#گلهای_شجریان (۶۵) 
گل‌های تازه ۱۰۰ - دستگاه همایون 
خواننده: محمدرضا #شجریانتار: جلیل #شهناز نی:‌ حسن #کسایی تنبک:‌ جهانگیر #ملک 
گوینده: #روشنک غزل آواز: حافظ و نظامی 
مژدهٔ وصلِ تو کو کز سرِ جان برخیزمطایرِ قُدسم و از دامِ جهان برخیزمبه ولای تو که گر بنده‌ی خویشم خوانیاز سرِ خواجگیِ کون و مکان برخیزمبر سرِ تربتِ من با مِی و مُطرب بنشینتا به بویت ز لحد رقص کُنان برخیزمیا رب از ابرِ هدایت بِرَسان بارانیپیشتر زان که چو گَردی ز میان برخیزمروز مرگم نفسی مهلتِ دیدار بدهتا چو حافظ ز سرِ جان و جهان برخیزم
تا ز میخانه و مِی نام و نشان خواهد بودسرِ ما خاکِ رَهِ پیرِ مُغان خواهد بودبر سرِ تربتِ ما چون گذری همّت خواهکه زیارتگَهِ رِندانِ جهان خواهد بود ساقی نفسم ز غم فرو بستمی ده که به می ز غم توان رستآن می که چو اشک من زلال استدر مذهب عاشقان حلال است