle angst bevrijd.

Wie naar Hem opzien, stralen van vreugde,

schaamte zal hun gezicht niet kleuren.

In mijn verdrukking riep ik tot de HEER,

Hij heeft geluisterd en mij uit de nood gered.

De engel van de HEER waakt

over wie Hem vrezen, en bevrijdt hen.

Proef en geniet de goedheid van de HEER,

gelukkig de mens die bij Hem schuilt.

Vromen, heb ontzag voor de HEER:

wie Hem vreest lijdt geen gebrek.

Jonge leeuwen lopen hongerig rond,

wie de HEER zoekt, ontbreekt het aan niets.

Kom, kinderen, luister naar mij,

ik leer je ontzag voor de HEER.

Hebben jullie het leven lief,

wil je goede jaren genieten?

Behoed dan je tong voor het kwaad,

je lippen voor woorden van bedrog.

Mijd het kwade, doe wat goed is,

streef naar vrede, jaag die na.

Het oog van de HEER rust op de rechtvaardigen,

zijn oor luistert naar hun hulpgeroep.

Toornig ziet de HEER wie kwaad doen aan,

Hij wist hun namen op aarde uit.

De HEER hoort de kreten van de rechtvaardigen,

Hij bevrijdt hen uit de nood.

Gebroken mensen is de HEER nabij,

Hij redt wie zwaar wordt getroffen.

Al blijft de rechtvaardige niets bespaard,

de HEER zal hem steeds weer bevrijden.

Hij waakt zelfs over zijn beenderen,

niet één ervan wordt verbrijzeld.

Een slecht mens komt om door eigen kwaad,

wie een rechtvaardige haat zal boeten.

De HEER redt het leven van zijn dienaren,

nooit zal boeten wie schuilt bij Hem.

Het is om en nabij 5 jaar geleden dat de eerste aflevering van Gelukkig de mens uitkwam. Het was aan het begin van corona en Wieteke en Wiebe hadden eindelijk de stok achter de deur om de podcast te gaan maken. En ja, dan moet je een titel. Wieteke bladerde in de Bijbel en kwam bij Psalm 1: Gelukkig de mens. En deze tekst is de titel van onze podcast geworden. Vijf jaar later lezen we deze tekst en blijkt; dit is precies wat we nodig hebben in deze tijd. Op naar de volgende 5 jaar.

Luister nu de nieuwste aflevering van Gelukkig De Mens: Gelukkig de mens via #spotify, #pocketcasts, #applepodcasts, www.gelukkigdemens.nl/175-gelukkig-de-mens in je eigen podcastapp.

Psalm 1

Gelukkig de mens die niet meegaat met wie kwaad doen,

die de weg van zondaars niet betreedt,

bij spotters niet aan tafel zit,

maar vreugde vindt in de wet van de HEER

en zich verdiept in zijn wet, dag en nacht.

Hij zal zijn als een boom,

geplant aan stromend water.

Op tijd draagt hij vrucht,

zijn bladeren verdorren niet.

Alles wat hij doet komt tot bloei.

Zo niet de wettelozen!

Zij zijn als kaf

dat verwaait in de wind.

Wettelozen houden niet stand waar recht heerst,

zondaars niet in de kring van de rechtvaardigen.

De HEER beschermt de weg van de rechtvaardigen,

de weg van de wettelozen loopt dood.

Deze week een heleboel teksten over de woestijn. Maar voor deze aflevering is de kern Jesaja 35. Jesaja 35 waarin een toekomstvisioen geschetst wordt waar de woestijn veranderd in een hemel. Een visioen dat tot de verbeelding blijft spreken. Zelfs nu. Juist nu.

Jesaja 35

De woestijn zal zich verheugen, de dorre vlakte vrolijk zijn,

de wildernis zal jubelen en bloeien,

welig bloeien als een lelie,

jubelen en juichen van vreugde.

De woestijn tooit zich met de luister van de Libanon,

met de schoonheid van de Karmel en de Saron.

Allen aanschouwen de luister van de HEER,

de schoonheid van onze God.

Geef kracht aan trillende handen,

maak knikkende knieën sterk.

