#گلهای_شجریان (۶۵) 

گل‌های تازه ۱۰۰ - دستگاه همایون 

خواننده: محمدرضا #شجریان

تار: جلیل #شهناز 

نی:‌ حسن #کسایی 

تنبک:‌ جهانگیر #ملک 

گوینده: #روشنک 

غزل آواز: حافظ و نظامی 

مژدهٔ وصلِ تو کو کز سرِ جان برخیزم

طایرِ قُدسم و از دامِ جهان برخیزم

به ولای تو که گر بنده‌ی خویشم خوانی

از سرِ خواجگیِ کون و مکان برخیزم

بر سرِ تربتِ من با مِی و مُطرب بنشین

تا به بویت ز لحد رقص کُنان برخیزم

یا رب از ابرِ هدایت بِرَسان بارانی

پیشتر زان که چو گَردی ز میان برخیزم

روز مرگم نفسی مهلتِ دیدار بده

تا چو حافظ ز سرِ جان و جهان برخیزم

تا ز میخانه و مِی نام و نشان خواهد بود

سرِ ما خاکِ رَهِ پیرِ مُغان خواهد بود

بر سرِ تربتِ ما چون گذری همّت خواه

که زیارتگَهِ رِندانِ جهان خواهد بود

ساقی نفسم ز غم فرو بست

می ده که به می ز غم توان رست

آن می که چو اشک من زلال است

در مذهب عاشقان حلال است