گفتار سوم به مختصات سرمایه‌داری سیاسی اسلامی می‌پردازد که مشتمل بر سه بخش است:

نقش مسلط شیوه هماهنگی ویرانگر در سرمایه‌داری سیاسی اسلامی؛

توسعه پاتریمونیال بر مبنای غارت دارایی‌ها و منابع عمومی؛

فرار سرمایه، اقتصاد احتکار و گرایش به عدم انباشت سرمایه استوار.

گفتار سوم چکیده‌ای از فصول هفتم و هشتم را انعکاس می‌دهد.

در بخش نتیجه‌گیری عمومی، بر انسجام درونی سرمایه‌داری سیاسی اسلامی بر پایه سه رکن اساسی ولایت فقیه، انفال، و نهادهای موازی (هماهنگی اختلال زا و ویرانگر) تاکید بعمل آمده و از آنجا اصلاح ناپذیری نظام و لزوم انقلاب نتیجه‌گیری می‌شود. این بخش چکیده‌ای از فصل پایانی کتاب را در بر دارد.