گل زرد – بداهه‌نوازی سه تار محمدرضا #لطفی در شور ، راست‌پنج‌گاه و نوا

بیا بیا دلدار من دلدار مندرآ درآ در کار من در کار منتویی تویی گلزار من گلزار منبگو بگو اسرار من اسرار منبیا بیا درویش من درویش منمرو مرو از پیش من از پیش منتویی تویی هم کیش من هم کیش منتویی تویی هم خویش من هم خویش منهر جا روم با من روی با من رویهر منزلی محرم شوی محرم شویروز و شبم مونس تویی مونس توییدام مرا خوش آهوی خوش آهویای فخر من سلطان من سلطان منفرمان ده و خاقان من خاقان منچون سوی من میلی کنی میلی کنیروشن شود چشمان من چشمان من
ای یار من ای یار من ای یار بی‌زنهار منای دلبر و دلدار من ای محرم و غمخوار منای در زمین ما را قمر ای نیم شب ما را سحرای در خطر ما را سپر ای ابر شکربار منخوش می روی در جان من خوش می کنی درمان منای دین و ای ایمان من ای بحر گوهردار منای شب روان را مشعله ای بی‌دلان را سلسلهای قبله هر قافله ای قافله سالار مندلدار من دلدار من ای یار من ایران منایران من ایران من ایران من
نفس باد صبا مشک فشان خواهد شدعالم پیر دگرباره جوان خواهد شدارغوان جام عقیقی به سمن خواهد دادچشم نرگس به شقایق نگران خواهد شدگر ز مسجد به خرابات شدم خرده مگیرمجلس وعظ دراز است و زمان خواهد شداین تطاول که کشید از غم هجران بلبلتا سراپرده گل نعره زنان خواهد شدمطربا مجلس انس است غزل خوان و سرودچند گویی که چنین رفت و چنان خواهد شدگل عزیز است غنیمت شمریدش صحبتکه به باغ آمد از این راه و از آن خواهد شد
گل زرد و گل زرد و گل زردبیا با هم بنالیم از سر دردعنان تا در کف نامردمان استستم با مرد خواهد کرد نامرد
گل پرپر ، کجا گیرم سراغت ؟صدای گریه می‌آید ز باغتصدای گریه می‌آید شب و روزکه می سوزد دل بلبل ز داغت
نگاه چشم بیمارت چه خسته ستکبوترجان ! که بالت را شکسته ست ؟کجا شد بال پرواز بلندت ؟سفید خوشگلم ! پایت که بسته ست ؟