Alaeddine heeft een aantal dagen in een klooster doorgebracht. Hij wilde er werken aan een opdracht waarvoor hij rust nodig had. Zijn dagelijks leven loopt over van activiteiten en vereist een hoog tempo van leven. De periode was tekort om helemaal tot die vertraagde tijd te komen. In het klooster volgde de confrontatie met de deplorabele staat van zijn concentratievermogen.

Het belangrijkste vermogen van de mens is de aandacht. Gejaagdheid vermindert dat vermogen. Er valt meer te halen uit het leven door aandacht. Aandacht is bron van ontzettend veel: geluk, verbinding, rust. Concentratie is de mate waarin je de aandacht bij iets kunt houden.

Het cultiveren van aandacht is een groot geschenk voor een mens. Aandacht geeft een mens steeds nieuwe ervaringen. Door aandacht leven we ten volle. Zonder aandachtsvermogen kopiëren en plakken we eerdere ervaringen naar het heden.