Hammerzeit Podcast

W nowym, przebogatym, ale nieco chaotycznym, odcinku podcastu rzucamy się jak hieny na denata w postaci nowego Secret Service, następnie komentujemy nową, młodą polską sztukę: 1 niezależny film - Opowieść o Przyjacielu oraz 3 niezależne zespoły - Nowa Śmieszna Tradycja, CH Kolektyw, Marksman, ale jako że to teren nieznany i trudny, szybko wracamy do zwiastunów nowego Terminatora i jeszcze nowszego Mad Maxa.

28 listopada świat otrzymał prezent w postaci nowego zwiastuna filmu Star Wars: The Force Awakens (polskie tłumaczenie tytułu jest przytomne - Przebudzenie Mocy), musieliśmy więc szybko zmienić plany i dziesiąty odcinek podcastu Hammerzeit poświęcamy w 95% tym magicznym 88 sekundom zapowiadającym nowym film J.J. Abramsa. Strasznie poświęcamy, więc od razu ostrzeżenie - stężenie nerdozy jest dosyć wysokie. A na deser 20 sekund o Jurassic World i polskim filmie Hiszpanka.

Jest 17 listopada. PIS wygrał wybory samorządowe, Filip z powodu bólu zęba nie umie liczyć do dziesięciu, czarne dziury są niewidzialne, a światów jest wiele i to równoległych. Wszystko to w odcinku dziewiątym, w którym omawiamy film Interstellar (omawia bardziej Filip, bo widział) i wspominamy piękne czasy młodości, komunii i kaset VHS, na których niepodzielnie królował Jim Carrey. Na koniec krótka próbka gry Alien: Isolation. Nie ma nic o cyckach, ale jest dużo spoilerów.

Powracamy po trzech tygodniach i wielu infekcjach, żeby omówić odwiedzone ostatnio targi PGA (dla niezorientowanych Poznań Game Arena) i uznać że albo my jesteśmy za starzy, albo kuso odziane dziewczęta są za młode. Są też efekty dźwiękowe w tle. Poza tym nie płacimy za gry freemium i baaardzo doceniamy trailer do nowych Avengersów. Na koniec sprawdzamy czy Xboxowy flagowiec Ryse: Son of Rome jest warty swej ceny z przeceny. A Filip koniecznie chce powiedzieć coś o filmie pt. "Gość".

W odcinku siódmym następują takie oto rzeczy: doceniamy kolejny epizod South Parku, doceniamy (lub nie) logo dla Polski, potem doceniamy lub nie przeczytany na kiblu pierwszy nowy numer Secret Service i w końcu trochę gramy w Zaginięcie Ethana Cartera, która to gra jest taka sama, jak Dear Esther, ale jednocześnie nie jest. A w tle podcastu Polska gra ze Szkocją w piłkę nożną, zaś pod koniec naszej wyjątkowo długiej rozmowy wspominamy o Boardwalk Empire, Agentach T.A.R.C.Z.Y. (głupie kropki), Mieście 44 (tak, udajemy, że gramy dupstep) i Zaginionej dziewczynie.

Mamy dla was stosik złożony z wyniesionej ze sklepu gry Zaginięcie Ethana Cartera oraz trzech egzemplarzy wskrzeszonego Secret Service. Mówimy więc zarówno o grze (a dokładniej o pudełku i albumie doń dołączonym, bo o grze będzie w następnym odcinku), jak i magazynie. I innych magazynach "growych", które czytaliśmy w kiblu. No i nadal oglądamy nowy sezon South Park i inne nowe sezony, o których też mówimy (spoilery dotyczące Agentów SHIELD, uwaga!). Ciągle mówimy... również wtedy, gdy pod koniec Hubert gra w DLC do Enslaved: Odyssey to the West.

Minęło dużo czasu. Nadejszła jesień. Startują seriale i szkoła. Jesteśmy za starzy na szkołę, więc oglądamy seriale. Zaczniemy od bardzo dobrego nowego sezonu South Park, zwinnym pląsem przechodzimy do Boardwalk Empire znanego również jako Zakazane Imperium oraz innych seriali. Przy okazji dowiecie się, że w każdym odcinku miało być coś o Gwiezdnych Wojnach, ale ani razu takowy fragment nie trafił do gotowego odcinka oraz że jest to odcinek 10. podcastu mimo, że jest piąty.

W odcinku czwartym podcastu Hammerzeit przez krótką chwilę pojawia sie wątek poznańskiego festiwalu Transatlantyk, ale to tylko zmyłka. My nadal gadamy o Marvelu, a przede wszystkim o zaskakująco rajcujących Strażnikach galaktyki, który to film z drzewa i szopa zrobił ikony kina akcji. uwaga - ten odcinek jest pełen spoilerów, bo przecież inaczej się gadać o filmie nie da. Jeśli Strażników jeszcze nie widzieliście (a są tacy ludzie?), to słuchacie na własną odpowiedzialność.

Omawiamy komiksowy świat Marvela w jego filmowym wcieleniu, bo czym bez krępacji przechodzimy do oglądania filmu Nick Fury: Agent of Shield. Jest rok 1998, jest dużo skórzanych strojów, jest niska "production value", są klisze klisz i jest jedyny w swoim rodzaju władca wszechrzeczy ukrywający się pod pseudonimem David Hasselhoff (a także Mitch Buchannon, Michael Knight i The Hoff). Oglądamy więc i komentujemy w trakcie. Chaos, chwała, checheszki (takie przez "ch").

Tradycja grania i gadania jest kontynuowana w odcinku drugim. W tle słynna polska megaprodukcja Autka z roku pańskiego 1997 (która udowadnia, że już nie umiemy grać w stare produkcje), a na pierwszym planie są nasze głosy i takie oto tematy: krótkie opowiadanie o Harrym Potterze, coś-niecoś o wskrzeszeniu Secret Service (oraz o tym kto jakie "gazetki" czytał, gdy był młodszy) i o tym, czy fajnie być na Comic-Con celem oglądania dziewcząt w kostiumach.