Hepimiz düşüyoruz. Düştüğümüz zamanları yeri geldiğinde saklamak istiyoruz. Hassasiyetimizi gizleme ihtiyacı duyabiliyoruz. Güçsüz sanmasın başkaları bizi diye. Bu deneyim zamanında güçsüzlüğümüzden faydalanıldığı için olabiliyor. Bu benim için geçerliydi ve o yüzden kimse düşmesin, benim yaşadığım acıyı yaşamasın isterdim. Şimdi görüyorum ki kimsenin düşmesini engelleyemem ve acı yaşamalarından koruyamam. Ama ayağa kalmak isteyenlere yardım edebilir, acısına çözüm bulmak isteyenlere destek olabilirim. Düşmek güçsüzlük değil, acı ve hassasiyet zayıflık değil. Öyle hissettiren ve seni en güçsüz anlarında saklanmak zorundaymışsın gibi hissettiren her deneyim için üzgünüm. Daha fazla saklanmak istemediğinde de bil ki seni desteklemek için hazır bekleyenler var. Sevgiyle.