Zeg tegen het moedeloze volk:

‘Wees sterk en vrees niet,

want jullie God komt met zijn wraak.

Gods vergelding zal komen,

Hijzelf zal jullie bevrijden.’

Dan worden blinden de ogen geopend,

de oren van doven worden ontsloten.

Verlamden zullen springen als herten,

de mond van stommen zal jubelen:

waterstromen zullen de woestijn splijten,

beken de dorre vlakte doorsnijden.

Het verzengde land wordt een waterplas,

dorstige grond een bronrijk gebied;

waar eenmaal jakhalzen huisden,

maakt dor gras plaats voor riet en biezen.

Daar zal een gebaande weg lopen,

die Heilige weg wordt genoemd,

geen onreine zal die betreden.

Hij is alleen voor het volk

dat over de weg gaat.

Dwazen dwalen er niet rond.

Leeuwen zullen daar niet komen,

een roofdier is er niet te vinden,

ze blijven er allemaal weg,

alleen zij die verlost zijn zullen daar gaan.

Wie door de HEER bevrijd zijn, keren terug.

Jubelend komen zij naar Sion,

gekroond met eeuwige vreugde.

Blijdschap en vreugde komen hun tegemoet,

gejammer en verdriet vluchten weg.

➡️ Eerst even dit. Op 7, 8 en 9 maart vinden de doopsgezinde studiedagen weer plaats. Dit weekend staat in het teken van benoemen waar het werkelijk om gaat. Het is een weekend vol vieren, zingen, luisteren, bidden, stil worden en ontmoeten. Het is een weekend van nieuwe vormen, van nieuwe vieringen en hier hebben we jou voor nodig. Om samen te leren, te delen, te vieren. Want geloven doe je niet alleen.

Je kunt je nu opgeven via www.dopersduin.nl/studiedagen. En Wieteke en Wiebe zullen ook aanwezig zijn.

Een brandende bramenstruik. Een stem. God. Het moet een rare gewaarwording zijn geweest voor Mozes in de woestijn. En toch, als dit verhaal ergens anders had afgespeeld had het dan dezelfde kracht gehad?

Luister nu de nieuwste aflevering van Gelukkig De Mens: Hoopvol via #spotify, #pocketcasts, #applepodcasts, www.gelukkigdemens.nl/169-verhalen-uit-de-woestijn-deel-2 in je eigen podcastapp.

Exodus 3

Mozes was gewoon de schapen en geiten van zijn schoonvader Jetro, de Midjanitische priester, te weiden. Eens dreef hij de kudde ver de woestijn in, en zo kwam hij bij de Horeb, de berg van God. Daar verscheen de engel van de HEER aan hem in een vuur dat uit een doornstruik opvlamde. Mozes zag dat de struik in brand stond en toch niet door het vuur werd verteerd. Hoe kan het dat die struik niet verbrandt? dacht hij. Ik ga dat wonderlijke verschijnsel eens van dichtbij bekijken. Maar toen de HEER zag dat Mozes dat ging doen, riep Hij hem vanuit de struik: ‘Mozes! Mozes!’ ‘Ja, ik luister,’ antwoordde Mozes. ‘Kom niet dichterbij,’ waarschuwde de HEER, ‘en trek je sandalen uit, want de grond waarop je staat, is heilig. Ik ben de God van je vader, de God van Abraham, de God van Isaak en de God van Jakob.’ Mozes bedekte zijn gezicht, want hij durfde niet naar God te kijken.

De HEER zei: ‘Ik heb gezien hoe ellendig mijn volk er in Egypte aan toe is, Ik heb hun jammerklachten over hun onderdrukkers gehoord, Ik weet hoe ze lijden. Daarom ben Ik afgedaald om hen uit de macht van de Egyptenaren te bevrijden, en om hen uit Egypte naar een mooi en uitgestrekt land te brengen, een land dat overvloeit van melk en honing, het gebied van de Kanaänieten, de Hethieten, Amorieten, Perizzieten, Chiwwieten en Jebusieten. De jammerklacht van de Israëlieten is tot Mij doorgedrongen en Ik heb gezien hoe wreed de Egyptenaren hen onderdrukken. Daarom stuur Ik jou nu naar de farao: jij moet mijn volk, de Israëlieten, uit Egypte wegleiden.’

