We belanden nu in de donkerste periode voor de bedrijven in Cuijk. Nederland heeft last van aanzwellende recessie. Ook Cuijk ontsnapt daar niet aan. In de tweede helft van de jaren zeventig merkten we al dat de gloriejaren voorbij waren. We komen terecht in een tijd dat veel bedrijven, groot en klein, verliezen lijden en mensen moeten ontslaan om het voortbestaan te verzekeren. We horen hoe Werten-Sprij, de grote meubelfabriek op het Haven-Industrieterrein in Katwijk het hoofd moet buigen voor de goedkopere en modernere meubels uit het buitenland. Daarna zakt Adler in het moeras, omdat typemachines het afleggen tegen de computer. Bovendien lijkt het erop dat Adler actief aan zijn eigen ondergang meewerkt. Homburg, dat vanaf 1972 al onafgebroken verlies lijdt, komt er in de jaren tachtig niet meer bovenop. De Engelse eigenaar Allied Lyons wil van het bedrijf af en verkoopt het aan het zittend management. Vanaf daar wordt de mars naar het einde ingezet: in februari 1993 wordt Homburg failliet verklaard. We ontdekken ook dat Chicopee door het oog van de naald kruipt. Het had niet veel gescheeld of de vestiging in Cuijk was gesloten. Ook Roggy, de broodfabriek, kan het niet meer bolwerken en gaat failliet. We horen ook het onwaarschijnlijke verhaal over de verhuizing van Nutricia die niet doorging. Valt er dan niets positiefs te melden? Jawel, bijvoorbeeld over de opmars van Elektrowarenhuis van Schaijik en de Rolls Royce van Sjaak Hofmans.

Dit is deel 2 van onze 4-delige podcast 'Gloriejaren van de Cuijkse industrie'. Titel van deze episode: 'We komen handjes tekort'. Het gaat zo voorspoedig met de ontwikkeling van de industrie in Cuijk, dat er bijna geen arbeider meer te vinden is. Iedereen heeft werk en bedrijven schreeuwen om mensen. Het is zo erg, begin jaren zestig, dat burgemeester Ben van Zwieten de rem op de groei wil zetten. Cuijk ontwikkelt zich in hoog tempo. Er komt een speciaalindustrieterrein mét haven in Katwijk. Papierfabriek Nefa, later omgedoopt tot Celtona, vestigt zich er als eerste. Een paar jaar later volgen Chicopee en meubelfabriek Sprij, dat na een fusie met de lokale concurrent Werten een gouden toekomst tegemoet denkt te gaan. Vleeswarenfabriek Homburg gaat het voor de wind. Het aantal werknemers in Cuijk gaat richting duizend. De oude industrieën, gebaseerd op agrarische grondstoffen, leggen het loodje. Dat betekent het einde van de leerlooierijen van Regouin en Manders. Ook de sigarenfabrieken geven er de brui aan. De sigaar wordt verdrongen door de sigaret. Het schreeuwend tekort aan woningen in Cuijk, wordt ook in de jaren zestig niet opgelost.

Deze vierdelige podcast beschrijft hoe het ingeslapen Brabantse dorpje Cuijk aan de Maas zich na 1945 ontwikkelde tot een bruisend industriestadje met grote bedrijven als vleesverwerker Homburg, Royal Typewriters, meubelfabriek Werten-Sprij, papierfabriek Celtona en vele andere bedrijven. Klassieke bedrijfstakken als leerlooierijen en sigarenfabrieken, tot de oorlog de voornaamste economische activiteit, verdwenen en maakten plaats voor andere bedrijven. Maar veel van deze grote bedrijven ontsnapten niet aan de economische malaise van de jaren 80 en gingen kopje onder. In deze podcast horen we veel stemmen van mensen die zelf in deze Cuijkse bedrijven hebben gewerkt. De podcast is gebaseerd op het in 2019 verschenen boek 'Fabrieksarbeid is mannenwerk' (ondertitel: 'De Gloriejaren van de Cuijkse industrie'), van de auteurs Chris van Alem en Harrie Vullings

Begin jaren zeventig lijkt het nog allemaal goed te gaan bij de Cuijkse bedrijven. Homburg blijft groeien, Chicopee ontwikkelt zich voorspoedig en lokale ondernemers als Sjaak Hofmans beginnen furore te maken. In 1974 bereikt Cuijk zijn piek: maar liefst ruim 6400 arbeidsplaatsen in de lokale industrie, detailhandel en instellingen. Maar het tij begint te keren: er komende honderden jongeren - de babyboomers van nu - op de arbeidsmarkt. Ze zoeken allemaal werk, maar dat lukt niet altijd. Royal Typewriters komt in andere handen en moet op de rem trappen. Nefa gaat gebukt onder zware financiële lasten en wordt verkocht aan Celtona. De hoop is gevestigd op Werten-Sprij, de grote meubelfabriek. Gaat die de hoge verwachtingen waarmaken? In de tweede helft van de jaren zeventig slaat de stemming om. Homburg komt in Engelse handen, krijgt problemen op de Amerikaanse markt en maakt steeds meer verlies. Sombere tijden liggen in het verschiet.