گل‌های تازه ۱۲۳ – دستگاه همایون 

گل‌های شجریان (۷۱) 

خوانندگان: محمدرضا شجریان و عهدیه 

سنتور: فرامرز پایور 

تار: هوشنگ ظریف 

نی: حسن ناهید 

ویولن:‌ همایون خرم 

تنبک:‌ محمد اسماعیلی 

گوینده: فخری نیکزاد 

غزل آواز و تصنیف : حافظ 

ترسم که اشک در غم ما پرده‌در شود

وین راز سربه‌مهر به عالم سمر شود

گویند سنگ لعل شود در مقام صبر

آری شود ولیک به خون جگر شود

در تنگنای حیرتم از نخوت رقیب

یارب مباد آن‌که گدا معتبر شود

بس نکته غیر حسن بباید که تا کسی

مقبول طبع مردم صاحب‌نظر شود

خواهم شدن به میکده گریان و دادخواه

کز دست غم خلاص من آن جا مگر شود

از هر کرانه تیر دعا کرده‌ام روان

باشد کز آن میانه یکی کارگر شود

ای دل حدیث ما بر دلدار باز گوی

لیکن چنان مگو که صبا را خبر شود

از کیمیای مهر تو زر گشت روی من

آری به یمن لطف شما خاک زر شود

روزی اگر غمی رسدت تنگدل مباش

رو شکر کن مباد که از بد بتر شود

ای دل صبور باش و مخور غم که عاقبت

این شام صبح گردد و این شب سحر شود