Sign up to save your podcasts
Or
Share دیوان غزلیات حافظ
Share to email
Share to Facebook
Share to X
Share to email
Share to Facebook
Share to X
Or
دیوان غزلیات حافظ episodes
- غزل ۱۲۳ : مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد...مطربِ عشق عجب ساز و نوایی دارد/نقشِ هر نغمه که زد راه به جایی دارد//عالَم از نالهٔ عُشّاق مبادا خالی/که خوش آهنگ و فرح بخش هوایی دارد//پیر دُردی کِش ما گر چه ندارد زر و زور /خوش عطابخش و خطاپوش خدایی دارد//محترم دار دلم کاین مگسِ قندپَرست/تا هواخواهِ تو شد فَرِّ هُمایی دارد//از عدالت نَبُوَد دور گَرَش پُرسد حال/پادشاهی که به همسایه گدایی دارد//اشکِ خونین بنمودم به طبیبان گفتند/دردِ عشق است و جگرسوز دوایی دارد//ستم از غمزه میاموز که در مذهبِ عشق/هر عمل اجری و هر کرده جزایی دارد//نغز گفت آن بتِ ترسابچهٔ باده پرست/شادیِ رویِ کسی خور که صفایی دارد//خسروا حافظ درگاه نشین فاتحه خواند/و از زبان تو تمنای دعایی دارد//2 min
- غزلیات حافظ: غزل ۱۰دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما/چیست یاران طریقت بعد از این تدبیر ما//ما مریدان روی سوی قبله چون آریم چون/روی سوی خانهٔ خمار دارد پیر ما//در خرابات طریقت ما به هم منزل شویم/کاین چنین رفته‌ست در عهد ازل تقدیر ما//عقل اگر داند که دل در بند زلفش چون خوش است/عاقلان دیوانه گردند از پی زنجیر ما //روی خوبت آیتی از لطف بر ما کشف کرد/زان زمان جز لطف و خوبی نیست در تفسیر ما//با دل سنگینت آیا هیچ درگیرد شبی/آه آتشناک و سوز سینهٔ شبگیر ما//تیر آه ما ز گردون بگذرد حافظ خموش/رحم کن بر جان خود پرهیز کن از تیر ما2 min
- غزل ۹: رونق عهد شباب است دگر بستان را...رونق عهد شباب است دگر بستان را/می‌رسد مژده گل بلبل خوش الحان را//ای صبا گر به جوانان چمن بازرسی/خدمت ما برسان سرو و گل و ریحان را //گر چنین جلوه کند مغبچه باده فروش/خاکروب در میخانه کنم مژگان را//ای که بر مه کشی از عنبر سارا چوگان/مضطرب حال مگردان من سرگردان را //ترسم این قوم که بر دردکشان می‌خندند/در سر کار خرابات کنند ایمان را//یار مردان خدا باش که در کشتی نوح/هست خاکی که به آبی نخرد طوفان را//برو از خانه گردون به در و نان مطلب/کان سیه کاسه در آخر بکشد مهمان را//هر که را خوابگه آخر مشتی خاک است/گو چه حاجت که به افلاک کشی ایوان را//ماه کنعانی من مسند مصر آن تو شد/وقت آن است که بدرود کنی زندان را//حافظا می خور و رندی کن و خوش باش ولی/دام تزویر مکن چون دگران قرآن را//2 min
- غزل ۸: ساقیا برخیز و در ده جام را...ساقیا برخیز و درده جام را_خاک بر سر کن غم ایام را//ساغر می بر کفم نه تا ز بر_برکشم این دلق ازرق فام را//گر چه بدنامیست نزد عاقلان_ما نمی‌خواهیم ننگ و نام را//باده درده چند از این باد غرور_خاک بر سر نفس نافرجام را//دود آه سینهٔ نالان من_سوخت این افسردگان خام را//محرم راز دل شیدای خود_کس نمی‌بینم ز خاص و عام را//با دلارامی مرا خاطر خوش است_کز دلم یک باره برد آرام را//ننگرد دیگر به سرو اندر چمن_هر که دید آن سرو سیم اندام را//صبر کن حافظ به سختی روز و شب_عاقبت روزی بیابی کام را2 min
- غزل ۷ : صوفی بیا که آینه صافیست جام را...صوفی بیا که آینه صافیست جام را_تا بنگری صفای می لعل فام را//راز درون پرده ز رندان مست پرس_کاین حال نیست زاهد عالی مقام را//عنقا شکار کس نشود دام بازچین_کان جا همیشه باد به دست است دام را//در بزم دور یک دو قدح درکش و برو_یعنی طمع مدار وصال دوام را//ای دل شباب رفت و نچیدی گلی ز عیش_پیرانه سر مکن هنری ننگ و نام را//در عیش نقد کوش که چون آبخور نماند_آدم بهشت روضه دارالسلام را//ما را بر آستان تو بس حق خدمت است_ای خواجه بازبین به ترحم غلام را//حافظ مرید جام می است ای صبا برو_وز بنده بندگی برسان شیخ جام را2 min
