یک شاخه گل ۴۱۰ – آواز افشاری 

گل‌های شجریان (۲۲) 

آواز: محمودی خوانساری و محمدرضا شجریان

سه‌تار: احمد عبادی 

ویولن: پرویز یاحقی 

تار: جلیل شهناز 

تار: لطف‌الله مجد 

سنتور: مجید نجاحی 

آهنگساز: جواد معروفی 

گوینده: آذر پژوهش 

غزل آواز: رنجی تهرانی و عراقی 

ما را دل از کشاکش دنیا شکسته است

این کشتی از تلاطم دریا شکسته است

تنها ننالم از غم ایام و جور یار

باشد مرا دلی و زصد جا شکسته است

از آنچه پیش دوست بود در خور نثار

تنها مرا دلی بود اما شکسته است

یک دل به سینه دارم و یک شهر دلستان

بازار من زگرمی سودا شکسته است

هر شب دل پر خونم بر خاک درت افتد

باشد که چو روز آید بر وی گذرت افتد

زیبد که ز درگاهت نومید نگردد باز

آن کس که به امیدی بر خاک درت افتد

آیم به درت افتم تا جور کنی کمتر

از بخت بدم گویی خود بیشترت افتد

من خاک شوم جانا در رهگذرت افتم

آخر به غلط روزی بر من گذرت افتد

زیبد که ز درگاهت نومید نگردد باز

آن کس که به امیدی بر خاک درت افتد

چه نشاط باده بخشد به من خراب بی تو؟

به دلِ گرفته ماند قدح شراب بی تو

تو چنان رمیدی از من که به خواب هم نیایی

به کدام امیدواری بروم به خواب بی تو؟

پریچهرگان بی شمارند اما

تو را دوست دارم تو را دوست دارم

خریدار جورست عاشق وگرنه

من آن بی وفا را چرا دوست دارم؟

طره بگریست که از بحر جداییم همه

بحر بر قطره بخندید که ماییم همه