#گلهای_شجریان (۸۰) 

گل‌های تازه ۱۵۱ - آواز شوشتری 

خواننده: محمدرضا #شجریان

 نی: حسن #کسایی 

تار: محمدرضا #لطفی 

تنبک:‌ ناصر #فرهنگفر 

گوینده: فخری نیکزاد 

اشعار آواز: فروغی بسطامی، نظامی و باباطاهر  

چه خلاف سر زد از ما که درِ سرای بستی

برِ دشمنان نشستی دل دوستان شکستی

سر شانه را شکستم به بهانۀ تطاول

که به حلقه‌حلقه زلفت نکند درازدستی

ز تو خواهش غرامت نکند تنی که کُشتی

ز تو آرزوی مرهم نکند دلی که خَستی

به کمال عجز گفتم که به لب رسید جانم

ز غرور ناز گفتی که مگر هنوز هستی

یا رب به خدایی خدائیت

وانگه به کمالِ کبریائیت

از عمر آنچه هست بر جای

بستان و به عمر لیلی افزای

پروردۀ عشق شد سرشتم

بی‌عشق مباد سَرنوشتم

شبِ تاریک و سنگستان و من مست

قدح از دستِ من افتاد و نشکست

نگه‌دارنده‌اش نیکو نگه داشت

و گرنه صد قدح نفتاده بشکست