Η γονεϊκότητα δεν είναι απλώς ένας ρόλος.
Είναι μια βαθιά ψυχολογική μετάβαση.

Σε αυτό το επεισόδιο του «Ανθρώπων Σχέσεις» εξερευνούμε τη γονεϊκότητα ως σχέση, όχι ως ιδανικό.

Μιλάμε για τη μετάβαση στην ταυτότητα του γονέα και το πένθος του παλιού εαυτού.
Για την κληρονομιά που κουβαλάμε από τη δική μας παιδική ηλικία και πώς αυτή επηρεάζει τον τρόπο που μεγαλώνουμε τα παιδιά μας.
Για την ενοχή, την τελειομανία και την πίεση της σύγχρονης εποχής.
Για τη σχέση του ζευγαριού μετά το παιδί.
Για τη συν-ρύθμιση (co-regulation) και το πώς ο γονέας γίνεται σταθερότητα για το νευρικό σύστημα του παιδιού.

Το επεισόδιο πλαισιώνεται από το ποίημα «Για τα Παιδιά» του Khalil Gibran, που μας θυμίζει ότι τα παιδιά δεν μας ανήκουν, περνούν μέσα από εμάς, αλλά δεν είναι προέκτασή μας.

Ένα επεισόδιο για όσους μεγαλώνουν παιδιά, για όσους μεγάλωσαν μέσα σε οικογένειες,
και για όσους θέλουν να καταλάβουν βαθύτερα τι σημαίνει να είσαι γονιός σήμερα.

Γιατί η γονεϊκότητα δεν ζητά τελειότητα.

Ζητά παρουσία.

🧡

@anthropon.sxeseis

📩 [email protected]