#گلهای_تازه

برنامه شماره 56 گل انتظار

#گلپایگانی

#سیمین_بهبهانی

#پرویز_یاحقی

#جلیل_شهناز

#امیر_ناصر_افتتاح

#آذر_پژوهش

ستاره دیده فروبست و آرمید بیا

شراب نور به رگهای شب دوید بیا

ز بس به دامن اشک انتظارم ریخت

گل سپیده شکفت و سحر دمید بیا

ز بس نشستم و با شب حدیث غم گفتم

ز غصه رنگ من و رنگ شب پرید بیا

به وقت مرگم اگر تازه میکنی دیدار

به هوش باش که هنگام آن رسید بیا

به گامهای کسان میبرم گمان که تویی

دلم ز سینه برون شد ز بس تپید بیا

نیامدی که فلک خوشه خوشه پروین داشت

کنون که دست سحر دانه دانه چید بیا

امید خاطر سیمین دلشکسته تویی

مرا مخواه ازین بیش ناامید بیا

ز چه جوهر آفریدی دل داغدار مارا

که هزار لاله پوشد پس از این مزار مارا

تن ما چرا بسوزی که خود این گناه کردی

تو که بوسه گاه کردی دل پرشرار ما را

ز سرشک نم فشاندم به بنفشه زار دوری

که ز بوته ها بچینی گل انتظار مارا

چو نسیم آشنایی ز کدام سو وزیدی

تو که بیقرار کردی همه لاله زار ما را

منم آن شکسته سازی که تواش نمی نوازی

که فغان کنم که ز دستی که گسسته کار ما را

ز کویر جان سیمین نه گل و نه سبزه روید

دل رنگ و بو پسندت چه کند بهار ما را