Bunca yıl çığlıklar koşturulmuş bu yolda

Deli taylar gibi, ter içinde çığlıklar

Savrulan bir yanlışa vurulmak için mi?

Yoksa dağları yırta yırta yürüyen,

Bir ırmak diliyle durulmak için mi?

Gözler yangın şimdi-ufuklar duman

Dünya değişiyor, masalı koca bir yalan

Tam kırk yıl bulandırdılar suları,

Nilüferleri dağlara taşıdılar,

Kekikleri çaylara...

Ve sinsice yürüdüler karanlıklara

Sonra leylak düşmanı bir akşam vakti, Dünyanın değiştiğini buyurdular

İhaneti kanlı bir gelinlik içinde Yeryüzünün yatağında doyurdular

Durduk düşündük sularla birlikte,

Dağlarla-ormanlarla-bulutlarla birlikte,

Durduk düşündük,

Nergislerle-nevruzlarla-güllerle birlikte

Yok olan hiçbir çiçek yoktu yeryüzünde,

Durduk, düşündük turnalarla birlikte

Martılarla-kumrularla güvercinlerle birlikte

Yok olan hiçbir güzellik yoktu gökyüzünde...

Durduk düşündük

Nehirlerle-denizlerle-okyanuslarla birlikte

Yok olan hiçbir dalga yoktu suyüzünde

Yalnızca onların külleri vardı

Ki çiçek çiçek öldüren yeryüzünü

Yalnızca onların zehiri vardı

Ki bulut bulut öldüren gökyüzünü

Yalnızca onların pisliği vardı

Ki lağım lağım kirleten suyüzünü

Onlardan başka yoktu dünyaya düşman olan

Tam da yunuslar sevişirken Arşipel'de

Tam da gökkuşağı sevinçleşirken

Özlenen renkler siliniyor dediler

Tam da insanın insanlığına çeyrek kala,

Gözler yangın şimdi...ufuklar duman

Dünya değişiyor masalı koca bir yalan

Çocuklar ölürken bütün ülkelerde,

Ey ustamın ustam dediği!

Milyonlar içindeki vatansız,

yalnızım

Çocuklar güldü demiştin o büyük ülkede

Gel de gör şimdi

O yüzlerde büyümüş yarınsız öfkeyi

Gel de gör

Gece gelen telgraftaki o yüce değerin,

Nasıl bir körlüğe kurban edildiğini,

Yüreklerde yükselen son anıtın da, Gel de gör nasıl yerlere serildiğini

Gözler yangın şimdi, ufuklar duman

Dünya değişiyor masalı koca bir yalan

Nasıl da severim seni

Yanardağlar mı patlıyor bilemiyorum

Denizlerle karalar yer mi değiştiriyor?

Dinazorlar mı göçüyor yoksa?

Bir yanım tırpan yine-bir yanım gül bahçesi

Bir yanım soygun yine- bir yanım ter ezgisi

Söyler misin ey ustaların ustası

Nedir bu değişmenin yarınsız sonrası?

Kimi dört bin yıllık bir güneş peşinde Adının özgürlüğü için dövüşmekte

Değişen nedir söyler misin?

Alınterinin nehirleştiği bu yaşam içinde?

Dikersin gözlerini masmavi yarınlara

insanlığın insanca yaşamını özlersin

Ve söylenirsin kendi kendine Çağının tanığı her şair gibi

Ne açlık,

Ne zulüm,

Ne de kan,

Ancak biz kazandığımız zaman

Ve bütün insanlık, insanca yaşadığı zaman.