[...]

Het wordt tijd om de woestijn achter ons te laten. De lente hangt in de lucht en kan elk moment doorbreken. En een droge, woeste woestijn, nee die past daar niet zo bij. Maar er is nog een tekst van die Jezus die veertig dagen de woestijn in ging. 40 dagen en daarna de beproever, de satan, tegenkwam. En met het antwoord dat Jezus toen gaf liet hij de woestijn achter zich, net als wij.

Luister nu de nieuwste aflevering van Gelukkig De Mens: Verhalen uit de woestijn deel 7 via Spotify, Pocket casts, Apple podcasts, www.gelukkigdemens.nl/174-verhalen-uit-de-woestijn-deel-7 in je eigen podcastapp.

PS: Heb jij nou altijd al eens synoptische evangeliën willen vergelijken? Kom dan een keer naar Dopersduin en maak er een mooi weekend van www.dopersduin.nl!

Marcus 1:12-13

Meteen daarna dreef de Geest Hem de woestijn in. Veertig dagen bleef Hij in de woestijn, waar Hij door Satan op de proef werd gesteld. Hij leefde er te midden van de wilde dieren, en engelen dienden Hem.

Matteus 4:1- 11

Daarna werd Jezus door de Geest meegevoerd naar de woestijn om door de duivel op de proef gesteld te worden. Nadat Hij veertig dagen en veertig nachten had gevast, had Hij grote honger. Toen kwam de beproever naar Hem toe en zei: ‘Als U de Zoon van God bent, beveel die stenen dan in broden te veranderen.’ Maar Jezus gaf hem ten antwoord: ‘Er staat geschreven: “De mens leeft niet van brood alleen, maar van ieder woord dat klinkt uit de mond van God.”’ Vervolgens nam de duivel Hem mee naar de heilige stad, zette Hem op het hoogste punt van de tempel en zei tegen Hem: ‘Als U de Zoon van God bent, spring dan naar beneden. Want er staat geschreven: “Zijn engelen zal Hij opdracht geven om U op hun handen te dragen, zodat U uw voet niet zult stoten aan een steen.”’ Jezus antwoordde: ‘Er staat ook geschreven: “Stel de Heer, uw God, niet op de proef.”’ De duivel nam Hem opnieuw mee, nu naar een zeer hoge berg. Hij toonde Hem alle koninkrijken van de wereld in al hun pracht en zei: ‘Dit alles zal ik U geven als U zich voor mij neerwerpt en mij aanbidt.’ Daarop zei Jezus tegen hem: ‘Ga weg, Satan! Want er staat geschreven: “Aanbid de Heer, uw God, vereer alleen Hem.”’ Daarna liet de duivel Hem met rust, en meteen kwamen er engelen om Hem te dienen.

Toen Jezus hoorde dat Johannes gevangengenomen was, week Hij uit naar Galilea. Hij keerde niet terug naar Nazaret, maar ging in Kafarnaüm wonen, aan het meer, in het gebied van Zebulon en Naftali. Zo moest in vervulling gaan wat gezegd is door de profeet Jesaja: ‘Land van Zebulon en Naftali, gebied aan het meer en aan de overkant van de Jordaan, Galilea van de heidenen, luister: Het volk dat in duisternis leefde, zag een schitterend licht, en zij die woonden in de schaduw van de dood werden door het licht beschenen.’ Vanaf dat moment begon Jezus zijn verkondiging. ‘Kom tot inkeer,’ zei Hij, ‘want het koninkrijk van de hemel is nabij!’

Toen Hij langs het meer liep, zag Hij twee broers, Simon, die Petrus genoemd wordt, en zijn broer Andreas. Ze wierpen hun net uit in het meer, het waren vissers. Hij zei tegen hen: ‘Kom, volg Mij, Ik zal van jullie vissers van mensen maken.’ Ze lieten meteen hun netten achter en volgden Hem. Even verderop zag Hij twee andere broers, Jakobus, de zoon van Zebedeüs, en zijn broer Johannes. Ze waren met hun vader in hun boot bezig met het herstellen van de netten. Hij riep hen en meteen lieten ze de boot en hun vader Zebedeüs achter en volgden Hem.