- غزل ۱۴۳: سال ها دل طلب جام جم از ما می کرد...سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد_وان چه خود داشت ز بیگانه تمنا می‌کرد//گوهری کز صدف کون و مکان بیرون است_طلب از گمشدگان لب دریا می‌کرد//مشکل خویش بر پیر مغان بردم دوش_کو به تأیید نظر حل معما می‌کرد//دیدمش خرم و خندان قدح باده به دست_و اندر آن آینه صد گونه تماشا می‌کرد//گفتم این جام جهان بین به تو کی داد حکیم_گفت آن روز که این گنبد مینا می‌کرد//بی دلی در همه احوال خدا با او بود_او نمی‌دیدش و از دور خدا را می‌کرد//این همه شعبده خویش که می‌کرد این جا_سامری پیش عصا و ید بیضا می‌کرد//گفت آن یار کز او گشت سر دار بلند_جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد//فیض روح القدس ار باز مدد فرماید_دیگران هم بکنند آن چه مسیحا می‌کرد//گفتمش سلسله زلف بتان از پی چیست_گفت حافظ گله‌ای از دل شیدا می‌کرد2 min
- غزل شماره۶: به ملازمان سلطان که رساند این دعا را...به ملازمان سلطان که رساند این دعا را_که به شکر پادشاهی ز نظر مران گدا را//ز رقیب دیوسیرت به خدای خود پناهم_مگر آن شهاب ثاقب مددی دهد خدا را//مژه سیاهت ار کرد به خون ما اشارت_ز فریب او بیندیش و غلط مکن نگارا//دل عالمی بسوزی چو عذار برفروزی_تو از این چه سود داری که نمی‌کنی مدارا//همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی_به پیام آشنایان بنوازد آشنا را//چه قیامت است جانا که به عاشقان نمودی_دل و جان فدای رویت بنما عذار ما را//به خدا که جرعه‌ای ده تو به حافظ سحرخیز_که دعای صبحگاهی اثری کند شما را2 min
- غزل ۵: دل می رود ز دستم صاحب دلان خدا را...دل می‌رود ز دستم صاحب دلان خدا را_دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا//کشتی شکستگانیم ای باد شرطه برخیز_باشد که بازبینم دیدار آشنا را//ده روزه مهر گردون افسانه است و افسون_نیکی به جای یاران فرصت شمار یارا//در حلقه گل و مل خوش خواند دوش بلبل_هات الصبوح هبوا یا ایها السکارا//ای صاحب کرامت شکرانه سلامت_روزی تفقدی کن درویش بی‌نوا را//آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است_با دوستان مروت با دشمنان مدارا//در کوی نیک نامی ما را گذر ندادند_گر تو نمی‌پسندی تغییر کن قضا را//آن تلخ وش که صوفی ام الخبائثش خواند_اشهی لنا و احلی من قبله العذارا//هنگام تنگدستی در عیش کوش و مستی_کاین کیمیای هستی قارون کند گدا را//سرکش مشو که چون شمع از غیرتت بسوزد_دلبر که در کف او موم است سنگ خارا//آیینه سکندر جام می است بنگر_تا بر تو عرضه دارد احوال ملک دارا//خوبان پارسی گو بخشندگان عمرند_ساقی بده بشارت رندان پارسا را//حافظ به خود نپوشید این خرقه می آلود_ای شیخ پاکدامن معذور دار ما را2 min
- غزل ۴: صبا به لطف بگو آن غزال رعنا راصبا به لطف بگو آن غزال رعنا را_که سر به کوه و بیابان تو داده‌ای ما را//شکرفروش که عمرش دراز باد چرا_تفقدی نکند طوطی شکرخا را//غرور حسنت اجازت مگر نداد ای گل_که پرسشی نکنی عندلیب شیدا را//به خلق و لطف توان کرد صید اهل نظر_به بند و دام نگیرند مرغ دانا را//ندانم از چه سبب رنگ آشنایی نیست_سهی قدان سیه چشم ماه سیما را//چو با حبیب نشینی و باده پیمایی_به یاد دار محبان بادپیما را//جز این قدر نتوان گفت در جمال تو عیب_که وضع مهر و وفا نیست روی زیبا را//در آسمان نه عجب گر به گفته حافظ_سرود زهره به رقص آورد مسیحا را2 min
- غزل ۱۲۲: هر آنکه جنب اهل خدا نگه دارد...هر آن که جانب اهل خدا نگه دارد_خداش در همه حال از بلا نگه دارد//حدیث دوست نگویم مگر به حضرت دوست_که آشنا سخن آشنا نگه دارد//دلا معاش چنان کن که گر بلغزد پای_فرشته‌ات به دو دست دعا نگه دارد//گرت هواست که معشوق نگسلد پیمان_نگاه دار سر رشته تا نگه دارد//صبا بر آن سر زلف ار دل مرا بینی_ز روی لطف بگویش که جا نگه دارد//چو گفتمش که دلم را نگاه دار چه گفت_ز دست بنده چه خیزد خدا نگه دارد//سر و زر و دل و جانم فدای آن یاری_که حق صحبت مهر و وفا نگه دارد//غبار راهگذارت کجاست تا حافظ_به یادگار نسیم صبا نگه دارد2 min
About دیوان غزلیات حافظ
From the publisher's feed
دیوان غزلیات حافظ