غرور گل – اجرای خصوصی محمدرضا شجریان، محمد موسوی و احمد عبادیاجرای خصوصی در دشتی ۷ دی ۶۱ در منزل استاد دادبه
حجاب چهره جان میشود غبار تنمخوشا دمی که از آن چهره پرده برفکنمعیان نشد که چرا آمدم کجا بودمدریغ و درد که غافل ز کار خویشتنماگر ز خون دلم بوی شوق می آیدعجب مدار که هم درد آهوی ختنمطراز پیرهن زرکشم مبین چون شمعکه سوزها است نهانی درون پیرهنمبیا و هستی حافظ ز پیش او بردارکه با وجود تو کس نشنود که منم*****صبا به لطف بگو آن غزال رعنا راکه سر به کوه و بیابان تو داده ایما راشکر فروش که عمرش دراز باد چراتفقدی نکند طوطی شکرخا راغرور حسن اجازت مگر نداد ای گلکه پرسشی نکنی عندلیب شیدا رابه حسن خلق توان کرد صید اهل نظربه دام و دانه نگیرند مرغ دانا راچو با حبیب نشینی و باده پیماییبه یاد دار حبیبان باد پیما راندانم از چه سبب رنگ آشنایی نیستسهی قدان سیه چشم ماه سیما را