„Ég stend sjálfan mig að því að grafa ofan í mold sögunnar með berum höndum, krafsa og fálma eins og villimaður, í leit að einhverju sem ég skil ekki,“ segir Halldór Armand Ásgeirsson.

Halldór Armand veltir fyrir sér viskunni og þjáningunni í pistli sínum þessa vikuna. Æskilos, Job og Bobby Kennedy koma meðal annars við sögu í pistlinum.

Eftir að hafa gengið framhjá auglýsingamynd af sígarettulausum Bubba Morthens á Borgarleikhúsinu veltir Halldór fyrir sér listrænu frelsi á tímum læktakkans.

Ég vona að við mótmælum morðinu á George Floyd, við stöndum saman og höfnum kerfislægum rasisma um allan heim og við mótmælum hatursþjóðfélaginu,“ segir Halldór Armand Ásgeirsson sem telur að heimsfaraldurinn hafi magnað upp það óréttlæti sem fyrir var í samfélögum.

Halldór Armand flytur pistil um ólíka siði mismunandi mannlegra samfélaga, meðal annars ólíkra greftrunarsiði eins og þeir birtast í Rannsóknum Heródótusar.

Að þessu sinni fjallar Halldór um tónlistarmann sem samdi nokkur fræg lög.

„Heimurinn yrði ekki uppfullur af sannleika, þótt stjórnvöld myndu banna lygar. Þegar á botninn er hvolft er sannleikurinn nefnilega mjög illviðráðanlegt fyrirbæri,“ segir Halldór Armand sem geldur varhug við starfshóp þjóðaröryggisráðs um upplýsingaóreiðu.

„Læktakkinn og þau hreyfilögmál sem stýra athyglishagkerfi nútímans munu leggja margt í rúst,“ segir Halldór Armand sem hefur miklar áhyggjur af því hvernig upplýsingar dreifa sér í kapítalískum og netvæddum heimi.

Halldór hugleiðir skatta, lýðræðið og hagkerfi sem riðar til falls.

Halldór finnur merkingu í biðinni: „Spurðu þig ekki hvort leikurinn verður skemmtilegur heldur hvort grasið sé grænt.“