Hoe zou je het vinden als jouw kinderen naar een kinderclub in de moskee gaan? Dat is de vraag die relevant is als we nadenken over het omgaan met andere culturen tijdens missionair werk. Dat gaat over praktische zaken zoals welke snoepjes kinderen wel of niet mogen eten, maar ook over het overbrengen van de Bijbelse boodschap en hoe ouders of verzorgers daarop reageren. Misschien vinden ze het prima als hun kinderen even ergens zijn onder gebracht, maar wordt het een heel ander verhaal als ze horen dat er over de Heere Jezus wordt verteld.

Zonden, vergeving, het krijgen van een nieuw hart… voor een iemand die niet bekend is met de Bijbel zijn dit termen die vragen oproepen. Zeker kinderen kunnen dit heel praktisch interpreteren: een nieuw hart? Er is niets aan de hand met mijn hart.

Hoe leg je deze begrippen uit en hoe help je hen begrijpen wat dit in het leven van elke dag betekent. Lydia van Ginkel en Henriëtte van Eekelen spreken hierover door met Joline van den Ende, projectleider van Evangeliestek en Dineke van der Wilt, missionair kinderwerker bij christelijke gemeente De Wegwijzer in Almere.

Kinderen en jongeren die opgroeien in de kerk en een christelijk gezin krijgen van jongs af aan door middel van Kinderbijbels de Bijbelse geschiedenissen te horen. Ze zijn gewend aan de geschiedenissen van het volk Israël dat door de woestijn trok, David die Goliath verslaat en het levensverhaal van de Heere Jezus tot Zijn opstanding uit de dood.

Voor kinderen die buiten de kerk opgroeien geldt dit niet, hoe breng je die boodschap over op kinderen die opgroeien in de 21e eeuw en begeleid je hen in het toepassen van deze dingen in hun dagelijks leven.

Catechese geven kan best een uitdaging zijn. Het begint soms al met de jongeren stil krijgen voor een gebed en ze betrokken houden bij het bijbellezen. Dan heb je het inhoudelijke deel van de les nog niet eens gehad. Als ze stil zitten en luisteren is dat al heel wat, maar het doel is om hen lessen vanuit Gods Woord door te geven en met hen na te denken over wie de Heere is en voor hen wil zijn. Hoe doe je dit nu en wat zijn moeilijkheden?

Lydia van Ginkel en Henriëtte van Eekelen spreken hierover door met Bas Hofman, catecheet in de christelijke gereformeerde Eben-Haëzer kerk in Sliedrecht en Rick Schreur,  projectleider van de catechesemethode JustReadit en ervaren catecheet. 

Jeugdambtsdrager ben je voor alle jongeren. Maar sommigen zitten niet op contact te wachten.

In de ene gemeente wordt u jeugdouderling genoemd, ergens anders jeugdambtsdrager of ouderling met jeugd als verantwoordelijkheid.

Een kerkenraad bestaat uit een of meerdere predikanten, ouderlingen en diakenen. Elk ambt heeft zo zijn eigen specifieke taken en verantwoordelijkheden.

Binnen het kinderwerk zijn er veel verschillen die invloed hebben. Denk aan jongens en meiden, doeners en denkers, leeftijdsverschillen. Een relatie met de kinderwerker is het belangrijkste om kinderen enthousiast te laten zijn, maar hoe ga je om met deze verschillen en vooral hoe kun je ze laten matchen?

Bijna alle kerkelijke gemeenten hebben een vorm van kinderwerk. In veel gemeenten is dit een zondagsschool. Er zijn ook gemeenten die geen zondagsschool hebben, maar een kinderclub. Sommige gemeenten hebben beide: zondagsschool en kinderclub. Er is een grote diversiteit in het kinderwerk. Sommige gemeenten benadrukken het leer-aspect door in het kinderwerk elke week een psalm te leren en veel bijbelse geschiedenissen te vertellen.

Een geloofsgesprek voeren met tieners is best een uitdaging. Ze hebben vragen waar je als leidinggevenden niet altijd een pas klaar antwoord op hebt. Ze schoppen soms, bedoeld of onbedoeld, tegen heilige huisjes aan en dat kan het gevoel geven dat je iets moet verdedigen. Maar is dit een goede houding in het voeren van een geloofsgesprek? En hoe kun je zo’n geloofsgesprek open aangaan?