دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما

/

چیست یاران طریقت بعد از این تدبیر ما

//

ما مریدان روی سوی قبله چون آریم چون

/

روی سوی خانهٔ خمار دارد پیر ما

//

در خرابات طریقت ما به هم منزل شویم

/

کاین چنین رفته‌ست در عهد ازل تقدیر ما

//

عقل اگر داند که دل در بند زلفش چون خوش است

/

عاقلان دیوانه گردند از پی زنجیر ما //

روی خوبت آیتی از لطف بر ما کشف کرد

/

زان زمان جز لطف و خوبی نیست در تفسیر ما

//

با دل سنگینت آیا هیچ درگیرد شبی

/

آه آتشناک و سوز سینهٔ شبگیر ما

//

تیر آه ما ز گردون بگذرد حافظ خموش

/

رحم کن بر جان خود پرهیز کن از تیر ما