Hij trok rond in heel Galilea; Hij gaf de mensen onderricht in hun synagogen, verkondigde het goede nieuws over het koninkrijk en genas iedere ziekte en elke kwaal onder het volk. Het nieuws over Hem verspreidde zich in heel Syrië. Allen die ergens aan leden en gekweld werden door een ziekte of door pijn, en ook bezetenen en maanzieken en verlamden, werden bij Hem gebracht en Hij genas hen. En grote groepen mensen volgden Hem, uit Galilea en de Dekapolis, uit Jeruzalem en Judea en uit het gebied aan de overkant van de Jordaan.

Droogte, de alles verzengende droogte. Het drijft tot waanzin. Het vereist geloof. Het vereist vertrouwen. Het vereist gehoorzaamheid. En dan, een oase met zeventig dadelpalmen.

Luister nu de nieuwste aflevering van Gelukkig De Mens: Verhalen uit de woestijn deel 4 via #spotify, #pocketcasts, #applepodcasts, www.gelukkigdemens.nl/171-verhalen-uit-de-woestijn-deel-4 in je eigen podcastapp.

PS: Wil jij nou ook zien wat er in de speeltuin van Dopersduin gebeurt? Volg dan nu onze Instagram pagina: https://www.instagram.com/dopersduin

Exodus 15:22-27

Van de Rietzee ging Israël in opdracht van Mozes weer verder, de woestijn van Sur in. Drie dagen trokken ze door de woestijn zonder water te vinden. Toen kwamen ze in Mara. Het water van Mara konden ze echter niet drinken, zo bitter was het; vandaar ook dat die plaats Mara heet. Het volk begon zich bij Mozes te beklagen. ‘Wat moeten we drinken?’ zeiden ze. Mozes riep de HEER aan, en de HEER wees hem op een stuk hout. Toen hij dat in het water gooide, werd het zoet.

Daar in de woestijn gaf de HEER hun wetten en regels, en daar stelde hij hen op de proef. Hij zei: ‘Als jullie de woorden van de HEER, jullie God, ter harte nemen, als jullie doen wat goed is in zijn ogen en al zijn geboden en wetten gehoorzamen, zal ik jullie met geen van de kwalen treffen waarmee ik Egypte heb gestraft. Ik, de HEER, ben het die jullie geneest.’

Hierna kwamen ze in Elim, een plaats met twaalf waterbronnen en zeventig dadelpalmen. Daar sloegen ze bij het water hun tenten op.

Exodus 17:1-16

Vanuit de woestijn van Sin trok het hele volk van Israël verder, van de ene pleisterplaats naar de andere, volgens de aanwijzingen van de HEER. Toen ze hun tenten opsloegen in Refidim, bleek daar geen water te zijn om te drinken. Ze maakten Mozes verwijten. ‘Geef ons te drinken, geef ons water!’ zeiden ze. Mozes zei: ‘Waarom maakt u mij verwijten? Waarom stelt u de HEER op de proef?’ Maar omdat het volk daar hevige dorst leed, bleef het klagen. ‘Waarom hebt u ons uit Egypte weggevoerd?’ zeiden ze tegen Mozes. ‘Om ons van dorst te laten sterven, met onze kinderen en ons vee?’

Mozes riep luid de HEER aan. ‘Wat moet ik met dit volk beginnen?’ vroeg hij. ‘Er hoeft niet veel meer te gebeuren of ze stenigen mij!’ De HEER antwoordde Mozes: ‘Ga samen met een aantal van de oudsten van Israël voor het volk uit. Neem de staf waarmee je op de Nijl hebt geslagen in je hand en ga op weg. Ik zal je opwachten op de rots bij de Horeb. Als je op de rots slaat, zal er water uit stromen, zodat het volk te drinken heeft.’ Mozes deed dit, in het bijzijn van de oudsten van Israël. Hij noemde die plaats Massa en Meriba, omdat de Israëlieten Mozes daar verwijten hadden gemaakt en omdat ze daar de HEER op de proef hadden gesteld door te vragen: ‘Is de HEER nu in ons midden of niet?’