„Kto by się stał powodem grzechu dla jednego z tych małych, temu lepiej byłoby kamień młyński uwiązać u szyi i wrzucić go w morze” (Mk 9, 42). Te radykalne słowa Jezusa to punkt wyjścia do rozmowy o odpowiedzialności za zgorszenie. Kiedy upadają autorytety, a liderzy Kościoła zawodzą, realnym skutkiem nie jest tylko kryzys instytucji, ale masowe odrzucanie wiary przez ludzi, którzy w gorszycielach przestali widzieć Boga. Aby zrozumieć, jak wyjść z tego impasu, warto spojrzeć na pierwotny Kościół – tam publiczny grzech spotykał się z jawną odpowiedzią, a wspólnota potrafiła twardo konfrontować się ze złem, by chronić słabszych.

– Bóg tworzy. Zło niszczy, burzy, manipuluje. Nie skupiajmy się na złu. Post to skierowanie uwagi na Boga, po to by w Nim rozpoznać siebie. Bo jesteśmy stworzeni na Jego obraz – mówi siostra dr hab. Joanna Nowińska.

Czy wiara im bardziej radykalna, tym lepsza? Choć niektóre fragmenty Ewangelii brzmią surowo, kluczem do ich zrozumienia nie jest ślepe posłuszeństwo, lecz żywa relacja z Bogiem, który wymyka się wszelkim ludzkim ramom.

Siostra dr hab. Joanna Nowińska przestrzega przed pułapką literalnego odczytywania Słowa. Wyjaśnia, że prawdziwym sensem Prawa jest bliskość z Bogiem i zgłębianie Jego mądrości. Często wyrzucamy Bogu, że Jego sposób postępowania „nie jest słuszny” – tak przynajmniej czytamy w polskim tłumaczeniu. Tymczasem hebrajski oryginał wskazuje, że Boże drogi po prostu nie mieszczą się w schemacie.

Zapraszamy na 117. odcinek podcastu „Trudne fragmenty Biblii”.

– Bóg odpowiada nam zawsze. Ale nie zawsze Go rozumiemy. Jeżeli Boga nie spotykam w drugim człowieku, to nie jestem w stanie Go poznać i usłyszeć – wyjaśnia siostra dr hab. Joanna Nowińska.

W najnowszym odcinku podcastu z cyklu „Trudne fragmenty Biblii” biblistka rzuca wyzwanie naszej religijności. Przekonuje, że nawrócenie to nie religijny handel z Bogiem, ale powrót do człowieka. Bóg przebywa blisko potrzebujących, a ponieważ każdy z nas jest słaby, tylko w relacji z drugim odnajdujemy prawdę o Nim i o sobie.

W tym odcinku podcastu skupiamy się na czytaniach na niedzielę 1 lutego. Siostra dr hab. Joanna Nowińska przypomina, że Słowem Bożym nie wolno manipulować: Błogosławieństwa to nie „program na życie” ani misja do wykonania, lecz obietnica obecności Boga w każdej naszej sytuacji. Bóg nie pragnie naszego smutku ani biedy. On po prostu jest w nich razem z nami. Kluczem do wiary jest poznanie Boga, bo tylko wtedy przestajemy o Nim mówić rzeczy fałszywe. Rozumiejąc biblijną sprawiedliwość (hebr. cedek), odkrywamy, jak Bóg naprawdę wymyślił świat i jak bardzo zależy Mu na relacji z nami. 

Dlaczego traktujemy Boga jak „podwykonawcę” własnych planów? – pyta s. Joanna Nowińska. – Mówimy, że Bóg daje siłę, pokój, pomaga nam. Ale jak to? To kto tu jest szefem? Musimy zrozumieć, że w chrześcijaństwie nie chodzi pozyskanie Bożej pomocy do naszych projektów, lecz działanie w pełnej zgodzie z tym, kim On JEST. A On sam jest Zwycięstwem i Pokojem. Prawdziwe nawrócenie to hebrajskie szub – gwałtowny zwrot o 180 stopni ku Bogu – oraz grecka metanoia, czyli całkowite zresetowanie mentalnych schematów, które każą nam szukać Go w przepisach zamiast w relacji.Zapraszamy na najnowszy odcinek podcastu z komentarzem do czytań z niedzielnej liturgii.

Razem z ks. Grzegorzem Strzelczykiem, autorem podręcznika „Eklezjologia. Jak Kościół rozumie sam siebie”, weryfikujemy nasze wyobrażenia o wspólnocie Kościoła z tym, co Kościół mówi sam o sobie. Rozmawiamy m.in. o tym, jak systematyczna refleksja teologiczna pozwala wyjść poza emocje i uproszczenia.

Czy bycie „sługą Pańskim” to rola drugoplanowa, czy może najwyższa forma wolności? – Sługa czyta z najmniejszego gestu swego Pana – mówi siostra dr hab. Joanna Nowińska. Podkreślając bliską, intymną relację sługi i jego Pana, rzuca wyzwanie naszym wyobrażeniom o religijnej uległości. Zamiast o ślepym posłuszeństwie, biblistka mówi o fascynującej zażyłości, w której Słowo nie jest rozkazem, lecz szeptem Przyjaciela.

W najnowszym odcinku podcastu „Gościa Niedzielnego” odkrywamy, dlaczego prawdziwe powołanie zaczyna się od ucha, a kończy na „zobaczeniu” tego, co niewidoczne dla tłumu.

Niedziela Chrztu Pańskiego to moment, w którym – jak wyjaśnia s. dr hab. Joanna Nowińska – odkrywamy zupełnie nową logikę działania Boga.

Gest Jezusa, który staje w wodach Jordanu ramię w ramię z grzesznikami, wyznacza początek głębokiej przemiany. Biblistka tłumaczy kluczową różnicę między chrztem Janowym a tym, który my otrzymujemy. Jan chrzcił wodą na znak pokuty, podczas gdy nasz chrzest jest realnym zanurzeniem w przejściu Chrystusa ze śmierci do życia.

Siostra Joanna Nowińska pokazuje, że spotkanie z Jezusem całkowicie leczy nas z takiego wykluczania innych. W Chrystusie drugi człowiek przestaje być „obcym”, a staje się umiłowanym bratem. To wezwanie do zmiany myślenia pozostaje niezwykle aktualne również dzisiaj. Jesteśmy zaproszeni do porzucenia uprzedzeń na rzecz autentycznej bliskości.

Zapraszamy na najnowszy odcinek podcastu wokół czytań z niedzielnej liturgii!

– Bóg chce być z nami w permanentnej komunikacji – mówi s. dr hab. Joanna Nowińska. – Objawia się jako Ten, który pragnie bliskości z człowiekiem i chce być przez niego rozumiany. Dlatego właśnie się wcielił: aby mówić naszym językiem i być naprawdę blisko nas.

Liturgia Słowa prowadzi nas od personifikowanej Mądrości z Księgi Syracha, która od początku towarzyszy człowiekowi i szuka miejsca pośród ludu Boga, ku modlitwie św. Pawła z Listu do Efezjan o duchowe oświecenie serc wierzących. Jej centrum stanowi prolog Ewangelii św. Jana, gdzie Słowo – istniejące odwiecznie u Boga – staje się Ciałem i zamieszkuje między nami. Objawienie to pokazuje, że Bóg pragnie nie tylko być poznawany, lecz spotykany w relacji. W rozmowie s. Joanna podkreśla, że właśnie w takim spotkaniu człowiek odkrywa prawdę o sobie i sens własnego powołania.